Geduld, geduld en nog eens geduld
Door Tessa op 17/02/2005 - 14:54:
Tja, hoe moet ik beginnen? Het begin is alweer zo ver weg!
Op 1 september werd je 10 weken te vroeg op deze wereld gezet. Waarom? De zwangerschap verliep zonder enige kwaaltjes of ziektes. Ik werd wakker op een morgen en had buikpijn. Een blaasontsteking was het niet. Voor de zekerheid gingen we toch maar even naar het ziekenhuis. Het was mijn tweede zwangerschap en ik wist wel wat weeën waren, maar zo voelde het niet!
Daar heb ik de hele middag aan de CTG gelegen, maar daar werden ze niet veel wijzer van. Dus ik moest nog even een stukje lopen voordat ik weer naar huis mocht en toen begon het…
Voordat ik het wist, lag ik in de ambulance naar een ziekenhuis met een NICU (neonatale intensive care unit). Daar werd mijn meisje geboren: 1450gram.
Ze had een heel goede start en ze ademde zelfs al gedeeltelijk zelf.
Na een week mochten wij dan al weer terug naar ons eigen ziekenhuis in de buurt. Och, wat had ik toen goede moed!
Maar nu, na 6 weken, zakt die moed me steeds vaker in mijn schoenen. Nog steeds is ze in het ziekenhuis! Ja, ja, ik weet het! Ze is eigenlijk pas 36 weken. Maar het begon zo goed! Nu dipt ze met zuurstof. Het ademhalingscentrum in haar hersens zou nog niet goed ontwikkeld zijn? Dus als ze moe wordt van bvb het drinken van de fles dan vergeet ze te ademen. Of als haar lichaam energie nodig heeft om te groeien of de voeding te verteren, dan dipt ze?
De ene week herstelt ze zich dan zelf en krijg ik weer moed. Maar dan opeens heeft ze weer een snufje zuurstof nodig, want dan redt ze het weer niet zelf meer.
Mijn gevoelens gaan zo op en neer de laatste tijd. Ik denk elke dag weer anders. Eén ding weet ik zeker: ik zal blij zijn als ik haar gezond mee naar huis mag nemen. Maar wanneer?
Daarbij komt ook nog dat ik me steeds schuldig voel. Ga ik naar het ziekenhuis dan voel ik me schuldig omdat ik mijn zoontje van 3 weer eens bij de oppas achter moet laten. Maar ga ik niet vaak genoeg naar het ziekenhuis dan voel ik me daar weer schuldig om! Kortom het is een moeilijke tijd! Het enige dat nu telt is: GEDULD EN NOG EENS GEDULD…
Tessa
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: marian (profiel) op 22/02/2005 @ 10:35 
Mag ik dan nog even reageren op het verhaal van Tessa? Heel herkenbaar hoor meid! Mijn zoontje heeft ook tot 3 weken na zijn geboorte in het ziekenhuis moeten blijven, en inderdaad, gemakkelijk is anders. Intussen is hij bijna een jaar, en kerngezond. Maar de eerste maanden waren toch erg zwaar vond ik. Op en af naar het ziekenhuis, kolven, flesjes geven, baby drinkt niet voldoende, eenmaal thuis weent hij veel, slaapt niet zo snel door als een op tijd geboren baby,... Achteraf lijkt het allemaal best te doen, maar op het moment zelf is het mega-zwaar. Maar nu je eenmaal de eerste 6 maanden voorbij bent, gaat het allemaal een stuk gemakkelijker, niet? Geniet maar lekker van je lieve meisje!
Groetjes,
Marian
Door: Shylock op 22/02/2005 @ 12:02
Ik wil toch even reageren op dat roken..
tijdens mijn eerste zwangerschap kreeg ik het advies te blijven roken!
elke keer als ik stopte kreeg ik door het "afkicken" krampen van dien aard dat de verloskundige vreesde voor een miskraam.
wel zei ze me te proberen niet meer dan 10 per dag te roken en af en toe te proberen te stoppen maar meteen weer te beginnen als er krampen kwamen..
uiteindelijk is het in de 6de maand gelukt te stoppen
en kreeg ik 16dgn te laat een zoontje van 10 1/2 pond, 57 cm.
hij is nu 9 jaar en heeft geen last van zijn luchtwegen etc..
Door: Anoniem op 24/02/2005 @ 12:24
Roken tijdens de zwangerschap is niet alleen dom maar ook bijzonder egoïstisch.
Mijn kindje is (zonder dat ik rookte) 3 maanden en 10 dagen te vroeg geboren, zij is 4 maanden in het ziekenhuis moeten blijven na haar geboorte.
Ik zat er ook iedere dag, van de vroege ochtend tot de late anvond, ik weet wat je meegemaakt hebt en hoe het aanvoelt.
Ik weet ook nog de vruegde toen ze eindelijk naar huis mocht en ook een beetje de angst want ze woog toen ng maar 1.200 gram (bij haar geboorte 700 gram), veel extra zorgen, veel extra aandacht... Maar wat een vreugde, ondertussen gaat het allemaal vrij goed met haar,de vroeggeboorte heeft uiteraard wel gevolgen maar zover we tot op heden kunnen merken valt het reuze mee en hoe dan ook, ik ben gek van haar.
Ik wens je een fijne gelukkige tijd met je kindje, geniet er van!
Door: annick op 24/02/2005 @ 12:25
Bovenstaande bericht heb ik per ongeluk anoniem gepost, mijn naam is Annick.
Door: Tessa op 24/02/2005 @ 16:38
Ik heb een vraag aan de moeders van een te vroeg geboren baby !! Zijn jullie lid geworden van de vereniging voor couvuese baby’s ?? Ik heb dit niet gedaan, maar soms vraag ik me af of ik dat wel moet doen?
Door: Anoniem op 25/02/2005 @ 12:28
Beste Tessa
op 13/06/2001 werd onze dochter geboren. A term, goed gewicht en lengte. Na 3 dagen begon ze te convulseren(stuipen) en moest ze op neonatologie opgenomen worden. Diagnose: hersenbloeding. 10 dagen is ze daar gebleven. 10 bange dagen voor ons en onze families. gelukkig heeft ze er geen letsels aan overgehouden. Ze neemt nu wel nog medicatie om die stuipen te voorkomen, maar is ondertussen een uit de kluiten gewassen kleuter die blaakt van energie en levenslust. Vooral de moed niet opgeven meid. Er komt altijd zon na de regen. Binnen enkele weken zal je je meisje mee naar huis kunnen nemen. Nog even geduld en heel veel moed toegewenst.
Door: Jolanda op 02/03/2005 @ 15:06
Hoi Tessa,
Ik weet wat je voelt als het gaat over dat je je schuldig voelt. Ik was zwanger van een drieling en ze zijn bijna 8wk te vroeg geboren. Ik had al twee oudere kids. 6 wk lang moesten we op en neer naa het ziekenhuis. Soms namen we de twee oudste mee en soms bleven ze bij mijn ouders. Een aantal dagen heeft 1 van de drieling nog in Leiden gelegen. Toen begon een echte race tussen de ziekenhuizen en de andere kids. Echt een ramp. Maar als je kindje straks gezond thuis komt, dan zul je merken dat het de moeite waar is geweest en je schuldgevoelens zullen verdwijnen.
Even een opmerking over het roken. Ik heb zelf heel veel gerookt. Toen ik 3 mnd zwanger was van de eerste ben ik gestopt. Tijdens die zwangerschap werd mijn opa heel erg ziek en is uiteindelijk 7 dg na mijn bevalling overleden. Het was voor mij echt niet een excuus om weer te gaan roken. Ik was het mijn kind verplicht om het niet te doen, want ik zou mijn eigen kind in gevaar brengen. Die moeilijkheden kom je ook wel door zonder roken.
Groetjes Jolanda
Door: Anoniem op 08/03/2005 @ 19:50
Hoi Tessa,
Ik ben in november 8 weken te vroeg bevallen van een tweeling. Ze hebben 6 weken in het ziekenhuis gelegen en het is inderdaad niet gemakkelijk! De emoties, de vermoeidheid, het kolven, het een en weer racen tussen thuis en het ziekenhuis...
Met de tweeling gaat alles prima, ze zijn nu vrolijke babys van iets meer dan 5 kilo en het is geweldig!
Veel moed, ik weet dat het moeilijk is maar het is het allemaal dubbel en dik waard!
Door: els op 11/03/2005 @ 16:16
dom , een sigarteje roken , maar nee , als je het maar beperkt , dus ni meer dan 7 / dag . Als je je hier door beter voelt , is het lang zo erg niet , dan dat je verplicht wordt door de niet rokers , en stress, kweekt, ontwennen , voor jou en je ongeboren kindje is slechter, dan af en toe een sigaretje .
ik heb bij mijn twee meiden het roken ni kunnen laten , wel met mate dus ni meer dan 7/dag, en heb twee gezonde , grote meiden van 18 en 15 jaar . geen schuldgevoelens gehad .VOLDOENDE GROETEN EN FRUIT? EN VOLDOENDE RUST .
Door: Anoniem op 23/03/2005 @ 20:05
Waar gaat het hier nu eigenlijk over? Over Tessa, of over een stom sigaret??? Het gaat hier over het leven van een lief klein kindje. Tessa, bij deze steek ik je een hart onder de riem! Hou ons zeker op de hoogte, van de verdere ontwikkelingen met je kindje.
Door: tessa op 02/04/2005 @ 23:42
Hoi allemaal, wat een gekke reacties het lijkt wel of ik een verhaal over roken heb gedaan???
Met mijn kindje gaat het uitstekend, ze is ondertussen 7 maanden oud en weegt 6 kilo.Het is een heel lief en tevreden meisje!!
groetjes
Door: Patricia op 14/04/2005 @ 15:11
Hoi Tessa,
Ik ben blij dat nu alles goed gaat met je dochter. Ik zelf ben op 18 februari 2005 bevallen van een dochter die drie en een halve week te vroeg was. Ze moest dus ook in de afdeling prematuren blijven en twee dagen voor de normale bevallingsdatum mocht ze dan meer naar huis. Ze is daar dus drie weken moeten blijven en ook al was het maar drie weken toch vond ik dit ook enorm lastig het heen en weer rijden naar het ziekenhuis. Ze is wel ons eerste kindje, dus moest ik geen rekening houden met een ander kind. Dus voor jou en sommige anderen hier moest dat dubbel zo lastig zijn.
Ik wens je nog veel succes met je kinderen !!
PS Met mijn dochter gaat alles prima, ze is nu 8 weken oud en weegt nu 4kg.
Door: Anoniem op 22/04/2005 @ 15:28
Geduld is een schone zaak. Onze zoon is ook 10 weken te vroeg geboren en heeft 7 weken in een couvese gelegen en 1 week in een wiegje. Na totaal 8 weken ziekenhuis mocht hij mee naar huis. Ook wij zagen het soms even niet meer zitten en na een flinke huilbui en veel gepraat, krijg je nieuwe moed en kun je er weer even tegen aan. Soms heeft je kind gewoon wat meer tijd nodig. Ik hoop dat jullie dochter snel met jullie mee naar huis mag. Veel geluk met jullie kleine meid.
Door: esther op 26/04/2005 @ 19:58
roken is inderdaad slecht voor als je zwanger bent
maar wees blij dat je kindja
nu toch weer gezond is
Door: Tessa op 19/05/2005 @ 16:05
Dus esther jij gaat er vanuit dat ik gerookt heb, volgens mij heb jij de verhalen niet goed gelezen!!!
En ik ben zeker blij dat mijn kind gezond is, zou jij dat niet zijn na zoveel ellende.Door: Nel op 19/12/2006 @ 11:19
Wat een rare reacties allemaal, jullie hebben het allemaal over roken terwijl het verhaal van Ester daar niet eens over gaat....vreemd hoor...
Gelukkig gaat alles nu goed met je kleine meisje, is vast en zeker een heel zware tijd geweest. Mijn dochtertje is nu 13 maanden en was twee maanden te vroeg geboren maar gelukkig wel gezond, wij moesten 5 weken pendelen tussen huis en ziekenhuis, en dat was vlakbij, maar ook al zo vermoeiend, weet dus een klein beetje wat je door gemaakt hebt.
Door: scoobygirl op 30/06/2007 @ 17:33
Lieve tessa,ik weet precies hoe jij je voelt,mijn zoontje werd tien weken te vroeg gehaald,had een slechte start,en heeft ruim 4 maanden in het ziekenhuis gelegen,op de nicu,en ook hij dipte met zuurstof,maar het is allemaal goed gekomen,het is nu een wolk van een baby.Meis houd moed,ik zeg niet,hebgeduld,want dat heb je niet meer,ik zeg houd moed,en wees blij dat je kleintje in het ziekenhuis ligt,want hoe bang ben je als je je kind met zuurstofdipjes thuis moet verplegen,dat is geen doen,probeer van je kleintje te genieten,ga er zo vaak mogelijk naar toe en doe zoveel mogelijk met je kleintje,hou vol,ook je man, samen veel sterkte gewenst
Door: Elle op 13/09/2007 @ 16:31
Een heel bekend verhaal.. Op 7/08/07 beviel ik van mn eerste kindje, 4 weken te vroeg.. Nu een maand en 6 dagen later ligt Yano nog steeds in het Uz van Gent.
Mijn klein engeltje werd geboren met een hartafwijking en is intussen 2 maal geopereerd. Maar nu, na een lange tijd begint het einde in zicht te komen, eind september mag hij naar huis.
Wat ik maar wil zeggen, je bent helemaal niet alleen en het is enorm lastig om elke dag naar het ziekhuis te gaan en maar beperkt met je kind bezig kunnen zijn.
Maar men zegt, tegen dat je het echt moe bent mag je kleintje meestal wel naar huis.
Geef de moed niet op! Je bent niet alleen!
Grtz,
Elle*
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.