De vroeggeboorte van Colin.
Met Kerst 1999 valt het me op dat ons kindje niet meer beweegt. Ik ben dan 28 weken zwanger van ons 5e kindje en ik weet dat dit niet normaal is. Eerst wijt ik het aan de drukte rond de feestdagen maar als er na de Kerst nog geen verandering is, besluit ik de verloskundige te bellen. Ik kan diezelfde middag langskomen om naar het hartje te luisteren. Dat klinkt goed maar mijn bloeddruk is wel aan de hoge kant (iets wat ik nog nooit heb gehad), dus ik moet toch even naar het ziekenhuis voor een CTG.
Dat CTG blijkt niet helemaal goed te zijn. De hartaktie van de baby is te regelmatig, het is een vlakke lijn. Ook is mijn bloeddruk niet echt goed en er wordt een hoop bloed afgenomen voor onderzoek. Hieruit is niks te vinden dat op een vergiftiging wijst, wat men wel vermoedde. Ik moet ter controle 1 nachtje blijven.
De volgende dag is het CTG nog steeds hetzelfde en is mijn bloeddruk weer gestegen. Ik krijg een doppler-echo en daaruit blijkt dat de baby wat te klein is, er te weinig vruchtwater is en dat de placenta niet goed meer werkt. Dat is wel even schrikken maar de arts denkt niet dat het zo'n vaart zal lopen. Ik moet wel naar een academisch ziekenhuis met een speciale couveuse-afdeling.
Helaas is er in ons land geen plaats. Alleen helemaal boven in Groningen... Wij wonen in Zuid-Limburg dus dat is wel erg ver weg. Ik mag kiezen tussen Luik en Aken en besluit tot het laatste omdat die het dichste bij is. Om 12 uur wordt ik per ambulance overgebracht. (Het is 29 december.) Bij binnenkomst op de verloskamer wordt er aan alle kanten onderzoek gepleegd. CTG, bloedafname, spuitje voor de longrijping en weer een doppler-echo... Ik spreek gelukkig vrij goed duits. Dat zal alleen maar beter worden de komende weken....
Er wordt gelijk besloten tot een keizersnede en mijn man is nog maar net binnen of ik wordt al naar de OK gereden. Het overvalt me allemaal maar ik ben opvallend rustig.
Om 13.54 uur wordt Colin geboren. Een klein, doodziek jongetje van 1200 gram en 38 centimeter. Hij wordt gelijk aan de beademing gelegd en naar de IC gebracht.
Ik mag hem pas de volgende dag zien en eerst is het even schrikken om hem zo te zien aan al die toeter en bellen. Maar al vlug kijken we er over heen en zien we alleen nog maar het mooiste jongetje dat er is. Zo klein, zo ziek maar oh zo dapper!!
Hij heeft niet alleen onrijpe logetjes maar ook een longontsteking en een long-blaasjesziekte. Heel veel medicijnen worden gegeven en we weten niet of we blij of verdrietig moeten zijn... Bange dagen volgen.
Maar Colin krabbelt uit het dal! Na 16 dagen mag hij van de beademing en worden de medicijnen afgebouwd. Hij wordt steeds levendiger en verdraagt de moedermelk goed. Langzaamaan gaat het stapje voor stapje vooruit. Na 3,5 weken mogen we hem voor het eerst vasthouden!!! Het kangoeroeën wordt een dagelijks ritueel waar we allemaal van genieten.
Na 7 weken wordt Colin naar een ziekenhuis in onze regio verplaatst en mogen de andere kindjes hun broertje eindelijk in het echt zien! We kunnen weer onze taal spreken en worden beter opgevangen. Maar het is toch een enorme overschakeling en echt wennen kunnen we niet. Colin groeit echt als de bekende boerenkool en eindelijk: na 10 weken wachten mogen we hem op 9 maart mee naar huis nemen. Een klein beertje van 2575 gram.
Inmiddels is Colin ruim 5 maanden en alweer een klein dikkertje van ruim 5600 gram. Na 10 weken borstvoeding te hebben afgekolft is het gelukt om hem zelf te voeden en daar genieten we samen van. Hij ontwikkelt zich goed en we zijn enorm dankbaar dat we hem nog in ons midden mogen hebben!!!
Groetjes van Anja
Reacties:
Door: Robert op 28/03/2003 @ 15:28 
Ook mijn dochter is te vroeg geboren (31 weken), ook in het Academisch Ziekenhuis in Groningen. Zij moest gehaald worden omdat mijn vrouw het HELLP-syndroom geconstateerd is. Onze dochter woog bij de geboorte 1000 gram, maar was en is gelukkig goed gezond (ze moest wel een weekje beademd worden). Inmiddels is ze ruim vier maanden oud. Ik heb negen weken lang een digitaal dagboek bijgehouden, in de eerste plaats om de omgeving op de hoogte te houden en in de tweede plaats om alles van me af te schrijven. Voor wie geinteresseerd is: het adres is http://members.chello.nl/r.dijkstra7 .
Door: janice donata op 18/10/2004 @ 05:31
Hallo Inge, uiteindelijk heb ik weer contact met jullie gekregen.Ik heb ook een baby gekregen.Het is een jongetje.Zijn naam is Jeanlouis Juliën.Heb ik je verteld dat ik ben voor de twede keer getrouwd,twee jaren al. Randall is al vijf jaar oud en Jeanlouis twee maanden.Ik zal kijken of ik foto’s van die twee stuurt.Hoe gaat het met iedereen.Met de baby heb ik al gelezen dat het hartstikke goed gaat.De foto’s zijn heel erg leuk om te zien.Bedankt voor de mooie kaartje en om de geboorte samen met ons te delen.Het is hier al 11:30 pm hier in Aruba.Je hebt al mijn E-mail adres.In verwachting iets van je te horen verblijf ik. Doei geef de groetjes aan iedereen. Janice.
Door: debbie op 18/02/2006 @ 23:42
je bent echt sterk
je hebt niet veel geluk gehad maar ze zijn nu tog gezond
Door: Anoniem op 25/05/2006 @ 18:15
hallo, sterkte ik heb ook een minder leuke ervaring met een te vroeg geboorte.Leuk is wat anders maar we blijven erin geloven veel geduld loont.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.