Hoe moet dit verder?
Hallo,
Ik hoop dat jullie me kunnen helpen, ik zit namelijk met het volgende probleem.
Ik heb al 5 jaar een relatie met mijn vriendin en we wonen al 2 jaar samen. Tijdens die 2 jaar hebben we ook een aantal keren ruzie gehad en is ze toen een tijdje bij een werkvriend gaan samenwonen. Maar achteraf is alles terug in orde gekomen en zijn we samen op vakantie geweest om alles te vergeven en vergeten.
Enkele weken geleden liet ze een bloedonderzoek doen omdat ze zich de laatste weken wat slapjes voelde. Bij het afhalen van de uitslag vroeg de dokter haar om even te gaan zitten want hij had belangrijk nieuws voor haar: ze was zwanger, al 12 weken! Dat was voor haar een complete verrassing.
We hebben toen samen op zitten zoeken wanneer ze precies bevrucht was geraakt en kwamen tot de vaststelling dat dit gebeurd moest zijn tijdens een periode dat ze bij haar werkvriend verbleef. Jullie kunnen zich ongetwijfeld voorstellen hoe het aanvoelde om zoiets te ontdekken. Ik ben er nu nog niet goed van en lig er nog elke nacht wakker van.
Mijn vriendin is, vol met schuldgevoelens, bij een andere vriendin gaan wonen maar we zien elkaar nog regelmatig en hebben inmiddels de hele situatie besproken. Ze wil de baby houden maar wil niet bij de vader, haar werkvriend dus, blijven of samenwonen. Ik wil haar terug maar haar werkvriend zal dat waarschijnlijk niet zomaar laten gebeuren, hij is tenslotte de vader.
Ik kan aanvaarden wat ze heeft gedaan en wil het kind helpen opvoeden, ook al is het niet van mij. Daarbij komt dat ik een handicap heb aan mijn hormonenstelsel en dat ik waarschijnlijk nooit of heel moeilijk kinderen zal kunnen verwekken. We waren toch van plan om het te proberen na mijn medisch onderzoek in Leuven half september.
Wat kunnen we nu doen om onze wens uit te laten komen? We willen terug samen wonen en de baby opvoeden. Kan zij dat recht opeisen? Of ben ik verplicht te wachten tot na de bevalling en dan de baby te adopteren?
Ik weet echt niet wat te doen en zit echt diep in de put. Ik hoop dat jullie me kunnen helpen of enig advies geven. Noch ik, noch mijn vriendin durven er iets van tegen mijn ouders te vertellen. Ze zullen het toch niet kunnen begrijpen.
Alvast bedankt voor jullie aandacht en hopelijk kunnen we er samen iets aan doen.
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: mama van philine op 10/09/2003 @ 11:32 
hallo,
eerst wil ik zeggen dat ik zeer veel respect heb jou en jullie relatie!
ik weet niet precies hoezo iets gaat, toen ik hoog zwanger was, waren we nog niet getrouwd en toen moest mijn man zich samen met mij aanmelden bij de geemeente en ik moest mijn handtekening neerzetten dat hij de vader was.
dus ik denk dat als je vrindin niet wil dat hij erkent wordt als vader geen recht van spreken heeft en zou eventueel jouw als vader kunnen aanmelden!
ik weet het allemaal niet zeker dus ik zou eens naar de jurofoon bellen die weten dat soort dingen wel.
zo ging het in ieder geval bij ons.
heel veel sterkte en geluk met jullie babytje op komst
groetjes mama van philine
Door: Ilse op 10/09/2003 @ 12:07
als de vader weet dat hij biologisch de vader is dan heeft hij het recht om zijn kind te zien, maar natuurlijk ook plichten om voor zijn kind te betalen. Hebben jullie dit al verteld aan hem? Anders kunt ge hem natuurlijk in ’t ongewisse laten, jullie moeten daar zelf over beslissen.... ’t is een moeilijke beslissing, jullie zouden best eens naar ’t gemeentehuis gaan om wat navraag te doen, dan zijt ge ’t zeker
Proficiat met jullie zwangerschap, en hopelijk komt alles goed
Door: Ann op 10/09/2003 @ 12:45
Hallo,
allereerst wil ik je zeggen dat je een man bent met veel vergevingsvermogen en dat je een man bent met een groot hart.
Ik ben juriste en kan je wel wat uitleg verschaffen bij je probleem. Indien de natuurlijke vader (die werkvriend) op de hoogte is dat jouw vriendin zwanger is van hem en hij wil zijn kind zien (en dus ook erkennen op de gemeente als zijn kind)- dan kan jij noch je vriendin daar iets tegen doen - zelfs als jouw vriendin wil proberen dit te beletten door te zeggen dat hij de vader niet is dan kan hij een dna-test aanvragen om het vaderschap te bevestigen.
Maar inderdaad indien hij vader wil zijn heeft hij niet enkel rechten maar ook plichten (zoals een onderhoudsplicht). Zijn rechten bestaan natuurlijk in bezoekrecht, inspraak in de opvoeding, e.d.
In het geval hij de baby niet wil erkennen als de zijne - ja, dan is er geen probleem hé - jij kan in dat geval het kind erkennen.
En in het geval jullie beslissen om het hem niet te vertellen - kan jij de baby ook erkennen MAAR hou er rekening mee dat als hij er achter komt dat die baby van hem is, hij het vaderschap (weer via een dna-test en zware juridische strijd) kan opeisen. Ik kan je vertellen dat dat een hoop heisa is.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Uiteindelijk ligt de beslissing bij je vriendin.
Ik hoop van harte dat je gelukkig mag worden met je vriendin en de baby (ook een beetje als zijn/haar vader).
Ann
Door: Danielle op 10/09/2003 @ 13:05
Jullie moeten je hart volgen, en als zeker weet dat jij altijd van dit kind zult houden kun je toch zeker wel de vader zijn.
Je mag dus nooit zeggen bij een ruzie van, ja maar jij bent toen..... en dit kind......
Ik hoop dat je een goede vader zult zijn, misschien niet biologisch, maar wel een met veel liefde en wijsheid. Ik denk wel dat je het moet zeggen tegen de biologische vader die heeft ook recht op een deel van de lusten en lasten. Maar ik wens je veel sterkte met het nemen van een beslissing. Ik wens je ook een mooie tijd toe met een mooie gezonde baby, en ook aan je vriendin.Volg je hart dan kan het bijna niet mis gaan.
Veel liefs, Danielle
Door: Mimi op 10/09/2003 @ 14:08
Indien jullie trouwen vóór de geboorte, dan is het kind wettelijk jouw zoon of dochter (heb ik zelf ook meegemaakt, zij het wel in een andere sitatie als jullie). De biologische vader kan wel proberen om zijn rechten op te eisen, maar moet dan wel kunnen aantonen dat hij de vader is, en dan moet hij ook een hele procedure inzetten.
Succes!
Door: Luna op 10/09/2003 @ 16:28
Persoonlijk zou ik kiezen voor eerlijkheid in deze situatie. Niet alleen voor jezelf en de biologische vader maar zeker ook voor jullie kindje. Voor een kind, later een volwassen iemand, is het erg belangrijk te weten wie je vader is, wat echt is! Ik denk dat jullie daar zeker ook rekening mee moeten houden en vooral in het belang van kindje moeten beslissen! Succes!
Door: Patricia op 13/09/2003 @ 11:56
Hoi
Om te beginnen bewonder ik jou om wat je wil doen en weet je op voorhand dat het niet jou kind is dat de liefde zo groot is dat jullie toch dat kind samen willen opvoeden
Als jullie de keuze maken om samen voor elkaar en dat kind te kiezen kan die werkvriend daar weinig aan veranderen hij kan nooit 100% zeker zijn dat hij de vader is of hij moet een dna test doen en geloof me dat kost een hoop geld en dan nog is het haar keuze ofze het kind laat erkennen door hem.
Ik praat liegen niet goed maar een leugen om bestwil voor het kind kan ik wel mee leven
Hoe kan haar werkvriend zeker zijn dat ze jou niet regelmatig nog zag.
Er is niks beter dan een stabiele omgeving voor een kind en als ik jouw verhaal lees moet dat wel lukken als jullie samen kiezen om voor dat kind een thuis te zijn
Ik wens jullie veel succes met de zwangerschap en bevalling
Door: Danielle 20 op 14/09/2003 @ 23:37
Wat een respect heb ik voor je. Ik kan me voorstellen dat je je rot geschrokken moet zijn. Nou zal er toch gepraat moeten worden ook al willen je vriendin het houden. Weet haar werkvriend het al dan? Nou veel sterkte hoor! Groetjes van Danielle
Door: Alexandra op 15/09/2003 @ 19:30
wat een toffe reactie van jou ,ik ken niet veel mannen die zo vergevensgezind zijn , normaal gesproken als je niet bent getrouwd kunnen jullie wel samen het kindje erkennen ,alleen moet zij jou die toestemming geven ,ook kunnen jullie voor de geboorte alles regelen en dan kan jij alleen naar het gemeentehuis voor de aangifte ,als je het nadien doet heb je drie maanden de tijd om te erkenen, gebeurd dat niet krijgt het kindje automatisch de naam van de moeder , hopelijk kun je er een beetje aanuit ,zoniet mail gerust ,veel sterkte ,mama van Stijn ,Yenthe en Yonas
Door: Rachel 31 op 15/09/2003 @ 21:07
Ik heb erg veel bewondering voor je dat je ondanks dat je vriendin niet zwanger van jou kindje is toch met haar verder wilt. Er zijn maar weinig mannen zoals jij. Alleen vind ik wel waarom is je vriendin eigenlijk met haar werkvriend naar bed geweest als ze zoveel van je zou houden had ze dat nooit gedaan. Maar in ieder geval ik wil jullie heel veel geluk wensen samen met de baby.
Groetjes Rachel
Door: jean-pierre op 15/09/2003 @ 21:28
hallo
Ik kan me goed voorstellen dat je er nachten van wakker ligt maar ik weet één ding chapau voor je om toch nog voor het meisje te kiezen .
Dat wil toch zeggen dat je haar heel graag ziet en dat zal dan ook wel wederzijds zijn en als je echt van elkander hou dan moeten jullie beiden er gewoon voor gaan.
Wat het kindje betreft dat komt wel allemaal goed als de biologische vader een hart heeft moet hij of te wel er voor opbrengen of het laten zo als het is, maar laat het dan wel op papier zetten voor laters .
Neem van mij een goede raad aan moesten jullie samen blijven haal dit hele gebeuren nooit naar boven tijdens jullie relatie en vertel het kind als het er rijp voor is het hele gebeuren .
Het kind moet het van jullie beiden horen en zal er veel begrip voor hebben .
Veel sterkte en liefde.
Groetjes van een vader met twee kindjes.
Door: niki op 16/09/2003 @ 01:39
ik vind het een rotsituatie voor jou,je moet haar wel echt graag zien maar blijkbaar was zij je eventjes vergeten toen ze met die werkvriend naar bed ging.maar dat is iets tussen jullie en als jij daar kan mee leven is het goed hé .als de natuurlijke vader niet op de hoogte is van de zwangerschap kan jij het kindje toch erkennen en dan ben jij de wettelijke papa maar dan moeten jullie weten of jullie het ooit tegen jullie kindje zeggen hé.in mijn ogen is een vader iemand dat het kind grootbrengt en er altijd voor het kind is .nog veel geluk samen met je vriendin en het kindje en ik hoop voor jou dat zoiets in de toekomst niet meer gebeurt jij bent echt veel te goed voor deze wereld .
ik hoop dat alles in orde komt bij jullie !allezins veel succes toegewenst groetjes niki mama van een zoontjeDoor: Claudia op 17/09/2003 @ 09:16
Hai,
Ik heb erg veel bewondering voor jou, ik denk dat er maar weinig mannen & vrouwen zijn die dit soort gebeurtenissen kunnen vergeten en vergeven...
Ik hoop echt voor je dat jullie er saampjes uitkomen en een tip neem het advies op van Ann (juriste)
Ik ben het totaal niet eens met een leugentje voor eigen best wil,ik denk als je niet eerlijk bent dit je hele leven lang een leugen blijft, ik zeg altijd eerlijkheid duurt het langs en de waarheid komt altjd een keertje uit.
Ik wens jou en je vriendin zoiezo het aller beste toe en ik hoop dat jullie er samen uit komen ook met de biologische vader.
Succes met alles.
Groetjes Claudia
Door: Anoniem op 27/09/2003 @ 11:02
ik begrijp je situatie wel duidelijk
maar laten we zeggen dat ik in een gelijke situatie zit maar dan langs de andere zijde en persoonlijk heb ik het wel moeilijk mee dat de biologische vader niet verwittigd zou worden om nog maar niet te denken wat het kindje later moet denken over jou en zijn echte vader
waarom betrekt je de natuurlijke vader er gewoon niet bij en probeer samen een oplossing te vinden zo bespaar je veel geld en zorgen beide
dit is misschien niet wat je had verwacht als reaktie maar zo bezie ik het nu eenmaal
groetjes
Door: Jordan papa van Nicole & Justin op 05/04/2004 @ 14:45
Ik vind het enorm goed dat je het je vrouw hebt gegeven wij hebben ook zoiets gehad maar mij vriendin heeft abortus laten doen en 3 mnd later toen we weer samen kwamen is ze zwanger geraakt van een tweeling Nicole en Justin
veel sterkte met de kleine en ik hoop dat jullie er uit komenDoor: jessy op 07/04/2004 @ 14:15
hoi,
ik vind dit heel moedig om toch voor haar te kiezen, die vrouw weet niet hoeveel ze geluk heeft met je, ik hoop gewoon dat het kindje een goede en mooie toekomst heeft, met of zonder de natuurlijke vader, geef niet op
hey,
ik ff laten weten dat ik het ontzettend moedig van je vind om toch nog voor je relatie te gaan en het kind een mooie toekomst te geven
Ik spreek nl uit ervaring als ik zeg dat het niet makkelijk om zoiets te kunnen aanvaarden (mijn vriend heeft nl tijdens onze relatie ook een kleine verwerkt bij een ander), ik heb mij uiteindelijk bij de situatie neergelegd en zal die kleine zodra die geboren is ook met open armen ontvangen als een goed stiefmoeder
veel succes en een mooie toekomst samen gewenst
groetjes en knuffels
Brientje
Door: Neok (profiel) op 26/05/2006 @ 23:18
Ondertussen bijna 3 jaar verder...
Heeft er iemand eigenlijk nog "nieuws" van het verloop?
Is alles terug in orde of heeft het échte vaderschap misschien die andere man tot andere beslissingen gedreven...
Door: katinka op 04/02/2007 @ 15:43
dit heb ik ook mee gemaakt ik ben nu 7 maanden zwanger en mijn vriend is ook niet de biologische vader maar gaan het wel samen opvoeden even wat handige tips:
jij kan gewoon het kindje erkennen bij het gemeentehuis en dan moeten jullie samen besluiten welke achternaam het krijgt.
de biologische vader kan onder geen enkele situatie het kind opeisen zelfs het af dwingen van een dna test heeft ie geen recht op.
dit heb ik zelf heel goed uit gezocht omdat ik ook bang was dat de vader het kindje kon opeisen.
verder moeten jullie wel samen beslissen of jullie het kindje het gaan vertellen. DENK HIER GOED OVER NA.
sterkte en als je nog vragen heb mail me of voeg me toe op msn (mama-trompert@hotmail.com)
Door: brenda op 31/05/2007 @ 01:08
hallo
als jou vriendin wil dat jij op papier de vader bent kan dat.
gaan jullie samen naar de gemeente. moet jij het kind erkennen en je vriendin moet daar voor tekenen. maar bedenk wel dat als die vriend erachter komt dat het eventueel van hem zou zijn dan kan hij het aanvechten dmv een dna test via de rechter en word hij de vader. het enige wat je kan doen is trouwen voor de bevalling dan kan niemand het kind je ooit nog afpakken ook al zouden jullie ooit uit elkaar gaan als je getrouwd ben en gaat scheiden hou je gedeelte zeggenschap. ik heb het allemaal uitgevraagd.
succes met je beslissing
groetjes brenda
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.