Op kerstdag uitgerekend...
Hallo allemaal,
Mijn naam is Michèle. Ik ben 29 jaar, getrouwd met Bart en 31 weken zwanger van ons eerste kindje. Tot nu toe heb ik zeer weinig te klagen want buiten de normale ongemakkelijkheden, zoals vermoeidheid, gaat het allemaal lekker. Uiteraard zijn we hier erg blij mee maar er zit ook een andere kant aan dit verhaal.
Mijn beste vriendin en haar man waren vorig jaar voor het eerst zwanger. Ze waren allebei zo ontzettend blij dat ze net na ± 8 weken aan iedereen vertelden, maar helaas ging het even daarna mis. De teleurstelling en verdriet waren erg groot, want ze hadden er heel veel zin in en hadden er zelfs hun bruiloft voor verzet.
Afgelopen zomer waren mijn man en ik op vakantie in Canada, vrolijk zwanger en genietend, toen we hoorden dat mijn vriendin weer een miskraam had gehad en zelfs een paar dagen in het ziekenhuis had gelegen. Na onze thuiskomst zijn we uiteraard meteen bij haar langsgegaan.
Toen bleek dat het zwangerschapshormoon in haar bloed niet gedaald was maar gestegen en op 21.000 zat. Dit terwijl het onder 7 hoort te zitten, als je niet zwanger bent. Na veel onderzoeken, bleek dat ze een Molazwangerschap had gehad en ze moest aan een zware kuur, een kuur die gelijk staat met een chemokuur. Acht dagen lang… De ene dag een pil en de andere dag naar het ziekenhuis voor een injectie. Dan een aantal dagen rust voor het bloedonderzoek en dan weer opnieuw een kuur. Vooral in het begin was ze hier zo erg ziek van dat ze bijna voor de tweede keer hun bruiloft moesten afzeggen.
Vandaag moet ze weer naar het ziekenhuis en hoort ze hoeveel kuren ze nog moet ondergaan. Ik duim heel hard voor haar, dat ze er nog maar één kuur hoeft en dan weer goed kan herstellen.
Het is voor mijn man en ik niet gemakkelijk om vrij over onze zwangerschap te praten. Dat terwijl mijn vriendin er wel alles over wil horen, wat we ontzettend lief van haar vinden. Maar toch houd je er rekening mee. We kunnen heel goed inbeelden hoe moeilijk zij het ermee heeft.
Helaas moet mijn vriendin, als ze klaar is met de kuur, nog ongeveer een jaar wachten voordat ze weer zwanger mag worden. Eerst moeten immers alle medicijnen etc. uit haar lichaam verdwenen zijn.
Zelf ben ik eerste kerstdag uitgerekend en vind het erg vervelend als mensen dan medelijdend roepen: "Wat een rotdatum, zeg! Hoe krijgen jullie het voor elkaar?"
Als ik kijk naar alle problemen om me heen, mag ik mijn handjes dichtknijpen dat ik gewoon, zonder ziekenhuisperikelen zwanger ben geworden. Natuurlijk besef ik wel dat de mensen er niet bij nadenken wanneer ze dit zeggen, maar hopelijk helpt dit verhaal om de mensen wat beter op hun woorden te laten letten.
Michèle
Reacties:
Hey Michéle,
je zult intussen wel bevallen zijn van een klinke zoon of dochter. Wees voor je vriending niet bang! Ikzelf heb ook een mola-achter de rug, ik had wel het geluk geen kuren te moeten hebben. Ik had ook een vriendin die samen met mij zwanger was, ik vond het verschrikkelijk voor mezelf ook omdt ik toch een hele tijd 8 maanden moest wachten.
Mijn vriendin vertelde me alles wat ik horen wilde, ook toen de baby er was, meschien mocht ik hem wel eens meer knuffelen dan een ander. Dat deed me deugt ze zal ook wel gemerkt hebben dat ik het niet altijd makkelijk had en dat de traantjes soms dichter stonden dan het lachen toch begreep ze best dat ik niet huilde om haar geluk, dat ik daar net supper blij mee was. Als ik vedriet had was dat eigenlijk niets anders dan zelfmedelijden, waarom zij wel en ik niet??? Al bij al heeft haar zwangerscshap me veel moed gegeven.
Hopelijk ervaart uw vriendin het ook zo sluit haar wat de baby betreft zeker niet uit hoor, en als ze verdriet heeft laat haar dan ze wil je echt niet kwetsen daarmee, dat zal je wel begrijpen.
Veel succes met je kleine ukje Cindy & stampertje intussen 23 wkn zwanger
Door: Anoniem op 27/01/2003 @ 20:21 
het klinkt misschien een rare vraag, maar wat is een mola-zwangerschap?
Door: Anoniem op 17/10/2003 @ 23:10
Een mola zwangerschap is een van de eergste dingen die je mee kan maken!!!!
Je denkt dat je zwanger bent, en dat ben je ook, maar niet van een embryo, want dat heeft zich dan niet, of niet goed ontwikkeld. je hebt meer hormonen dan dat je normaal in een zwangerschap hebt, en alles groeit ook zoveel keer sneller dan bij een gewone zwangerschap!!!!!Je moet dan gecurriteerd worden, en ze moeten dan zorgen dat de hormoon zo snel mogelijk zakt, want de kans bestaat dat het weer aangroeit. Het eergdste is ook dat je dan zeker 1 jaar moet wachten voordat je weer zwanger mag raken, en dat is erg lang als je het zo graag wilt en al zo lang bezig bent geweest. gelukkig komt een mola-zwangerschap niet zo vaak voor, want het is geen pretje!!!!!
Ik ben nu zelf hoogzwanger en hoop over een paar weken te bevallen van een gezond kind. Mijn vriendin heeft dit meegemaakt, vandaar dat ik er veel over weet. Ik begrijp nu nadat dit was gebeurd, dat je al blij mag zijn als je zwanger bent en een gezond kindje in je armen kunt houden, en vooral niet moet spreken over;"ik wil dan en dan bevallen"of "ik wil een jongen/meisje" je hebt op dat moment niets te willen, mag al blij wezen dat je zwanger bent. Hierdoor heb ik er veel van geleerd!!!!!!!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.