Ons grote wonder
Door Anja op 14/07/2004 - 20:56:
Ik ben Anja, 27 jaar. Vorig jaar in juli kwamen we erachter dat ik zwanger was.
Alles verliep prima tot in de vijfde maand. Mijn bloeddruk nam toe en ik moest vaker terug naar de verloskundig om mijn bloeddruk te laten meten. Begin januari werden we dan doorgestuurd naar het ziekenhuis om een half uur aan de CTG te gaan en voor een urineonderzoek. Er zaten eiwitten in de urine...
Twee dagen later hetzelfde, ik moest terug naar de gynaecoloog die mij vertelde dat ik direct moest stoppen met werken. Maar omdat ik eigenlijk nergens last van had, begon ik te lachen en vroeg wat hij mij aan wou doen. Nog ruim 3 maanden thuiszitten en niks doen, was niets voor mij. Maar hij zei: “Als dit niet verbetert, neem ik je op en kom IK je 3 maanden lang vervelen en dat wil je ook niet...”
Zo gezegd, zo gedaan... Voor de volgende controle 5 dagen later mocht ik toch naar mijn verloskundige toe. Daar bleek dat mijn bloeddruk weer veel te hoog was, ondanks de medicijnen die ik had gekregen. Ik voelde sinds die ochtend ook minder leven en dat was voor haar de druppel. Ze stuurde me direct door...
Daar aangekomen, werd ik weer aan de CTG en de bloeddrukmeter gelegd. En er werd een echo gedaan. Toen vroeg diegene die de echo maakte: “Is je uitgerekende datum 29 april? klopt dat?”
Ik zei: “Nee, de uitgerekende datum is 4 april.“
Toen gingen alle alarmbellen rinkelen. Ik moest blijven en er zou de volgende dag een navelstrengecho gemaakt worden. Ook zou mijn urine de komende 24 uur opgevangen en doorgestuurd worden naar het lab voor onderzoek. Dat was enorm schrikken!
De volgende dag kreeg ik de echo. Ik bleek bijna geen vruchtwater meer te hebben en de doorbloeding was erg slecht... Ik werd gewaarschuwd dat we de 32 weken niet meer zouden halen en dat we vanaf nu in uren en dagen moesten gaan tellen. Elk uur was meegenomen...
Ik was op dat moment 28 weken zwanger en ik kreeg gelijk een injectie om de longrijping bij de baby te versnellen.
Nog diezelfde ochtend werd ik overgebracht naar ander ziekenhuis. Daar was het al meteen paniek. Ze zouden \'s middags nog een spoedkeizersnee doen, maar het gevaar week en we kregen nog een nacht uitstel...
De volgende ochtend, op 14-01-04, was de CTG dusdanig slecht dat het bed plat ging en ik gelijk naar het operatiekwartier gebracht werd, waar er getracht werd een ruggenprik te zetten. Maar dat lukte niet en ik werd binnen mum van tijd onder narcose gebracht. Om 10.00 uur werd er een heel klein meisje geboren van 720 gram...
Er werd gevreesd voor haar leven. Ze was zo klein maar toch had ze een Apgarscore van 9/9.
De eerste dag deed ze het prima, daarna had ze een dip (net als ik) en waren er complicaties met darmen. Ze kon moeilijk poepen. Maar wonder boven wonder klom ze langzaamaan uit dit diepe dal. Na 2 weken werd ze van de beademing afgehaald omdat zij een longbeschadiging aan het oplopen was... Maar ook dat ging goed...
Na 1 maand werd ze over gebracht naar high care unit. Daar kreeg ze wel een terugslag van de reis met de ambulance, maar ook daar kroop ze goed uit.
Op 17 maart is ze thuisgekomen en toen woog ze net 2000 gram. Zo’n heel klein minimensje, dat zelfs de mensen op straat ons verbaasd aankeken...
Inmiddels is ze 5 maanden oud en heel levendig. Het is een echt vechtertje en we zijn reuzentrots op haar! Elke dag, als we naar haar kijken, zien we daar in dat ledikantje een groot wonder liggen...
Groetjes van Anja
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Yvonne op 16/07/2004 @ 10:07 
Hoi Anja,
Jouw verhaalt klinkt mij zeer bekend in de oren. Ik heb precies hetzelfde meegemaakt! Ons meisje is op 26 weken geboren met een gewicht van 580 gram. Ze ligt nu (na 2,5 maand) nog steeds in de couveuse in het ziekenhuis. Maar het gaat steeds beter! En hopelijk mogen ook wij haar snel mee naar huis nemen.
Groetjes,
Yvonne
Door: Anja (profiel) op 16/07/2004 @ 16:10
hai,
dank je voor de leuke,lieve reacties...
Yvonne:jeetje mina dat is ook een ieniemini mensje zeg...hoe gaat het nu met haar?
Heeft ze ook nog zuurstof nodig?
Ik ga heel hard voor jullie duimen dat ze lekker veilig met jullie mee naar huis mag...
Erg he haar achter laten???
Maar meiden zijn hele sterke pittige tantes,die kleine van jou komt er wel...
Hoop nog eens van je te horen...
groetjes Anja
Door: Yvonne op 19/07/2004 @ 21:01
Hoi Anja,
Mila (zo heet ons dochtertje, bijna dezelfde naam als jouw zoontje!) heeft inderdaad nog steeds zuurstof nodig. Ze heeft afwisselend de koepel en het snorretje. Als je wilt, kun je haar bewonderen op haar website: www.mila.trouwsite.com.
Even een andere vraag: heb jij gekolfd voor Milan? Geef je nu borst- of flesvoeding? Ik kolf namelijk elke dag voor haar en sinds 2 dagen ben ik elke dag aan het proberen om haar de borst te geven. Maar omdat ze nog zo klein is (nu is ze bijna 1.500 gram), kost het haar vreselijk veel moeite. Ik denk dat ik heel veel geduld zal moeten hebben hiermee. Heb jij hier ervaring mee?
Door: Yvonne op 19/07/2004 @ 21:03
Sorry, ik vergis me!!!! Milan is een meisje... SORRY!!!!
Door: Anja (profiel) op 20/07/2004 @ 00:33
hai Yvonne,
hahahaha onze kleine meid heet Zoë....ja ik heb in het begin afgekolfdvoor 3,5 week,kreeg daarna bijna een borstontsteking en had weinig productie dus dat ging niet meer wat ik enorm jammer vond...
Ja geduld moet je zeker hebben tot aan de dag dat Zoë thuiskwam had ze moeite met drinken...daarna ging het beter maar toen gaf ik al flesvoeding...
AAhh ja klein he...1500 gram...wij kregen Zoë mee met net 2000 gram....
Ja neusbrilletje is wat he....Zoë gelukkig nog alleen ’s nachts die is er mee thuis gekomen hele dagen eraan....heel wat in het werk moeten stellen om haar die dag thuis te krijgen,maar mijn zinnen stonden daarop en het moest gewoon gebeuren...is helemaal gelukt...
heel veel sterkte en geluk....
groetjes Anja
ps kon helaal de site niet openen zal later nog eens proberen...
Door: Yvonne op 20/07/2004 @ 10:15
Tjonge... ik ben wel erg afwezig geweest tijdens het schrijven... nogmaals sorry hoor!!!
Fijn dat alles nu goed gaat! Ik kijk heel erg uit naar de dag dat we haar mee naar huis mogen nemen. Maar ik denk dat het nog wel even zal duren. Als Mila met een snorretje naar huis komt, ben ik toch wel een beetje angstig. Stel je voor dat het uit haar neus gaat tijdens de nacht.... en wij slapen ook.... ik moet er niet aan denken. Ik denk niet dat ik dan kan slapen. Heb jij hier geen last van gehad?
Als je op de verwijzing van de site drukt (zoals hierboven), moet je 1 puntje na "mila" weghalen. Dan kun je de site wel openen! Zit blijkbaar een fout in de doorverwijzing.
Heel veel plezier met je kleine meid en geniet er maar van!!
Door: Anja (profiel) op 20/07/2004 @ 12:17
ha yvonne,
dank je wel voor de tip ga ik zo ff proberen..
hahahaha nee joh dat geet helemaal niks dat je betje afwezig bent....
Ja toen we haar mee mochten nemen was ik zo gelukkig dat ik eigenlijk in m’n achterhoofd beetje zorgen maakte...we kregen ook saturatie meter mee voor de zuurstofgehalte in de gaten te houden....die hebben we de eerste week gebruikt en tot aan de dag van vandaag niet meer...is niet dat ik risico wil lopen maar ik ging puur op mijn gevoel af...
en die is toch best heel scherp.....
heb haar de eerste nacht bij ons op slaapkamer gehad vanaf daarna slaapt ze op eigen kamertje en dat ging superrrr ze leek het zelf ook prettiger te vinden...
Heel veel plezier met jullie meissie en geniet er van!!!
ps weet je wat ik wel had....in het ziekenhuis liet je haar met goede verpleegster achter en dan mag je het ineens zelf doen die verantwoording vond ik in het begin echt heel raar,maar eenmaal thuis wende het heel snel en we kregen elke dag transmuraal kinderteam(verpleegkindige uit het ziekenhuis) over de vloer als ondersteuning...
groetjes Anja
Door: Anja (profiel) op 20/07/2004 @ 12:21
hai,
Sorry Yvonne maar het lukt echt niet om op de site te komen....heb . weggehaald maar zelfs dan iet nog andere dingen geprobeerd maar helaas....
hoop dat je nog een gouden tip achter de hand heb...
Door: Yvonne op 21/07/2004 @ 09:00
Hoi Anja,
Wat raar dat de site het bij jou niet doet. Bij mij is het geen probleem... http://www.mila.trouwsite.com
Het gaat beter met de zuurstof van Mila! Ze heeft nog maar 0,1/0,2 nodig, dus ik verwacht dat het snorretje snel af kan. Alleen met eten heeft ze meer nodig. We proberen elke dag de borst en het flesje, maar ze ligt meer te slapen in mijn armen dan dat ze wakker is. Heel soms is er een zuigje... maar het komt vanzelf wel, geduld is hier het sleutelwoord!
Fijn dat je zoveel steun hebt thuis van een ziekenhuisteam. Hier doen ze dat helaas niet... wij wonen namelijk in Spanje en daar is het gebruikelijk dat je overal zelf naar toe moet. Een huisarts bijvoorbeeld heeft hier geen patientenbezoeken. Ik heb wel begrepen van andere ouders dat je, als je kindje eindelijk mee naar huis mag, nog vaak terug moet komen bij verschillende doktoren voor controle. Is dat ook zo bij jou?
Weet je trouwens waarom we haar Mila hebben genoemd? Mila komt van het Spaanse woord ’milagro’, wat ’wonder’ betekent! Mila is namelijk ons grote wondertje!!! Net zoals jij schreef in je verhaal.
Groetjes,
Yvonne
Door: Anja (profiel) op 21/07/2004 @ 14:23
hai Yvonne,
jeetje wat mooi....ja dat is ze zeker...
Zoë betekent leven dat was ook zeer toepasselijk,en die naam hadden we al voordat ik zwanger was...
Ja Zoë heeft ook nog steeds 0,1 zuurstof maar gelukkig alleen nog maar ’s nachts....over een week mag ze helemaal zonder maar ik geloof dat ik dan niet zo goed zal slapen hahaha dan zet ik die saturatie meter toch maar weer even aan denk ik....
Ja controles daar werd ik gek van in het begin elke 2 weken terug naar kinderarts...oogarts ivm zuurstof dat was gelukkig na 1,5 maand voorbij mochten weg blijven alles was helemaal goed ontwikkeld...pffffff
ja meid echt geduld is het sleutelwoord (en ik ben daar niet zo op...geduld...haha vind ik erg moeilijk maar ja nu ben ik daarin wat makkelijker geworden,was voor mij ook weer een goeie les...)
Jeetje meen je dat nou?dat is wel een beetje jammer dat je overal zelf achteraan moet hoor!!!Ik was allang blij dat iedereen in het ziekenhuis alles heeft geregeld.maar ja Zoë kwam thuis met zuurstof +sonde+saturatiemeter echt alles moest in het leven geroepen worden,maar misschien mag jou mooie wonder wel zonder o2 mee naar huis....
is zeker wel lekker weer bij jullie daar..het is hier drama....echt vies benauwd en hartstikke regen en onweer en bewolkt en gewoonweg takkeweer....
Hoe lang woon je al in Spanje??
Hoop je nog keer te "lezen’hier hahaha...vind ik wel fijn...
groetjes Anja
Door: Anja (profiel) op 21/07/2004 @ 14:40
Hey Yvonne,
het is gelukt heb gelijk een verhaaltje(2)achter gelaten voor jullie...
Wat grappig mijn vriend heet ook Martijn....leuk!!!
Hele mooie site hoor...
Hahahaha wij hebben ook zo veel foto’s ik geloof in deze 6 maanden dat ze er is dat wel bijna aan de 1000 foto’s zitten,maar dat is goed hoor het helpt je wel...
Oh ja toen ik de eerste foto zag...zag ik gewoon m’n eigen kindje weer liggen...gek is dat he...
Meid heel veel succes en jullie komen er wel....
groetjes Anja
Door: Bram op 22/07/2004 @ 08:01
Ola,
Hier ff een berichtje van de webmaster van Mila. De link die yvonne gaf had een . aan het einde van het adres en dan werkt een link nooit, dus nog 1 keer:
http://mila.trouwsite.com
Groeten Bram
Door: Yvonne op 22/07/2004 @ 09:37
Hoi Bram,
Bedankt voor je uitleg! Ik had inderdaad de punt moeten weghalen.
Hoi Anja,
Bedankt voor je lieve woorden in ons gastenboek! Ik houd elke dag een dagboek bij. Is leuk voor later en ook een mooie herinnering voor Mila als ze ouder is.
En inderdaad: als je de eerste foto’s ziet, lijkt ze op ieder ander prematuurkindje! Zo klein en fijn, dat je bijna niet kunt geloven dat het leeft. Nog steeds vind ik het ongelofelijk knap dat ze zo’n klein mensje in leven kunnen houden.
Heel veel groetjes en een kusje voor Zoe (mmm... ik krijg op deze computer geen puntjes op de e)
Door: Anja (profiel) op 22/07/2004 @ 10:26
hey,
Bram:dank je wel voor je uitleg...
Yvonne:ja het blijft wonderbaarlijk knap hoe het kan...maar zonder de wil en doorzettingsvermogen en power van die kleine ben je helemaal nergens...
Die meiden zijn zo enorm fel....die hebben zo’n drang...echt niet te geloven...
Hahahaa ik had ook moeite met de puntjes is shift en dan dubbele punt en dan op de e drukken...
Ja ik vind dat echt heel mooi van jullie zo’n dagboek...wij hebben zoveel foto’s dat ik dalijk niet eens weet hoe ik moet beginnen hahaha nee dat schiet lekker op...
Sterkte daar en heel veel groetjes en x-je voor Mila....
Anja
Ja ik vond het zo mooi ik kon niet weggaan zonder een berichtje achter te laten...
groetjes Anja
Door: Yvonne op 05/08/2004 @ 23:27
Hoi Anja,
Wat leuk dat je weer twee berichtjes hebt achtergelaten in ons gastenboek!!
Fijn voor jullie dat Zoe van de zuurstof af is!! Ik heb nachtmerries over dat Mila thuis is en niet goed kan ademhalen en wij slapen.... Ik hoop niet dat wij Mila met snorretje mee naar huis krijgen. Lijkt me echt doodeng!
Maar verder gaat het hartstikke goed met haar! We zijn bezig met het flesje. Ze gaat heel langzaamaan vooruit. De ene keer drinkt ze niks, de andere keer heel weinig en heel soms het hele flesje. De borst mag ik nog niet geven van de dokter, dat kost Mila nog teveel calorieen. Jammer, ik zou het zo graag willen... ik heb echt genoeg van het kolven!
Verder alles z’n gangetje hier. Ik ben momenteel hele dagen in het ziekenhuis en heb maar weinig tijd voor andere dingen.... maar dat klinkt jou vast bekend in de oren.... Het kamertje van Mila is nog niet af, maar als ze naar thuis komt is alles in orde!
Groetjes en een kusje voor Zoe,
Yvonne
Door: amandagino op 30/03/2006 @ 13:14
He eva
kun je mij zeggen waar je die spuit voor de longrijpingsinjectie kreeg????Ik ben bijna 23 week zwanger en mn vliezen en vruchtwater is gebroken.Dus nu moet ik maar afwachten of alles goed gaat enzo.Maar niemand hier in drachten weet wat het is of waar ik dat kan laten doen.Please kun jij me helpen.Groetjes een bange mama
Door: Anja op 31/03/2006 @ 09:37
hoi bange mama,
ik kan het me heel goed voorstellen dat je bang bent..ik las je berichtje op de site van Zoë..ik heb je geprobeerd te mailen maar ik krijg steeds mijn mailtje terug....mijn mail adres is...lipsvisser@wanadoo.nl misschien kan jij me proberen te mailen zodat ik gelijk jou m.adres heb...
liefs anja
Door: Anoniem op 22/05/2006 @ 20:11
ho lieve Anja,
ik ben een meisje van 15 jaar en ben mees als 3 maanden te vroeg geboren. Bij 25 weken en ik woog toen al 710 gram.Na 4 maanden aan de beademing gelegen te hebben mocht ik gelukkig naar huis !
Ik heb geen handicape of verdere complecaties ... daar ben ik wel erg dankbaar voor ...
Ook zit ik op een gewone normale school en gaat alles super met mij. Ik hoop dat uw docherttje opgroeit tot een leuke vrolijke en spontane meid het kan echt !
Mij hebben ze altijd verteld:Kinderen zijn wonderen maar jij nog het meest van allemaal!(misschien dat je het later ook eens tegen haar kan zeggen)
heel veel sterkte met uw dochtertje en wel doorzetten he kleine meid!
Heel veel liefs anoniempje
Door: Anja op 05/10/2006 @ 17:13
hoi anoniempje,
beeje laat zo bijna half jaar...maar bedankt voor je berichtje...wat fijn om te lezen dat alles goed is met jou...en bedankt voor de goede tip die je me hebt gegeven dat kan ik later zeker aan haar vertellen..
groetjes Anja
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.