Vijf weken te vroeg
Hallo,
Mijn naam is Lotje. Ik ben net 21 jaar geworden en moeder van de ondertussen 14 weken oude Jelco. Graag wil ik mijn bevallingsverhaal kwijt.
Ik begin van bij het begin: 27 mei 2002.
Ik ben 32 weken, mijn vriend en ik gingen 's avonds nog filmpje meepikken. Thuisgekomen, was ik enorm moe. Ik dook dan ook meteen mijn bedje in.
Om half twee word ik wakker van een steek in mijn buik, ik verleg me even en probeer verder te slapen. Vijf minuten later, terug een steek. Ik vind het nogal raar en kan niet meer slapen. Ik loop wat rond en dat vermindert de pijn. Het is ondertussen al half drie en ik heb nog steeds krampen. Toch denk ik er nog niet aan dat dit weeën kunnen zijn. Ik kruip terug mijn bedje in en probeer wat te slapen. Maar op mijn rug liggen, gaat helemaal niet meer. Ik ga terug naar beneden en ga wat op onze PC zitten tokkelen.
Om half vijf houd ik het niet meer uit van de pijn en ga in bad zitten, nog steeds heb ik niet door dat het weeën zijn.
Mijn vriend staat op om te gaan werken en vindt me in bad aan. Hij verstaat er niks meer van, is ongerust en wil naar het hospitaal, maar ik wil niet. Ik wou enkel gaan als ik gewoon door de deur kon gaan en niet via spoed. Ik dacht dat het gewone bandenpijn was.
Mijn vriend zegt dat hij me nu naar het ziekenhuis brengt. Ik heb niets meer kunnen zeggen en neem mijn boeltje bijeen en stap in de auto. "De pijn is zowat volledig over", zeg ik hem, maar hij vertrouwt het niet.
Om 6.15 uur komen we in het ziekenhuis aan. Ik word in een rolstoel naar boven gebracht, wat ik nogal dwaas vond. Toen ineens dacht ik eraan dat het wel eens weeën konden zijn. Ze leggen me aan de monitor en zien dat ik inderdaad om de twee minuten weeën heb. Ze geven mij een infuus met een weeënremmer.
Zo verblijf ik ongeveer drie weken in het ziekenhuis. Ik mag niets doen, alleen even mijn bed uit om naar het toilet te gaan.
12 juni 2002
Ze stoppen de medicatie omdat de weeën steeds weer opnieuw doorzetten. Ik hield het niet meer uit met die medicatie. Mijn hartje slaat tilt (140 en dat als ik plat lig), ik zweet, ik tril…
Ik voel het in de namiddag al borrelen, daar komt het terug . Om half twaalf voel ik weer de eerste weeën en al meteen komen ze om de twee minuten. Ze denken dat ik die nacht ga bevallen.
Om 17.30 uur heb ik slechts 1,5 cm ontsluiting, maar nog steeds weeën om de twee minuten. Dit gaat zo door tot donderdagavond. En dan heb ik plots 2 cm ontsluiting en nog steeds weeën om de twee minuten.
Vrijdag 14 juni 2002
Ik ben kapot, moe en wil bevallen. Ze geven me een epidurale verdoving omdat ik wil slapen. Ik moet toch kracht hebben als ik moet bevallen. Om 14.30 uur breken ze mijn vliezen en om 16.00 uur heb ik 4 cm ontsluiting. "Eindelijk", denk ik, "het begint te vlotten."
Om 18.40 uur mag ik persen want ik heb volledige ontsluiting. En dan eindelijk na het vele, lange wachten om 20.10 uur is hij daar: mijn zoontje Jelco. Vijf weken te vroeg geboren en toch weegt hij 2,700 kilo en is hij 49 cm groot. Zalig ...
Liefs,
Lotje
Reacties:
Door: Stientje op 17/12/2002 @ 18:40 
Proficiat !
En Jelco is geboren precies op mijn verjaardag. Leuk !
Hoe gaat het nu met je kereltje ?
Groetjes,
Stientje
P.S. : mijn dochtertje Fran is geboren op 6 juni 2002
Door: ilse op 17/12/2002 @ 22:05
amaai, uw zoontje woog wel redelijk veel om 5 weken te vroeg geboren te zijn. heeft hij nog even in het ziekenhuis moeten blijven op de prematurendienst of mocht hij direct bij je op de kamer?
Ik ben op 8 november 2002 bevallen van een dochter, 5,5 weken te vroeg. ik leed aan het HELLP-syndroom, ik werd ’s nachts wakker van de pijn aan mijn onderste rib en buik. Ik dacht eerst dat ik iets verkeerd gegeten had, wie denkt nu het ergste. 2 dagen nadien had ik ’s nachts weer zo’n pijn en nu dacht ik dat het spierpijnen waren en niks aan de hand was, terug 2 dagen nadien had ik het weer en zei mijn man dat het niet normaal was en met me naar het ziekenhuis wou gaan, ik kon het namelijk niet meer houden van de pijn. Ik wou eerst niet maar ben dan toch gegaan en ja hoor mijn lever wou niet meer optimaal functioneren en brak mijn bloedplaatjes af. Resultaat ik moest in observatie blijven tot mijn bevalling. Alles was nadien weer gestabiliseerd maar ik kon elk moment weer zo’n levercrisis krijgen. De nacht van donderdag op vrijdag kreeg ik weer zo’n crisis en kon het weer niet meer houden van de pijn. Ze hebben me dan met spoed en onder algemene verdoving laten bevallen. Mijn dochter woog 1kg960 en meette 44,2 cm. Nu na 5 weken mag ze eindelijk morgen naar huis komen en weegt ze momenteel 2kg620. Alles was wel in orde met haar, ze kon van in het begin goed ademen, ze had ook longrijping gekregen die week dat ik in het ziekenhuis lag. Tegen me hadden ze gezegd dat ze goed op haar gewicht was volgens haar leeftijd daarom schrok ik even bij het lezen van het gewicht van je zoontje.
Heeft hij ergens problemen of zo gehad omdat hij zo vroeg geboren werd???
Verder wil ik je ook nog proficiat wensen.
ilse
Door: lotje op 18/12/2002 @ 07:58
hai
stientje, Nu gaat het heerlijk goed met mijn kereltje. Heeft nog steeds monitor voor wiegedood. Maar dat is niet zo erg eigenlijk.
Jelco is nu 6 maanden en gaat elke week met mama gaan zwemmen, wandelen, ... Hij stelt zich al alleen recht als je zijn handen vast hebt. Dus vijf weken te vroeg??? Helemaal niet zou je denken nu.
Hoi Ilse,
nou allesinds een mooie thuiskomst voor je dochtertje.
MIjn zoontje ademde niet bij de geboorte maar algauw was dit beter. In totaal verbleven we gelukkig maar 10 dagen in het hospitaal. waarvan 7 op de premature afdeling. gewicht enzo was goed maar eerst zijn ademen (viel af en toe stil heeft nu ook een monitor tegen wiegedood) zijn hartslag (daalde enorm als hij sliep) en even het geel zien. Nu is hij 6 maanden en hij is een flinke schat.
liefs lotje
Door: ilse op 19/12/2002 @ 10:25
Mij kindje heeft toch ook een apparaatje voor wiegedood meegekregen, haar ademen en hardslag was wel altijd in orde maar voor alle zekerheid omdat ze prematuur is hebben ze zo’n apparaat meegegeven.
Nu kan ik eindelijk genieten van men kindje dat ik een maand heb moeten missen, ze is echt een schatje en doet niet anders dan slapen, ik heb ze zelfs nog niet horen huilen maar ik vind dat niet erg hoor.
ilse
ilse
Door: lotje op 23/12/2002 @ 12:57
he ilse
ik ben blij dat je eindelijk genieten mag.
Het monitortje vraagt wel enige flexibiliteit vind ik want plezant is het niet. Maar een hele geruststelling wel.
Geniet van je kleine meid
liefs lotje
Door: elke op 27/12/2002 @ 14:43
hoi lotje,
proficiat met jou zoontje, voor 5 weker te vroeg is hij een flinke knul. ik heb een zoontje die maar 3 weken te vroeg was en die woog maar 2.690gr en was maar 47 cm. nu ben ik zwanger van 4de kindje en dreig ik ook elk moment te bevallen, maar ben nu ook nog 4,5 weken tevroeg. hopelijk hou ik het nog even uit. ik ben nu 36 weken en een half. gyne. denkt wel dat ik zal bevallen tegen het eind van het jaar
nu nogmaals proficiat en veel plezier met je baby
groetjes elke
Door: lotje op 08/01/2003 @ 14:59
he elke proficiat ook
laat je iets weten als je bevallen bent
ik ben ondertussen zwanger van men tweede nu 6 w en 3 dagen
Jelco is er ondertussen al bijna 7 maand Wat gaathet snel
Ben jij vanal je kinderen te vroeg bevallen?
Zou ik nu ook weer kans maken om te vroeg te bevallen? MIsschien weet jij daar wel iets over
Beste Lotje,
Eerst en vooral een dikke proficiat met je zoontje.
Ook ik ben een grote 4 weken te vroeg bevallen van een dochtertje, Arlena. Ze is ondertussen al 7 maand en woog 2 weken geleden 8,5 kg!
Ikzelf heb in totaal 6 weken in het ziekenhuis gelegen om de baby zo lang mogelijk te kunnen "ophouden".
Aan week 30 had ik namelijk al 2 cm opening en ik kon geen weeenremmers verwerken.
Ik kreeg enkel magnesium en daarmee heb ik het kunnen uithouden tot 35,5 weken.
Gedurende die 6 weken had ik elke dag wel weeen. Ongeveer 2 uur aan een stuk en ze kwamen elke 2 minuten.
Uiteindelijk hebben ze de bevalling dan toch ingeleid omdat de hartslag van Arlena bij een contractie wegviel. Men wilde geen risico nemen. Later bleek dat de navelstreng rond haar nekje zat en door de contractie trok die te hard.
De morgen van de bevalling had ik van die 6 weken al weeen te hebben, al 5 cm opening! :-)) Dat was leuk!
Om 9u45 hebben ze mijn vliezen gebroken en om 12u31 is Arlena geboren!
Een floepbevalling zoals mijn man het noemt :-)
Ze woog 2,2 kg en mat 45 cm. Een klein, teer meisje...
Na 19 dagen mochten we haar eindelijk meenemen naar huis...
Nu nog veel denk ik aan die periode en word ik soms wat weemoedig dat ik haar niet direct bij mij heb mogen hebben...
Maar blijkbaar heeft ze daar geen last van gehad want het is een enorme brave lieve baby. Ze heeft een eigen willetje, maar welke baby heeft dat niet...
Ik wens alle mama’s heel veel succes met hun spruitjes!
knuffels
manon
Door: jessy op 31/01/2003 @ 14:31
hoi iedereen
ik wens iedereen een dikke proficiat met jullie baby’s
ikzelf van mijn eerste dochtertje dat op 7 april 2002 geboren werd een week te vroeg ik heb toen een moeilijke zwangerschap gehad met bloedingen en veel buikpijn .mijn dochtertje is een week te vroeg geboren en toch woog ze maar 2kg520gr en was ze 46 cm ik ben nu terug bijna 17 weken zwanger en hoop dat dit kindje iets goter is want mijn eertse was wat klein en ik had het moeilijk om haar aan iemand te geven uit schrik dat ze haar gingen laten vallen
jessy
Door: mama van manon op 10/04/2004 @ 14:02
hallo,
ons manontje is ook 4 weken te vroeg geboren.
ikzelf heb daarvoor in het ziekenhuis 18 dagen op platte rust gelegen, echt ambetant, ikzelf ben 18.
manon werd geboren op 18 maart 2003 en woog 2 kg 740 en 45 cm. gelukkig moest ze niet in de couveuse, nu is ze 1 jaar en weegt bijna 8 kg en 71 cm, ze heeft geen achterstand, gelukkig
Door: annelore (profiel) op 10/04/2004 @ 16:48
hallo
Ons zoontje Nigel kwam na een arbeid van 13 uur
met keizersnede terwereld
hij was precies 5 weken tevroeg
hij woog 2630 en was 48 cm
hij moest 2 weken bij de prematuren liggen omdat zijn zuigreflex niet ontwikkeld was dat was het enige
anders mocht hij meteen mee
ondertussen is nigel nu 6 maand voorbij en weegt al meer dan 8 kg (zie profiel)
niets aan te merken dus dat hij ietsje vroeger zijn papa en mama wou zien
groetjes
Door: anja (profiel) op 11/04/2004 @ 19:48
Hallo, mijndochter is 8 weken te vroeg geboren. Na 2 weken platliggen in het hospitaal en dag in dag uit aan de monitor om de hartslag te controleren van mijn dochter die ging in pieken van 140 naar 60. Op 32 weken zwangerschap hebben ze haar via keizersnede ter wereld gebracht een natuurlijke bevalling zat er niet in anders ging ze sterven door ophanging van de navelstreng. Ze woog 1.675gr en was 43 cm groot ze heeft 3 weken in de couveuse moeten blijven en dan nog een week bij de prematuren in een bedje tot ze 2.500gr woog. Na een maand over en weer rijden naar de materniteit mocht ze naar huis alles is gelukkig goed afgelopen. Ik ben nu 15 weken ver van mijn 2de kindje en ik weet al dat er vroeggeboorte in zit en het word zeker een keizersnee laten we hopen dat alles weer goed afloopt.
Daag Anja
Door: sandra op 29/12/2004 @ 12:17
hallo,mijn zoontje is 5 weken te vroeg geboren.hij woog 2kg 700 en was 46 cm groot.hij heeft 2 weken in het ziekenhuis gelegen.maar toen hij 2jaar en een half was is er vast gesteld dat hij een achterstand heeft van 2.5 jaar.hij is dan ook voor 66 procent gehandicapt verklaart.de reden van de achterstand weten we nogaltijd niet.ik ga er van uit dat het komt door de vroeggeboorte en de snelle bevalling.(heeft maar een anderhalf uur geduurd)
uit de testen wat ze gedaan hebben ,hebben ze niets gevonden.maar ik zou hem voor geen geld ter wereld willen missen.ik wens iedereen veel succes
groetjes van sandra mama van dario
Door: veerle op 25/11/2005 @ 16:26
hallo,lieve schatten ik ben 31 weken zwanger van mijn (vermoeddelijk) 2 de zoontje en al 2 keer was er hier groot panniek in huis !Toen ik 2 weken geleden erge rugpijn kreeg met harde buiken en felle buikpijn dacht ik echt dat het zover was,ik wou het gewoon ni geloven dat het nu al tijd zou zijn en gelukkig na een uur nam de pijn af en werd alles weer oke .
Ondertussen heb ik dit nog es voorgehad ,ik ben doodsbang dat ons kapoentje ook tevroeg gaat komen !
Ik ben massa's moe en het minste dat ik doe ben ik er doodmoe van ,ik sukkel al 6 weken met een zware verkoudheid en heb ook astma telekns als ik hoest voel ik het tegentrekken in mijn buik.
Ik ben blij dat het bij jullie toch goed is gekomen , het geeft mij in zekere zin wel wat moed maar ik hoop toch nog een tijdje ons babytje in mijn buik te houden . groetjes
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.