Voor ouders:

Vruchtbaarheid
Zwangerschap
De bevalling
De baby
Tweelingen
Peuter & kleuter
Vaderschap
» Actueel! »

 

Door ouders:

Verhalen
Columns
Uitspraken

 

< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Spontaan en 5 weken te vroeg...

Na 3 jaren zelf proberen om zwanger te raken, gingen we dan de medische molen in. Na 1,5 jaar kwam hier de conclusie: onverklaarde onvruchtbaarheid. Er waren wat kleine dingetjes bij ons allebei maar die konden, in elk geval afzonderlijk, een zwangerschap niet in de weg staan. Na een baarmoeder(AU, AU) röntgenfoto en een kijkoperatie een maand later, bleek ik lichte vorm van endometriose (tabaksvlekken) te hebben.
De maand erna was ik spontaan zwanger. Na 2 maanden eindigde het in een miskraam, maar toch was ik blij: mijn lichaam kon het dus wel, zwanger worden!

Weer een paar maanden later raakte ik weer spontaan zwanger. Deze zwangerschap verliep probleemloos: lage bloeddruk, hoog ijzergehalte etc… Bij 33 weken kreeg ik nog een laatste termijnecho en toen bleek ons kindje circa 2 weken in groei voor te liggen. Op 35 weken zou ik weer naar de verloskundige toe gaan, die zou me dan vertellen hoe ik wist dat de bevalling was begonnen en wanneer ik hen moest bellen. Maar zo ver kwam het niet…
Want de avond voor deze “35 weken”-controle had ik lichte buikpijn. Oefenweeën, naar ik aannam. Mijn man zei tijdens de maaltijd nog voor de grap: “Zullen we morgen papa en mama zijn?”
Maar ik zei: “Nee, vast niet.”
Toen hij wou gaan sporten, liet ik hem gewoon gaan. Ik lag lekker in bed te ontspannen. De pijn viel wel mee. Volgens mij had hij zelfs zijn mobiele telefoon niet mee.
Maar een uur later hield ik het niet meer en ging op het toilet zitten. Eerst in de badkamer en dan al gauw beneden op het toilet. Ik vergat onze draadloze telefoon, want ik was zo bezig met uitademen en ontspannen, zoals ik in de Yoga had geleerd. Meegaan met de pijn, dan gaat de pijn vanzelf over.

Toen mijn man een uur later thuiskwam, had ik al een aantal keer echt hard uitgeschreeuwd dat ik dit niet wilde, deze pijn!
Hij vroeg me of de verloskundige gebeld moest worden. “Nou, doe maar, dan weet ik tenminste of het echt oefenweeën zijn.”
Ze kwam op haar gemakje, want het telefoontje had niet echt dringend geklonken. Maar zo ervaarden wij het ook niet.
Toen ze er was, sleurde ze me haast van de wc af en dwong me op de bank te gaan liggen. Ze vertelde dat ik aan het bevallen was en dat ze me even wou toucheren. Toen bleek ik volledige ontsluiting te hebben. Meteen belde ze een ambulance, die met spoed kwam.
De persweeën wegblazend, werd ik naar het ziekenhuis gebracht. Waar ik circa 2,5 uur nadat dit alles begon, beviel van zodra de gynaecoloog in de verloskamer was. Het was een zoon van ruim 5 pond, met lange haren en lange nagels. Volgens hen duidde dit hen op een ouder (dan 35 weken) kindje. Hij was kerngezond.
Hij wilde er gewoon uit. Hij was nieuwsgierig en ik ook. Ik wou hem gewoon graag zien. En hij was er nu heel vlug, zonder geduld en erg nieuwsgierig.

Nu ben ik weer zwanger en ik hoop weer op zo’n bevalling, maar dan iets later dan 35 weken en ook iets langzamer. Hoewel de pijn me erg is meegevallen. Ik vond de weeën minder erg dan menige menstruatie in al die jaren vooraf. Toch wil men dat ik in het ziekenhuis beval. Als het allemaal zo snel en plotseling gaat, zal het wel lastig zijn om opa en oma snel als oppas te laten komen en dan zelf ook nog op tijd in het ziekenhuis te komen. Maar ik zie het vol vertrouwen tegemoet.

Kir

Door: Anoniem op 21/02/2005 @ 14:43

We hebben nu een dochter na 39 weken zwangerschap. Dus zoals gehoopt. En de bevalling duurde ook een paar uur langer dan bij onze zoon zoals gewenst. En was heel relaxed. Alleen de laatste ontsluitingsweeen waren weer auaua auau. Toen riep ik weer dit wil ik niet. Maar toen ik snel daarna mocht persen was onze lieve dochter er na 11 minuten, en de nageboorte kwam binnen een minuut daarna. Dat las ik later in het dossier, want onze lieve meid dronk toen al aan de borst waar ik vol vertedering naar keek, zo snel en gretig. Een echt borstvoedingskind riep onze verpleegkundige. Dus ga ik het weer net zo lang doen als zij het wil of tot ik het volhoudt (voor mij is het gemak). Bij haar broer heb ik het ruim een jaar gedaan, toen wilde hij geen borst meer. We zien wel hoelang onze lieve wil. Kir

Door: Hilde op 21/02/2005 @ 17:39

Hallo,

Mijn eerste zoon is ook geboren op 35 weken. Ik dacht ook nog niet dat ik aan het bevallen was maar ik had nog nooit in mijn leven zo’n pijn gehad. Toen ik in het ziekenhuis aankwam had ik ook volledige ontsluiting en ben ik binnen de 15 bevallen.
Mijn 2e is geboren aan 38 weken maar dit heeft veel meer pijn gedaan. De weeën kwamen zo vlug na elkaar dat ik hier wel een epidurale verdoving heb moeten vragen. Nadeel was wel dat ik het minder voelde wanneer ik moest persen en het dus wel heel wat langer geduurd heeft vooraleer mijn 2e zoon is geboren.
Groetjes,

Hilde

Door: Anoniem op 21/02/2005 @ 21:45

Onze eerste was er na 37 weken, na één zucht.Prematuur en veel te klein.De tweede was er na 2 uur persen...en no. 3 deed er 5 uur over, omdat de weën niet sterk genoeg waren.
Nu is ons gezin compleet.Maar laat niemand meer aankomen met die onzin dat de eerste zwaarder is dan de rest (zoals ook in veel tijdschriften staat) want bij ons was het precies andersom!!!

Door: Christa op 22/02/2005 @ 15:41

Hallo...ik ben 27 januari 2005 ook 5 weken te vroegbevallen van onze zoon kyan.....hij deed het gelukkig ook meteen goed, mar moest wel naar de kinderafdeling, toen hij 36 weken was mocht hij mee naar huis!
Inmiddels is hij alweer bijna 4 weken, het gaat snel!
Groeit als kool!

Door: anja (profiel) op 22/02/2005 @ 20:44

De bevalling van milan heeft zich ook spontaan laten aankomen maar mijn water brak en ik kreeg geen ontsluiting dus keizersnede aan 34 weken zwangerschap. Mijn dochter is aan 32 weken geboren maar wel niet spontaan bij haar moest het rap gebeuren .
Lees misschien eens verhaal Milan en verhaal Fleur

Door: Elke (profiel) op 24/02/2005 @ 04:35

Hoi,

35 weken is vroeg en vooral onverwacht, maar wees blij als het vlot gaat!

Ik ben gisteren bevallen, ook op 35w maar de moederkoek liet los en het moest dus snel gaan...

Ie is er onze flinke zoon maar heeft het moeilijk: premature longetjes en inmiddels een klaplong (ook een zeer moeilijke bevalling). Gelukkig is ie er en tja, aan die 35 weken is toch niks meer te doen, ie is er nu eenmaal en ik ben gelukkig met hem (alleen had ik gehoopt dat het vlotter zou gaan)

Proficiat en veel succes met je tweede zwangerschap!

Elke

Door: naomi op 03/03/2005 @ 14:23

hoi, was er bij jullie achteraf aanleiding dat het kindje te vroeg geboren ging worden. Hadden jullie bv. veel last van harde buiken en was jullie kindje al ingedaald? Ik ben inmiddels 33 weken en heb dit bovenstaande, maak me best zorgen dat die kleine eerder komt. Zijn ze nog echt te vroeg geboren als ze nu geboren gaan worden of komt het ook weleens voor dat ze bv. niet meer in de couveuse hoeven?
Ik hoop dat jullie dit kunnen vertellen.
Liefs,
naomi

Door: Trienke (profiel) op 13/03/2005 @ 09:22

hoi hoi naomi

ik was met 34 weken al ingedaald en had ook last van harde buiken!!
en dacht echt dat het eerder ging komen!!
maar nee hoor
zelfs 9 dagen te laat!!
dus dat hoeft echt niet!!
ben nu zwanger van een tweede.
we hebben al een meisje chayenna ze is van 16-02-2002
en zal straks 2jr 7 mnd ong zijn als de tweede komt
ben benieuwd of dit kindje ook te laat of optyd of te vroeg komt!!

ben bijna 31 weken!!

grt xxx trienke

veel suc6 allemaal met de kids, en geniet ervan!!

Door: Christa op 08/06/2005 @ 09:55

Hi...even reactie voor naomi...ik zou me niet teveel zorgen maken, het gaat bij ieder anders, ik had namelijk helemaal geen last van zulke dingen, maar wel het gevoel dat hij eerder zou komen en s ochtens zijn spontaan mn vliezen gebroken...niks van te zeggen dus,Hij was bijna 5 weken te vroeg, maar heeft niet in de couveuse gelegen, was 2900 gram! het kan dus vrij goed uitpakken..maar hoeft zeker niet!

Door: Kir op 12/07/2005 @ 22:17

Net als Christa, maak je niet veel zorgen. Maar ook ik had een gevoel dat hij eerder zou komen. Bij 35 weken dus. En bij mijn dochter had ik het gevoeld dat ze iets langer zou blijven zitten maar ook de 40 niet zou halen en dat was zo. Bij beide wist ik dit is een jongen en dit is een meisje. Had ik toch raar opgekeken als het niet zo zou zijn geweest. Maar heerlijk kinderen, vermoeiend maar ook veel lol en humor en zo onbevangen en eerlijk, HEERLIJK!!

Door: bianca op 21/04/2006 @ 14:15

Hallo, mijn eerste kindje (zoon)is ook 5 weken te
vroeg geboren. Spontaan door gebroken vliezen. Hij moest nog 2 weken in het ZH verblijven i.v.m niet willen drinken. Hij kreeg toen sondevoeding.
Ik heb het er heel moeilijk mee gehad (erg depresief).
Nu is het een grote jongen van 2 jaar. 5 Weken geleden ben ik bevallen van mijn 2e kindje (dochter) en die is met precies 40 weken geboren en alles gaat goed dit keer. Ik zit nog steeds op een roze wolkje!!
Ik ben voor niets (achteraf gezien) zo bezorgd geweest
dat dit ons weer zou overkomen. Dus het kan ook goed gaan. Dit keer had ik een fantastische kraamtijd!!
groetjes Bianca