Voor ouders:

Vruchtbaarheid
Zwangerschap
De bevalling
De baby
Tweelingen
Peuter & kleuter
Vaderschap
» Actueel! »

 

Door ouders:

Verhalen
Columns
Uitspraken

 

< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Te vroeg geboren...

Ik wou mijn verhaal even kwijt!
Toen we de beslissing hadden genomen om aan gezinsuitbreiding te beginnen, was het meteen raak! Ik weet nog hoe ik panikeerde toen ik het goede nieuws van de dokter te horen kreeg. Ik was vooral bang voor de verantwoordelijkheid, die nu een feit werd: "Oei, amai... Volgend jaar ligt hier een spruitje...Dat ga ik niet kunnen, al die verantwoordelijkheid…”
Maar goed, ik had een paar dagen nodig om het nieuws te "verwerken". Daarna konden we geen seconde meer wachten om het GROTE nieuws aan de familie te vertellen.
Een paar dagen later nodigden we de familie uit voor een BBQ. Maar de dag ervoor had ik bloedverlies.
Ik mocht onmiddellijk naar mijn gynaecoloog. Voor ik vertrok, legde ik de hand van mijn man nog eens op mijn buik en zei: "Voel nog een keer aan ons bolleke."
Ik kon natuurlijk nog niets voelen want ik was maar een week of 8 zwanger. Maar ik bedoelde ermee, dat het waarschijnlijk afgestorven zou zijn. En ja, hoor, het mocht niet zijn… Een spontane miskraam….
Die dag werd ik ongelooflijk goed opgevangen en ik ben dan ook realistisch gebleven. We waren teleurgesteld maar we koppelden het negatieve aan het positieve. Het negatieve was dat we ons "bolleke" moesten laten gaan, het positieve was dat we allebei vruchtbaar waren en de "natuur" moesten we “dankbaar” zijn dat het "zijn" werk had gedaan.

Na de bloeding, die de miskraam teweeg bracht, besloot ik om gewoon verder te proberen. En ja, alweer raak! Alleen was ik nu niet meer zo enthousiast om het van de daken te schreeuwen en ik heb rustig die eerste 3 maanden afgewacht. Zorgen heb ik me nooit gemaakt, want ik zei bij mezelf: "Als ik niet voel wat ik de eerste keer voelde, maak ik mij geen zorgen."
En dat gevoel had ik niet, dus ik kon met volle teugen genieten.
Mijn zwangerschap verliep heel positief en ik werd op tijd en stond gecontroleerd. Ook ons "bolleke" wist precies waar ze moest schoppen om mama aan het lachen te brengen. Ja, ja, ik moest altijd lachen wanneer ze me schopte want dat kietelde me altijd.
Toen ik 33 weken zwanger was, wou ons "bolleke" al voetjes op de wereld zetten, maar dat mocht en kon nog niet. Met als resultaat dat ik een vijftal dagen in het ziekenhuis heb doorgebracht en daarna, de rest van mijn zwangerschap, in bed moest blijven liggen.
Maar zolang hield ons "bolleke" het niet uit en aan 36 weken (een maand te vroeg dus) was het voor haar welletjes geweest. Ze moest en zou de wijde wereld ontdekken! Mama moest toegeven, want mijn vliezen braken toen ik in bed lag. “Geen tijd te verliezen”, zei de dokter.

Ik had gehoopt dat ons "bolleke" onder water ter wereld zou kunnen komen maar helaas, heb ik die droom niet kunnen waarmaken.
Ons "bolleke" kwam ter wereld en kreeg de naam Bo. Ze was 44cm groot en woog 2.600 kg. Dat was goed, volgens de dokter maar ze werd toch prematuur genoemd.
Twintig minuten na de geboorte had ze al beet waar ze haar eerste hapjes moest nemen en dat was een heel goed teken, volgens de vroedvrouw!
De dag nadien vertelde de kinderarts ons dat de kans bestond dat Bo wat langer in het ziekenhuis zou moeten blijven. En zo hebben we haar, tijdens mijn verblijf, niet op de kamer gehad, wat natuurlijk hard aankwam. Intussen deed Bo het prima. Ze deed in het ziekenhuis alles om toch maar met mij mee naar huis te kunnen...Wat een vechtertje! Toen de kinderarts ons kwam vertellen dat ze helemaal gezond was en mee mocht naar huis, waren we niet te houden!

Amai, het heeft me deugd gedaan om dit even neer te kunnen pennen…

Nathalie

Door: Marjon (profiel) op 12/07/2005 @ 13:18

Hoi Nathalie,

Ons meisje is ook geboren op 36 weken. Ze was 46cm en woog 2,380kilo.
Ze deed het heel goed, alleen miste ze de zuigreflex. Langzaamaan heeft ze toch leren drinken en na vijf weken kon ze zelfs van de borst drinken. Daarvoor was het steeds afgekolfd.
Ik vond het ook heel erg dat ons meisje niet bij mij op de kamer mocht slapen. Het was toch een gemis. Na 2 dagen mocht ze wel overdag op de kamer, maar met een monitorke zodat ze haar konden controleren.
Ondertussen is ze al een jaar en is er een tweede op komst!Ik hoop alleen dat ons volgende kindje langer in mijn buik wil blijven.

Groetjes

Door: Anoniem op 12/07/2005 @ 13:51

Hoi Nathalie!

Ons meiske werd geboren met 35 weken; een week daarvoor had ik een bloeding gehad en hiervoor in het ziekenhuis gelegen. De week daarna had ik last van weeen en moest ik op controle komen in het ziekenhuis waar bleek dat ons meisje bij elke wee die ik had haar hartje het zo goed als liet afweten! Ze is binnen een uur met een spoedkeizersnee gehaald! Ze was 43 cm lang en woog 1990 gram (prematuur en dysmatuur)!! Ze miste ook de zuigreflex dus ook ik heb enkele weken afgekolfd! We zijn nu ruim 7 maanden verder en ik heb een gelukkige, guitige en bovenal gezonde dochter van nu 7300 gram en 67cm lang ... ik hoop alleen dat ik bij de volgende wel een normale bevalling mag meemaken....

Door: Sabrina op 12/07/2005 @ 21:42

Hoi Nathalie!

Mijn zoontje werd ook met 36 weken geboren.Hij lag in stuit en we wisten al dat het een keizersnede zou worden.maar op een dag kreeg ik hevige pijnscheuten in mijn buik en ben direct naar het ziekenhuis gegaan.wat bleek/hij had zich nog gekeerd en heeft zichzelf in problemen gebracht,dus een spoedkeizersnede.Hij was 50cm en woog 3050gr.veel te zwaar en zijn longen konden dit niet aan.zo heeft hij een week aan de beademing gelegen en nog 2extra weken in het ziekenhuis.Nu is hij een gezond kind van 6 en staat volledig gelijk met zijn leeftijdgenootjes.

Door: karin op 13/07/2005 @ 15:34

hallo,ik had ook bloedingen bij beide dochters in de zwangerschappen bij de jongste heel vaak kleine beetjes en ook wel pijnloos maar toch normaal is het niet zei de gyn. het was daar onrustig daar zij de gyn.heb ook versschillende keren in het ziekenhuis gelegen. kreeg met de jongste ook al weeen met 33 weken veel te vroeg natuurlijk moest aan het infuus aan de weenremmers.tot 34 weken maar wat duurde die week lang zeg zeker als je er ook al een kindje hebt lopen.en die is thuis en jij moet daar als moeder blijven heb ook wel veel verdriet gehad door alle toestanden bloedingen continu weeen en van dat weenremmend spul word je ook niet vrolijk echt somber word je er van en hartkloppingen krijg je er v an ook konden ze het infuus niet inbrengen omdat ik zogenoemd rol aders heb.dus er is eerst een paar maal misgeprikt.op het laatst is het infuus dan ook zo genoemd gesneuveld. en mocht ik er af had met 34 weken de slijmprop toen ook al verloren en 2 cm.ontsluiting maar verder ging het niet ik had dus al door nog steeds weeen maar ze kunnen er niks aan doen als het komt komt het toch wel zeiden ze op het zh.ik was het dan op laatst ook wel zo zat allemaal en ben toen ingeleid met gel. op 37 weken en 2 dagen want de gynaecoloog zei zelf ook je hebt de leukste zwangerschap ook niet gehad.maar mijn dochter is gelukkig geboren die dag heb alleen gel nodig gehad.geen infuus voor weenopwekkers mijn lichaam nam het zelf over.was er helemaal klaar voor.ze was toen al 3305 gram en 49 cm lang dus netjes.mijn oudste dochter is geboren op 37 weken en 4 dagen spontaan de vliezen braken spontaan.zij was 3500 en 50 cm.gr karin

Door: Anja op 13/07/2005 @ 15:55

Hoi Nathalie

Fijn dat het je deugd heeft gedaan om je verhaal kwijt te kunnen en dat Bo het goed doet.Geniet lekker van je meisje.

Liefs van Anja
(mama van 3 premature kindjes,geboren na 35,28 en 30 weken)

Door: Anja op 14/07/2005 @ 15:27

hoi Nathalie,

Fijn dat alles goed is met Bo,geniet er maar lekker van..Heerlijk om je hart te kunnen luchten he?
Ik ben mama van een prematuur/dysmatuur meisje,Zoë.zij is geboren dmv een spoedkeizersnee ivm zwangerschapsvergiftiging,Zoë woog 720 gram bij haar geboorte...zij mocht na 9 weken mee naar huis en nu is zij 18 maanden en gaat het heel goed met haar!

groetjes Anja

Door: Danielle (profiel) op 15/07/2005 @ 13:07

Hallo Nathalie,

Gefeliciteerd met je dochter.
Jouw verhaal klinkt me wel een beetje bekend. Mijn dochter Naomi is na 36 weken zwangerschap geboren met een spoedkeizersnede. Ze was 45 cm en woog 1785 gram. Ook zij mocht niet bij mij op de kamer. Dat is echt rot. Vooral als er dan een dame naast je komt wie haar babietje wel bij zich mocht hebben. Daar heb ik het wel moeilijk mee gehad.
Na 3 weken ziekenhuis mocht ze gelukkig naar huis. Het gaat nu heel goed met haar.

Groetjes Danielle

Door: Anoniem op 22/08/2005 @ 20:07

hoi natalie

ik ben heel blij voor u en u dochter ik ben momenteel ok zwanger van35 weken maar ben het al beu ik zou graagook op 36 weken bevallan

Door: Anoniem op 22/08/2005 @ 23:16

Dat zou je beter niet doen, want elke dag is van levensbelang volgens mijn gynaecoloog....

Door: Anoniem op 28/08/2005 @ 23:49

hoi
ik ben een moeder van een prematuur kindje geweest.mijn zoontje is geboren met 25wk en 3dg
en heeft een geboorte gewicht van 870 .ik heb een eerder (miskraam) gehad daarna een vroeggeboorte.Maar alles is toch allemaal verkeerd gelopen ik zal van het begin af aan beginnen....toen ik na mijn miskraam 2mnd daarna was ik weer zwnger bang was ik ik dacht het gaat weer mis maar ik ben die 3mnd toch overheen gekomen .maar ja ik moest nog een paar mnd voor dat het echt zo ver was ik was zo blij dat alles goe ging volgens de verloskundige.maar ja en dat was de dag dat het gebeurde 17 mei2005 is mijn zoontje geboren 25weken en 3dagen.het was spanend zou hij het halen zou hij het niet halen die twijfels had ik en hij was geboren en na 10min begon hij te ademen volgens de dokters is ie overleden en ik al afscheid genomen maar nee mijn zoontje wou leven en werd gelijk na de intens-care gebracht in adam en daar verder geholpenzo stond ik er bij of mijn zoontje het wel zou halen maar ja dat was mijn vraag en later volgende dag vertelde ze mijn dat mijn zoontje een hevige hersens bloeding heeft en ja daar stond ik ik zakte helemaal in elkaaren ze zeiden dat hij het meschien niet zou overleven omdat hij zo onrijp is en mijn zoontje zag er zo normaal uit lief klein ventje in een heel groot conveus en de doker gaf ook aan als mijn zoontje het toch zou redden hij later zwaar gehanicapt zou worden en ik heb tegen hun gezegd het is mijn zoon het maakt niet uit als ie maar leeft.16juni 05 is mijn zoontje overledenkapot waren wij daarvan het is het beste zo hoeft mijn zoontje geen pijn te leiden hij heeft een maand volg gehouden dat vind ik dapper van hem dat ie toch even sterk is gebleven....en nu is de vraag ik ben bang voor de volgende zwangerschap???het is echt heel moeilijk voor mij ........groetjes a

Door: Anoniem op 30/08/2005 @ 00:18

a,

Natuurlijk kan ik dat niet zeker zeggen of het met een eventuele zwangerschap de volgende keer beter zou aflopen he... dat hangt ervan af wat de reden van je te vroege bevalling was. Als het een zwangerschapsvergiftiging was, dan is de kans heel groot dat dit eenmalig was en volgende keer verder alles prima verloopt!
groetjes

Door: anoniem op 02/09/2005 @ 12:23

nou ik hoop het ik ben nu aan de pil ik wil graag rust omdat dit te veel voor me was ik wil graag ook gaan verhuizen en dan zie ik dan wel nieuw leven beginnen....en hopen dat het dan wel lukt

Door: Tess (profiel) op 02/09/2005 @ 12:29

Hallo Nathalie!
Mijn dochtertje was uitgereken voor half februari en ze is begin januari geboren.
Ik was maar 32 weken zwanger toen ze geboren was.
Het was een hummeltje van 39cm en ze woog 1945gr.
Ondertussen is het een flinke meid van 3 jaar en merk je er niets meer van!
Veel geluk nog!

Liefs, Tess

Door: kathy op 20/09/2005 @ 23:18

men dochter was op tijd geboren
maar was wel dysmatuur ze was 45 centimeter en ze woog 2.590 gram ze is op 39 weken geboren maar had de grootte en het gewicht van een babytje dat op 36 weken geboren was

Door: Anoniem op 28/09/2005 @ 19:48

hoi mijn oudste zoontje is op 39 weken geboren en hij woog maar 2220gr en was maar 44 cm groot

Door: nina op 30/03/2007 @ 17:18

hey, ik lig nu sinds gisteren thuis nadat ons meisje probeerde te piepen op 33 weken. Ik heb longrijping en weenremmers gekregen, nu is het afwachten. Ik hoop dat ik ze zeker nog een weekje bij me kan houden, maar ze is welkom. Ik ben dus blijkbaar niet de enigste dat dit meemaakt.

Door: Rowena_Hennekij op 13/06/2007 @ 10:23

hallo allemaal ik zal me eerst eventjes voorstellen
mijn naam is Rowena ik ben 21 jaar en inverwachting van mijn eerste kindje...ik ben nu vandaag precies 28 weken zwanger...alleen zag het er vorige week niet rooskleurig uit aangezien mijn bevalling was begonnen
ik heb 2 cm ontsluiting en ik had buik en rug weeen
na 5 dagen in het ziekenhuis gelegen tehebben met weeenremmers en 2 x longrijping mocht ik maandag gelukkig naar huis maar moet 6 weken alleen maar bed rust hebben want ze willen nog lang niet dat ons kleine mannetje geboren wordt aangezien hij nu pas tussen de 800 / 900 gram is dus nog niet eens een kilo
gelukkig gaat alles rustig en verloopt het tot nu toe nog goed

Door: Annelies013 (profiel) op 13/06/2007 @ 13:50

Hey,

Ik ben geen te vroeg geboren baby'tje, maar een dysmatuurtje. Mijn mama, een Crohn patiënte, heeft juist een opstoot gehad toen ze 3-4 maanden zwanger was en ik werd precies op de uitgerekende datum geboren: 15/1/1981 - ik was 46cm en 2,250 kg. Een klein meisje, maar ik heb er niets aan overgehouden, behalve dat ik nog steeds heel klein ben (1m62).
Mijn ventje werd 6 weken te vroeg geboren en had ongeveer mijn grootte en gewicht (misschien iets groter), maar ook hij heeft hier niets aan overgehouden.
Ondertussen zijn wij de fiere ouders van een flinke dochter, Nathalie en een tweede kindje op komst!
Groetjes, Annelies