Hoi dames,
bedankt voor de reacties. Het was inderdaad schrikken geblazen, maar ondertussen zijn we bijna 34 weken ver en zal alles hoogstwaarschijnlijk in orde komen.
Kathleen, veel sterkte nog voor jou. Denk niet te veel over wat vorige keer is gebeurd, want wat zijn de kansen dat zoiets opnieuw gebeurt? Probeer positief en zelfs een beetje nonchalant te blijven, dan zal je merken dat de weken voorbij vliegen. En voor je het weet, ben je de 28ste week voorbij en heb je, zoals Jet hierboven vertelde, een kindje dat erdoor komt.
Een hele dikke knuffel aan jullie allemaal,
Leentje & Prutske

Oef! eindelijk gevonden! Ik heb mij gek gezocht naar reacties van zwangere lotgenoten met eventuele ervanringen over bloedverlies. Ik kreeg op 6 weken al een bloeding, zoals een mentstruatie een dag of zes en overmorgen mag ik op controle! Mijn gyn kon mij op mijn 6de week toch nog niet geruststellen zei hij. Ik begin te twijfelen aan mijn gyn maar heb over hem als goede reacties gehoord. We zien wel. Ik heb nu weer een sprankeltje hoop! Bedankt iedereen. Ik hou jullie op de hoogte..
Een angstige zwangere vrouw (moeder in spé?)

het is allemaal niet leuk ik ben net twee weken het ziekenhis uit een bloeding je schrikt op dat moment was ik ervan overtuigd dat ik nog geen moeder mocht worden maar na vijf dagen mocht ik weer naar hus met het kindje schijnt alles goed te zijn maar de zorgen verdwijnen niet gelukkig voel ik het elke dag bewegen ben nu 26 weken zwanger en erg angstig het was niet de placenta ze weten het niet ik mag ook niets meer doen


het is prettig om te zien dat ik niet de enige ben want zo voelt het wel soms xxxxxxxxxxx piewie

hallo wat fijn dat je regagerden.
ik heb nou al drie dagen niet gebloed.
dus dat is erg mooi maar soms voel ik steken dat is waarschijnlijk het kindje wat trapt tegen men onderkant maar de onzekerheid is og niet weg
warom was je kindje zo vroeg geboren.
moest hij lang in de coveuse liefs piewie

hai sabrina wat vervelend allemaal voor je is wel lange periode geweest zeker das bale denk je eindelijk te kunnen genieten ik ben nu 26 weken heb over een week weer een afspraak met de gyn.
.onze kleine moet 6 april geboren worden

hallo allemaal, daar ben ik weer! vanochtend bij de dokter geweest. Toch een teleurstelling....niet zwanger, maar we hadden er zo op gehoopt en dachten echt dat et zo ver was......voor alle die in et zelfde schuitje zitten: succes! voor alle zwangere: gefeliciteerd! groetjes...

Hoi Nathalie,

Volgens mij hoef je je geen zorgen te maken. Bij een zwangerschap is het normaal dat je wat erger witverlies hebt. Jij hebt dit aan kunnen zien voor een slijmprop. Als je echt zekerheid wilt hebben kun je voor geruststelling het beste je gynecoloog opbellen. Er is vast en zeker een verklaring voor waar je je vast en zeker geen zorgen om hoeft te maken.

groetjes en veel plezier met je zwangerschap...

tjonge, na een zoektocht op internet eindelijk deze site en jullie verhalen en reacties. Ook wij zijn bezig zwanger te raken. Via zelfinseminatie, dus erg gefocussed op het hele gebeuren in mijn lijf. Ik doe mijn best niet helemaal in "baby" en "zwanger (willen)zijn" te verdwijnen maar dat lukt niet erg!!! Ben nu aan het bloeden, het is al 4 dagen zo. Het begon 2 dagen te vroeg voor een menstruatie en lijkt ook anders te zijn dan een menstruatie. Is dit een innestelingsbloeding? De dagen voor de bloeding had ik grotere pijnlijke bosten en voelde ik me niet zo heel erg lekker...Ik vind het zo spannend; mijn lichaam voelt anders dan anders maar ik wil mezelf niet het hoofd op hol brengen. De huisarts zegt heel simpel...nog even afwachten en als je het wilt weten moet je gaan testen...en zo simpel is het waarschijnlijk ook....(zucht, pieker-pieker) Wanneer ik verder lees op intrenet denk ik bij mezelf; "wat doe ik nu toch moeilijk!!! Er zijn zoveel dappere ouders die door een veel intensiever periode zijn gegaan!" Ik wens alle moeders, en moeders in spe veel succes en hoop snel te berichten hoe het met ons verder gaat.

Lieve allemaal,

Ook ik heb met 16 weken een bloeding gehad. Net toen we dachten dat we de kritieke maanden hadden gehad... Zonder aanwijsbare reden vloeide er licht bloed en heb meteen contact opgenomen met de gynaecoloog. Nog geen uur later lag ik in het ziekenhuis. Tegenover mij lag een vrouw die de avond ervoor haar kindje van 9 weken oud had verloren. Omdat zij dezelfde symptomen had was ik voorbereid op het ergste. Gelukkig was alles goed met de baby. Er zat wel een bloedprop (hematoom?) tussen de vruchtzak en de baarmoeder. Ik heb nu een maand bedrust voorgeschreven gekregen en verlies nog steeds een dagelijks een beetje (oud?) bloed. De gynaecoloog is bang dat als ik teveel doe, de bloeding richting placenta verschuift. Ze noemen het een dreigende miskraam. Ik kan hierover weinig informatie vinden op het internet. Zou ik de overige 5 maanden niets meer mogen doen? Is de kans groot dat het kindje te vroeg wordt geboren? Ik heb geen pijn oid gehad. Kan iemand mij hierover iets meer vertellen?

Liefs Esther

hallo allemaal,
ook ik had bloedverlies in de zwangerschap van mijn eerste en tweede dochter bij mijntweede dochter had ik er veel last van het begon met 7weken zwangerschap ikdacht het gaat mis we waren op vakantie in oostenrijk ook nog en hebben daar de eerste echo gehad en een inwendig onderzoek met speculum daarna eeninwendige echo.met de kleine was het op dat moment goed maarja de echo van vandaag zegt weer niks over morgen dan kan het alsnog mis gaan .maargoed het hartje klopte goddank.maar de onzekerheid bleef. ook de rest van de vakantie vond er niks meeraan op vakantie ging iedere keer geobsedeert naar het toilet bang om weer bloed te zien. Dus we zijn ook eerder van de camping teruggegaan naar Nederland na een lange autoreis ook nog. ik dacht als het missgaat wil ik in mijn eigen land zijn.toen thuis gekomen heb ik de verloskundige gebeld en het verhaal verteld. ik mocht 2 weken later weer komen voor een echo.zij vond het niet nodig al eerder te komen want de echo in Oostenrijk was toch goed.ja dat wel dacht ik maar de onzekerheid blijft.maargoed het ging goed toen ik weer mocht komen zag alles er goed uit had toen geen bloeding meer. maar in de 12e week ineens wel weer het was toen zondag en nacht en ik had superveel bloedverlies het leek wel een menstruatie. dus weer gebeld naar de verloskundige om 8 uur die maandag ochtend.ze vroeg of ik buikpijn had nou dat niet alleen een zeurderig gevoel in de buik dat wel.smiddags kon ik komen en was erg bang voor de echo ik dacht wat krijgen we te zien? m aar gelukkig een kloppend hartje gelukkig maar ze zag wel bloed in mijn baarmoeder echt een vlek. dus ik was voorbereid op nog meer bloedverlies maar toch blijf je bamng hoor.in 12e 13e 14e 15e 16e week had ik wederom bloedverlies ik werd er gek van al die onzekerheid ook al was de echo goed werd er erg chagerijnig van hoor genoot niet echt van de zwabngerschap heb mij toen ook ziek gemeld.ik moest het rustig aan doen.in de 16e week belde ik op naar de verloskundige of ik het hartje mocht horen was zo bang iedere keer en dit gaf mij dan toch weer bevestiging dat het goed zat. ik mocht komen maar hoe ze ook luisterde geen hartonen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1 oh jeee dacht ik nee he.zie je wel.het is niet goed dachtik zij mocht trouwens geen echos maken dit mochten er maar een paar in onze praktijk en zei dus niet. ze belde het ziekenhuis voor een echo bij de gynaecoloog na anderhalf werden we geholpen de gyn. zie ook na het hele verhaal te hebben gehoord van ga maar gauw liggen dan kijken we gauw.en weer was er met de kleine alles goed. wat waren we blij maar toch iederekeer die onzekerheid.vanaf dat moment bleef ik onder de gynaecoloog staan.ik mocht bellen met bloedverlies en dan komen voor een echo het is nog wel een paar keer gebeurt en op een gegeven moment wen je eraan dat wel maar het is super vervelend want het hoort niet.iedere keer bloedverlies de gynaecoloog vertelde dat mijn placenta erug laag lag dus dat was de oorzaak van het bloedverlies het was daar onrustig zoals de gyn. het noemde ik moest dan ook erg kalm aan doen. met 18 weken wederom op een zondag ik was toen 18 weken zwanger van ons meiske.verloor ik echter bloedstolseltjes weer schrikken natuurlijk en weer het ziekenhuis gebeld ik mocht komen en er werd een echo gemaakt wederom werd er gezegd dat de placenta voor de baarmoedermond lag .ik kon kiezen of naar huis of blijven en bedrust houden .ik heb namelijk nog een dochter dus van rusten komt niets dus maar gebleven .2 dagen en toen wide ik naar huis.dit mocht maar dan moest ik geen bloed meer verliezen.oke dus weer naar huis met 20 weken weer bloedverlies maar weer niets aande hand .zei een ander gyn.dat ik het nog kalmer aan moest doen want ging het mis dan konden ze nu nog niets bij 20 weken doen.en zou ons lieve meiske we wisten inmiddels dat we weer een meiske kregen het niet halen. en zou kindje en placenta loslaten.dus heeeeeel kalm aan gedaan mijn moeder heeft me veel thuis geholpen heel lief.en af en toe kwam andere oma onze oudste wel halen zodat ik kon rusten.Gelukkig heb ik na 20 weken geen bloedingen meergehad maar heb dus zeker niet genoten van de eerste helft zwangerschap.Met het groeien van de buik is de placenta goddank niet losgeraakt maar mooi blijvenzitten en mee omhoog gegroeid.wel had ikveel oefenweeen en harde buiken. en bleef ik toch onzeker kreeg er ook nog bekken instabilliteit bij en kreeg hiervoor massages.rond de 31 weken leek het wel of ik al echte weeen had en heb dit dus op controle wel mede gedeeld.2 weken later had ik echt veel pijn in buik en ben naar het ziekenhuis gegaan ik was toen 33 weken zwanger.had ook echt pijn in de liezen enzo.en druk gevoel ik werd opgenomen en kreeg eerst capsules adelat dacht ik bruine capsules ik moest ze om het kwartier innemen dit werkte niet voor mij de weeen kwamen er dwars door heen dus moest aan het infuus heel toevallig kwam mijn eigen gyn.die avond bij mij op de verloskamer.en ook hij zie het is te vroeg.je bent 33weken en er word tegenwoordig geremd tot 34 weken dus ik moest een volle week op het zieken huis liggen alweer naar het zieken huis had heel veel verdrietze lieten mij ook nog liggen op de verlos die nacht vriend ging om 1 uur snachts weer naar huis en ik moest proberen te slapen nou ben echt de ganze nacht wel wakker gebleven was niet moe alleen heel verdrietig ik had al zoveel meegemaakt maar wilde niet lastig zijn snachts dus verder geen verpleegster gebeld via de alarmknop.had wel hartkloppingen en werd echt hyper van die vloeistof en supersomber.dit kwam door de weenremmers werder verteld het was een bijwerking.maargoed de volgende dag werd ik naar zaal gebracht en moest een week blijven tot 34 weken volledig.dan mocht ik van het infuusaf.toen was het eerste kerstdag en mocht ik naar huis als het rustig bleef.om 11 uur mocht ik naar huis thuisgekomen kreeg ik weer last harde buiken weeen weeen echte weeen hoor. ik ging smiddags naar toilet en had weer bloedverlies en verloor de slijmprop eerte kerstdag 2004 was het nog.dus weer naar het zieken huis terug daar leek de bevalling dan echt doot te zetten er werd weer getoucheerd er wasiets ontsluiting ze hadden mij iets gestript en zo is er nog een centimeter bijgekomen .maar nog steeds geen vordering bij 3 cm konden ze bij de vliezen dit kon nu niet ik had 2cm en daar bleef het bij. ik was het wel zo zat he.ook al was het 24 weken nog maar wilde graaag bevallen. de couveuse werd al verwarmd maar er kwam die kerstdag geen kindje natuurlijk was het beter dat maddam nog bleef zittendit wist ik verstandelijk ook wel.maar emotioneel was ik na al die maanden zo op.sliep van af week 30 al niet meer.en iedere keer weeen maar er gebeurde niets die nacht ben ik ook maar weer gebleven het was al zo laat inmiddels en wilde gewoon weer naar huis naar mijn eigen omgeving en naar mijn vriend en dochter.dus tweede kerstdag nog weer aan het ctg geweest maar de bevalling zeete niet door wel weeenactiviteit maar verder leidde het tot niets.op een gegeven moment kon ik niet meer was het zo zat allemaal ik wens dit niemand zo'n lange voorbereiding en toestanden dat we gelukkig met de gyn.konden afspreken om ingeleid te worden op 37 weken en 2 dagen.Dat zou hopelijk het laatste zetje zijn voor een bevalling.en de kan s dat ik zou gaan bevallen was dan ook groot na zoveel voor werk.ook bleek ik er nog streptokokken B bij te hebben hier kon de kleine heeeeel ziek van worden tijdens de bevalling en in het ergste geval zouden we haar verliezen als ze er ziek van werd.en er aan zou overlijden.Dit hoefde niet want ze waren er nu vroeg bij dus eenweek voor de inleiding heb ik een kuur amoxiciline gehad 4 tabletten per dag waar je gigantisch van aan de schijt kwam ook nog eens maar ik had het graag voor haar over als zij maar gezond ter wereld kwam toch.ik was allang blij mdat ik ingeleid werd hoe zeer het ook zal gaan doen ik was er helemaal klaar voor.tijdens debevalling heb ikook antibiotica gekregen d. m. v. infuus en de kleine is gelukkig niet ziek geworden.op 19 januari 2005 was de dag en gingen we voor de inleiding.naar het ziekenhuis er werd prostaglandinegel op de baarmoeder gestreken en dan maar af wachten wat het deed?ik hoopte dat ik zou bevallen die dag het was een zware dag met heftige weeeen heb ook nog pethidine injectie gehad zodat de scherpe randjes er van af gaan ook hebben ze mij lachgas aangeboden en zijn smiddags met 5cm de vliezen doorgeprikt toen ging het snel hoor.had heel heftige persweeen en na 27 minuten persen kwam daar eindelijk ons kleine wonder tranen van geluk stroomden eruit alle emoties kwamen er uit prachtig oh wat was ik blij. en mijn vriend ook natuurlijk.na al die moeilijke onzekere momenten was ze daar onze Maureen. later werd ik gehecht want ik had wel weer een knip gehad bij mijn oudste dochter ook trouwens zij heet Romee.Dit was mijn verhaal wel een beetje lang maar wel fijn dat ik het even kwijt kon mijn verhaal.groetjes karin mama van Romee bijna 3 en Maureen nu 6maanden en zo gezond als een vis. dus mensen bloedverlies in de zwangerschap kan dus ook goed gaan hoor dat zie je aan mij wel maar dat neemt niet weg dat je er wel heel bang en onzeker van word.nou stop ik maar is maureen moet zo warm eten hebben ze krijgt nu potje van 6 maanden.nou doeiiiiiiiiiiliefs karin