Voor ouders:

Vruchtbaarheid
Zwangerschap
De bevalling
De baby
Tweelingen
Peuter & kleuter
Vaderschap
» Actueel! »

 

Door ouders:

Verhalen
Columns
Uitspraken

 

< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Mijn moeilijke zwangerschap en bevalling

Toen ik in mei 2004 een zwangerschapstest deed, schrok ik heel even: de test was positief! Ik wist niet goed wat te voelen omdat ik bij mijn tweede zwangerschap een prematuur baby’tje had gekregen na een zwangerschap van 30weken.
Al snel maakte ik een afspraak met de gynaecoloog. Ik wou zeker zijn want ik vertrouwde de test toch niet. Bij de gynaecoloog werd bevestigd dat ik zwanger was. Maar gelijk kreeg ik te horen dat ze de zwangerschap heel goed zouden opvolgen omdat mijn baarmoederhals veel te kort was en kans op vroeggeboorte er weer inzat. Gelijk werd ik doorverwezen naar het Universitair Ziekenhuis om daar de zwangerschap op te laten volgen…

De eerste 3maand was er geen vuiltje aan de lucht. Tot ze aan 13 weken plots een bloeding optrad. Gelijk dacht ik aan mijn tweede zwangerschap. Toen had ik rond die tijd ook een bloeding, die veroorzaakt werd door een scheur in mijn moederkoek. Wij trokken ‘s nachts naar het UZ waar ze de bloeding en het baby’tje onderzochten met een echo. De baby deed het goed en groeide goed in mijn buik. Waar de bloeding vandaan kwam, kon de gynaecoloog helaas niet zeggen. Dus werd er platte rust voorgeschreven.
Op 16 weken zwangerschap begonnen de problemen echt. Ik had de ene infectie na de andere en moest het vanaf die tijd heel kalm aan doen. De gynaecoloog zei me toen: “We gaan streven naar 26 weken.”
Ik schrok me rot en zei nog tegen hem: “Ja, maar, dan is het nog veel te klein”, aangezien we bij mijn tweede zoveel gezien hebben .Ik begon te wenen. Vanaf dat moment was ik zo bang dat ik het kindje zou verliezen.
Op 20 weken weer naar de gynaecoloog. Nu had ik weer een blaasontsteking. Dus weer pillen bij om te nemen. De baby deed het goed, alleen was hij/zij wat klein maar dat gaf op dat moment niet. Ook de baarmoederhals was weer ingekrompen.

Op 28 weken: weeën! Ik was in paniek en mijn man probeerde mij te kalmeren. Eenmaal gekalmeerd, zijn we naar het UZ gereden. Daar werd ik opgenomen. Ik kreeg de spuitjes voor de longrijping en werd aan een infuus gelegd om de weeën te stoppen. Mijn baarmoederhals was toen nog maar 1,3 m.
Gelukkig stopten de weeën en na 2 weken mocht ik terug naar huis. Ik was toen 30 weken zwanger en hield mijn hart vast omdat mijn tweede toen geboren was. Aan de ene kant was ik daar nu voorbij, maar aan de andere kant dacht ik: “Dit kan ook elk moment.”
Drie weken lang ging alles goed en toen doken de weeën weer op. Ik was toen bijna 34 weken ver en mocht stoppen met de weeënremmers. Ook deden ze niets meer om de weeën te stoppen.
Ik had 3 cm ontsluiting en mocht naar huis. De weeën hielden aan, maar waren te zwak voor verdere ontsluiting. Wel moest ik om de dag aan de monitor.
Op 35 weken en 4 dagen braken mijn vliezen, dus ik weer naar het UZ. Ik dacht: “Na bijna twee weken weeën, is het nu zover!”
In het ziekenhuis aangekomen, bleek dat de ontsluiting nog steeds 3cm was, maar de weeën waren eindelijk goed op gang gekomen.
Om 15.20 uur was ik binnen gegaan. Toen laat op de avond bleek dat ik nog steeds 3 cm had, werd er een soort gel opgestoken, om de hals te helpen verder verweken. Maar ook dat mocht niet baten.
Na een lange nacht werd dan eindelijk, om 8 uur ’s morgens, met een infuus gestart om de weeën verder op te wekken. En ja, dit werkte wel degelijk en de ontsluiting ging vooruit. Van 3 naar 4 cm op een uur. Na nog eens twee uur had ik al 7 cm en gelijk na het toucheren, mocht de vroedvrouw terug komen. De weeën waren overgegaan in persweeën. Na 4 keer persen, werd mijn dochtertje, op net geen 36 weken, geboren. Ze woog 2070 gram en was 43cm groot. Ze moest op een verwarmde kamer, maar deed het heel goed. Op 8 november werd ze geboren en een week later mocht ze al mee naar huis.

Getekend,
een gelukkige mama en papa, en twee broertjes

Door: Veronique op 14/06/2005 @ 13:41

Hey

Ik las net je verhaal. Ik ben zelf ook zwanger van ons eerste kindje ik ben 30 weken zwanger. Voorlopig heb ik nog geen problemen gehad. Een paar dagen geleden kreeg ik ook een steek in mijn buik. Maar ik kan pas de 29ste naar de gynaecoloog. Wij gaan een zoontje krijgen Normaal zou de geboorte voor 24 augustus zijn. Ik ben benieuwd hoelang ik het volhou

Door: marian (profiel) op 14/06/2005 @ 14:50

Hoi,
Allereerst gefeliciteerd met je dochter! Je zwangerschap zal inderdaad niet gemakkelijk geweest zijn, als ik dat zo lees. Maar ook zonder al die problemen kan het anders aflopen dan gepland! Mijn zoontje werd totaal onverwacht 6 weken te vroeg geboren, na een perfecte zwangerschap en bevalling. Hij moest nog 3 weken in het ziekenhuis blijven. Nu ben ik zwanger van nummer 2 en zo bang om dit nog eens te moeten meemaken. Een prematuurtje is echt geen lachertje, dat zal je zelf ook wel weten! Dus hoop ik deze keer wel mooi 40 weken rond te lopen met een dikke buik.
Veel succes nog met je 3 schatjes!
Groetjes,
Marian

Door: Wendy (profiel) op 14/06/2005 @ 20:11

Hey, ik wens jullie veel geluk samen. M'n zus is op 5 juni 2005 ook bevallen op 34w5d, Luca woog 2250 en was 45cm. Hij heeft een week in de couveuze gelegen en nu ligt hij in een verwamd bedje. Hopelijk mag hij eind deze week al naar huis! JOEPIE! Geniet van je gezin!

Door: Sanne op 16/06/2005 @ 10:20

Hoi Natascha, wat een zwangerschap en wat een bevalling Maar gelukkig is alles toch nog goed gekomen. Phoee, zo lang met weeen rondlopen Geniet van je drie schatjes!

Door: beurtje op 16/06/2005 @ 14:07

Hallo,
een dikke proficiat met jullie dochter. Ik zelf ben terug zwanger van ons derde kindje. Jammer genoeg weten we dat het terug te vroeg op de wereld zal komen. Mijn eerste zoon was 6 weken te vroeg, mijn tweede zoon 7 weken. We hadden daarom beslist om geen kinderen meer op de wereld te zetten maar daar heeft de natuur anders over beslist. We kijken vol ongeduld uit naar nr 3. Ja we zijn bang, maar met de twee eerste is het goed gekomen dus waarom nu niet????

Door: evi op 16/06/2005 @ 16:03

Hoi, ik ben blij dat het bij jullie goed afgelopen is. Ik kreeg het eventjes moeilijk, want mijn vriendin haar dochtertje is ook op 8 november geboren na 35 weken zwangerschap in het uz en een week later was jammer genoeg haar afscheidsviering.
Je ziet maar hoe het allemaal kan verschillen. Niet iedereen heeft het geluk dat het goed gaat. Ik heb ook een zoontje van negen maanden en het klinkt misschien raar, maar door het gebeuren van mijn vriendin ben ik ook veranderd. Als mijn zoontje eens niet luistert en ik heb zelf mijn dag niet, dan denk ik soms wees blij dat hij er nog is.Ik ben minder vlug boos en geniet nog meer van mijn kleine spruit.
Ik wou dit gewoon even kwijt geniet er van en aan de zwangeren onder jullie veel succes. Ik hoop dat ik jullie niet bang heb gemaakt wilde dit gewoon even kwijt. Het kwam zo overeen dat ik er direct aan herinnerd werd zelfde datum, zelfde ziekenhuis, evenlang zwanger, ook een meisje alleen een andere afloop.

groetjes

Door: Annet op 23/06/2005 @ 14:05

Hoi Natascha,
Zoals je waarschijnlijk wel weet ben jij niet de enige. Ik heb ook zoiets meegemaakt. Eerste na 29,4 gehaald (820 gram 36 cm) en de tweede met 33,4 weken gehaald 1440 gram en 41 cm). Het leven gaat niet over rozen maar wij zijn oh zo gelukkig met onze twee kinderen maar een derde komt er zeker niet meer. Succes en geniet ervan.
Groetjes Annet

Door: Anja op 30/06/2005 @ 00:09

Hoi Natascha,
gefeliciteerd met je kleintje geniet er maar lekker van!!
Ik ben ook te vroeg bevallen van een dochter(Zoë)zij is met spoedkeizersnee gehaald ivm zwangerschapsvergiftiging was op dat moment 28/5 weken zwanger(720 gram en 30 cm)

groetjes Anja

Door: a azan op 27/03/2006 @ 12:00

mijn eerse zwangerschap was 19.5 zoontje tweede zwangerschap was 21 week zwanger.was niet goed met baarmoeder mond.ben ik vroeg bevallen.was ik heel verdrietig.

Door: hopelijk aanstaande vader op 03/09/2006 @ 22:02

hallo allemaal
ik kom net thuis van het zieken huis
want mijn vriendin is nog maar 30weken zwanger en heeft nu al onsluiting en weeen
ze heeft veel pijn nu
maar mijn vraag is mocht het nu wel gaan bevallen 1 van deze dagen (wat ze in het ziekenhuis ook vermoeden)
heeft ons kindje dan wel kans ?
want ik doe nu niks anders dan piekeren enzo
en ben bang dat het kindje het niet haald omdat het nog maar 30weken is.
dus wat moet ik nu
het wordt dan ons eerste kindje dus ik weet het allemaal niet.
hebben meerdere mensen het meegemaakt dan zou ik dat graag horen van hoe en wat ??

MVG

Door: Oma!! op 11/07/2007 @ 14:19

Natascha

Wat een verhaal om te lezen zeg.
Ik zelf ben ook nogal een beetje in de war, mijn gedachten zijn er eventjes niet meer bij.

Mijn dochter is vandaag om kwart over 10 bevallen van haar dochter Liesanne, op 35weken en 5dagen zwangersschap de bevalling en alles is erg snel en goed verlopen, Liesanne ligt in de couveuse en maakt het erg goed en als zij geluk heeft mag ze over een goede week het ziekenhuis gaan verlaten

Hoe heeft jou dochtertje zich verder ontwikkeld?
Zijn er bepaalde achterstanden die zij heeft door de vroegere geboorte?

groetjes oma