Voor ouders:

Vruchtbaarheid
Zwangerschap
De bevalling
De baby
Tweelingen
Peuter & kleuter
Vaderschap
» Actueel! »

 

Door ouders:

Verhalen
Columns
Uitspraken

 

< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Ons wondertje werd met 26 weken geboren…

Na een jaar proberen was in juni 2005 de test eindelijk positief. Wij hadden al 2 meiden en vonden het geweldig om er nog een kleintje bij te krijgen.
Alles ging goed tot ik 18 weken zwanger was. Om 5 uur ’s morgens moest ik naar het toilet en tot mijn grote schrik verloor ik bloed. De verloskundige werd gebeld en die kwam even kijken. “Geen paniek, want het was maar wat bloed en verder niets bijzonders”, werd er gezegd: “Gewoon een paar dagen rust houden dan gaat het wel weer over.”
Dit was ook zo… Na drie dagen was het vloeien vrijwel over.

Toen ik 25 weken zwanger was, gebeurde weer hetzelfde. Weer de verloskundige gebeld en weer werd er gezegd: “Niets aan de hand. De baby beweegt goed, dus gewoon rustig aan doen.”
Maar de dag erna voelde ik niets meer: geen baby, alleen harde buiken. Ik weer gebeld en verteld wat er was. “Nou”, zeiden ze: “Als je het echt niet vertrouwt, kom dan maar om 3 uur vanmiddag langs.”
Eindelijk was het 3 uur… Ik kreeg een echo en toen vertrouwde ze ineens die harde buiken niet meer. Ik moest gelijk naar het ziekenhuis voor een inwendige echo.
In het ziekenhuis aangekomen, mocht ik direct door naar de gynaecoloog. Ik kreeg eerst een gewone echo en het kindje leefde gelukkig nog. Maar toen ze een inwendige echo wilden doen, bleek ik al 5 centimeter ontsluiting te hebben.
De gynaecoloog vertelde mij dat ik niet meer van het bed af mocht en gelijk opgenomen moest worden. Ik had weeën en als mijn water zou breken… Ze had het nog niet gezegd of mijn water brak…
Snel werd ik naar boven gebracht, naar de verloskamer. “We gaan alle ziekenhuizen bellen”, zeiden ze: “Want wij kunnen nu niks meer doen voor het kind.”
Ik kreeg weeënremmers, die niet hielpen.
Naderhand bleek dat ze tot Duitsland hadden gebeld maar nergens was plek of konden ze iets voor het kindje doen. Als laatste hadden ze naar Antwerpen gebeld en daar zeiden ze: “Laat maar meteen komen. Wij doen alles wat mogelijk is om het kindje te redden mocht het geboren worden.”
In Antwerpen aangekomen, kreeg ik gelijk sterkere weeënremmers. Dit ging goed tot 3 dagen later… Toen was er niks meer aan te doen, onze kleine meid wilde er uit.
Ze werd aan precies 26 weken geboren. 585 Gram woog ze en 28 cm klein was ze.
De eerste week zou kritiek zijn maar na drie dagen wisten ze al: die kleine meid gaat het redden.

Bijna 4 maanden later mocht ze mee naar huis. Er is natuurlijk nog veel aan vooraf gegaan en er zijn nog wat tegenslagen geweest, maar ze heeft het gered!
Nu is Gabriella, zo hadden we haar genoemd, bijna twee jaar oud en ze heeft niks aan haar vroeggeboorte over gehouden. Wij zijn nog iedere dag dankbaar dat ik naar het Antwerpen ben gebracht want daar hebben ze mijn wondertje wel in leven kunnen houden.

Wanda

Door: Esther en K3 (profiel) op 09/01/2008 @ 21:15

WOW ongelooflijk, ik heb er kippenvel van!!! Wat een sterke kleine meid is jullie Gabriëlla!!

Liefs

Door: Lisa op 09/01/2008 @ 22:26

Wanda,

Da's een heel mooie getuigenis. Ik ben heel blij voor jullie dat Gabriëlle het zo goed maakt. Mijn man en ik hebben vrienden wiens dochtertje met 28 weken geboren is; ze woog 780 gr en heeft het ook gered. Maar ik kan me voorstellen dat jullie bange momenten hebben beleefd.

Geniet nog van je gezin!

Lisa

Door: Elke (profiel) op 10/01/2008 @ 00:20

waw fantastich Wanda! Zo zie je maar. Gelukkig heeft Antwerpen je kind een kans gegeven. Ik begrijp niet dat men dat elders niet wilde!Het had natuurlijk veel kans om fout te gaan, maar geef het een kans, he. Als het had fout gegaan had men de behandeling ook wel gestopt, maar je dochter gewoon geen kans geven, kan voor mij ook zomaar niet. En zoals ze zeggen, meisjes zijn vaak sterker. Nou mijn zoontje was op 35 weken daar en had het erg moeilijk! Toen zeiden ze mij dat. Zo zie je maar weer...ik ben zo blij voor je want je dochter is echt wel een wonder he! Wat mooi!

Veel geluk!
Elke

Door: angelique meijer (profiel) op 10/01/2008 @ 10:14

Wanda ik krijg ook kippenvel en was aan het lezen en dacht al het ergste!
Wat een verhaal, die kans in Antwerpen, wat mooi
En wat een vechtertje!

Veel liefs,

Angelique

Door: wendyvm (profiel) op 10/01/2008 @ 14:51

ben zo blij voor jullie en je kleine spruit dat het goed is af gelopen.
Geniet maar lekker van jullie klein wonderbabytje.

Door: LLL Myriam op 10/01/2008 @ 16:59

Wat een wondermooi verhaal!
Ik ben zelf van Antwerpen en ik zou heel graag weten in welk ziekenhuis je bevallen bent dat je dochter heeft kunnen redden.
Je kunt me natuurlijk ook een PBtje sturen.

Geniet van je meisjes : )

Groet,
Myriam

Door: wanda op 10/01/2008 @ 17:27

Hallo meriam

ik weet niet hoe ik een pb moet sturen naar je maar Gabriella is in het UZA geboren.
Groeten wanda

Door: carla op 10/01/2008 @ 21:06

hoi wanda,

wat boeiend om dit verhaal te lezen.
6 jaar geleden hebben wij het zelfde met ons zoontje mee gemaakt.
nooit heb ik iemand gehoort die dezelfde klachten had tijdens de zwangerschap, bloed verlies en er was niks aan de hand zeiden de artsen in het ziekenhuis tot 2x toe, ook 5 cm ontsluiting.
onze zoon is met 25 weken geboren en woog 540 gram.
het zijn echt wondertjes.

groetjes carla

Door: piekeraar (profiel) op 11/01/2008 @ 20:03

Wat een leuk en deugdoend verhaal om te lezen. Die lieve meid wilde duidelijk graag bij jullie zijn.

Geniet van jullie gezin.

K en co

Door: els op 12/01/2008 @ 22:56

Hallo Wanda;

Ik vind het heel erg dat jullie dit hebben moeten mee maken.Maar ik ben zoveel te blijer voor jullie dat jullie kleine meid het gehaald geeft.

Groetjes els

Door: nijntjelovecoogie (profiel) op 16/01/2008 @ 23:18

hallo
pff kippenvel idd tijdens het lezen gelukkig heeft ze het wel gehaald zeg en ik snap best dat jullie er super trots op zijn

groetjes

Door: Kaylee op 19/01/2008 @ 14:24

wat een herkenning zeg maar toch iets anders ,maar aller eerst wil ik toch ff zeggen dat ik heel blij voor jullie ben..geniet van haar..

bij ons is melissa geboren met 27 weken en twee dagen zwangerschap.onze eerste kindje en dan ook nog veelste vroeg.ik ben met 25 weken op genomen en moest alleen maar rusten.en rustenmocht alleen s'morgens dochen en naar de wc verder niks mocht de kamer(lag alleen) nog niet af...maar dat wou ik ook niet hoor!!op dat moment heb je alles voor over.............
melissa heeft de eerste drie weken helamaal zelf geademd en daarna moest ze aan de beademing,gewoon omdat ze helemaal op was.twee en halve week heeft ze daar aan gelegen .longontsteking er over heen gekregen...twee keer zowat onderaan door...maar ze bleef knokken en vechten..Ze was 3 en halve maand toen ze naar huis mocht eindelijk na 14 weken ziekenhuis te hebben gelegen..
Ze is nu bijna 7 jaar...ze heeft er lichamelijk en geestelijk niks aan overgehouden...ze vind school leuk..alleen het schijnt dat ze het moeilijk heeft.maar dat merk je niet aan haar.ze doet heel goed haar best.maar wie zegt dat dit aan haar vroeggeboorte ligt....

Melissa is geboren bij 27 weken en twee dagen met spoed via een keizersnede.omdat haar hartslag daalde....
melissa woog maar 490 gram en was ongeveer 25 cm...

ze is nu ongeveer 112 cm en weegt tussen de 18 en 19 kg
men vindt haar klein en vrij iel..het maakt mijn niet uit .ze is gezond en gelukkig wat wil een mama nog meer voor zijn kindje toch


groetjes kaylee

[Deze reaktie werd gewijzigd]

Door: jo op 19/01/2008 @ 20:55

mijn lieve meid is ook in het UZA geboren nadat ik er met spoed door een ambulance naartoe ben gebracht. in het ziekenhuis waar ze mijn ontsluiting ontdekten, waren ze niet uitgerust om zulke kleine baby'tjes op de vangen. in het UZA waren zowel de vroedvrouwen, artsen van materniteit als de verpleegkundigen en artsen van de neontale stuk voor stuk schatten. ik zal hen ook nooit vergeten! ben blij voor jou dat je er terecht kon! en ook dat het prima gaat met je dochtertje.

britt is ondertussen 5 en gaat in sept naar het eerste leerjaar. ze doet het prima!

Door: mama78 op 11/02/2008 @ 15:28

Mijn dochtertje is ook met 26 weken geboren, ze woog 820 gram en was 29cm. Ze is nu 8 maanden (officieel 5) en ze doet het qua ontwikkeling supergoed! Ben zo ontzettend trots op haar!
Gelukkig dat ze zoveel kunnen tegenwoordig, ben de artsen ook eeuwig dankbaar!
Veel geluk met je kleine meid!

Door: Sjanneke op 21/05/2008 @ 19:17

Ik lees alleen maar verhalen op internet van kindjes die rond 26 weken worden geboren en het niet halen! Ik ben nu zelf 26 weken zwanger en errug blij met jouw verhaal. Bedankt!!

Door: Angela op 17/06/2008 @ 20:23

Wij maken nu hetzelfde mee...het is ontzettend frustrerend dat je niets voor je kleine kan doen.

Ik ben nu 26 weken zwanger en ben al bij verschillende ziekenhuizen geweest in Den Haag en Leiden(LUMC). Vruchtwaterpunctie ondergaan...maar gelukkig geen afwijkingen. Onze kleine meid loopt nu drie weken achter in de groei..waarschijnlijk werkt mijn placenta niet optimaal en zijn ze bang dat ze het benauwd kan gaan krijgen...hierdoor willen ze haar misschien bij 28 weken al halen.
Vanaf volgende week moet ik om de dag voor controle en weer steeds aan de CTG. Mag sinds vorige week ook niet meer werken..moest per direct stoppen...dit vond ik ontzettend erg omdat ik echt een bezige bij ben...maar voor de gezondheid van onze kleine meid..doe ik alles.

Ik hoop maar dat ons wondertje het ook zal redden...ik krijg namelijk alleen maar slecht nieuws bij elk bezoek aan het ziekenhuis...

En dit verhaal geeft ons de moed, kracht en hoop om door te zetten dat er ook andere zijn die hetzelfde mee hebben gemaakt....en waarbij het wel goed bij is gekomen en nu gezonde kindjes hebben.

Bedankt voor jullie verhalen!!!!

Groetjes Angela, Romano en onze kleine

Door: babyke op 29/06/2008 @ 19:45

hey

ja ik ben ontroert door het te lezen ben blij dat jullie wondertje zo sterk was en is

ik hoop dat mijn dat ook is lig op dit moment in het ziekenhuis 26 weken zwanger met weeénremmers en hoop dat het help en dat ik niet moet bevallen nu

maar het geeft me moed en onderdrukt mijn angst een klein beetje om te zien dat het ook heel goed kan afdraaien


babyke

Door: Bella op 20/07/2008 @ 08:25

Wat een geweldig verhaal zeg. Hoe is het nu met jullie?
Ik ben ook een moeder van een prematuur kindje, 32 weken geboren (inmiddels al weer 5 jaar oud) en zwanger van mijn 2de en verwacht weer te vroeg te bevallen. Nu met 25 weken vee last van buikpijnen en ben bang dat het weer weeen zijn.

Liefs Bella

Door: Angelique op 23/09/2008 @ 17:07

Hoi Wanda,

Mag ik je vragen welk ziekenhuis je bent geweest in Antwerpen?
Ik ben nu zelf aangekomen op de 26 weken en ja dan ga je er wel over nadenken. Alles nog steeds goed met de kleine? Ik hoop snel iets van je te horen.

Groeten Angelique
E-mail: amhulshoff@gmail.com