Afscheid van een fantastische periode
Hallo allemaal,
Terwijl mijn dochtertje van vijf maanden ligt te kraaien in haar bedje, gaan mijn gedachten terug naar november vorig jaar.
Mijn laatste werkdag als zwangere verpleegster zat erop. Op zes maanden zijn wij verplicht om te stoppen met werken omdat het risico te groot wordt bij het heffen en tillen. Ik had er naar uit gekeken omdat ik op het einde van elke werkdag echt doodop was. Een tijd van ontspanning en rusten kon dus beginnen.
Samen met mijn schoonmoeder knapten we de familiewieg op. De tijd ging snel voorbij en voor ik het wist, was het nieuwe jaar al begonnen. Nog maar een paar weken te gaan en ons kindje zou geboren worden. Ik was uitgerekend op de twintigste februari, tien dagen na mijn eigen verjaardag. Ik weet nog dat ik de avond van mijn verjaardag op mijn buik wreef en zei: "Nu mag je geboren worden kleintje."
De negende februari hadden we nog een familiefeest en het onderwerp van de avond was natuurlijk de geboorte van het eerste achterkleinkind. Die zelfde nacht nog kreeg ik lichte buikpijn. "Zou het begonnen zijn", vroeg ik mij af...
Daar ik op 36 weken al met voorweeën naar het ziekenhuis was gegaan, begon ik om tien uur in de morgen echt ongeduldig te worden. Echt pijn had ik niet maar ik wou een duidelijk antwoord. Mijn man belde naar onze gynaecoloog met de vraag wat we moesten doen. Ik mocht naar het ziekenhuis vertrekken mét mijn valiesje. Ik was blij en tegelijk héél nerveus. Wie weet werd ons kindje vandaag geboren!
In het ziekenhuis aangekomen werd ik direct aan de monitor gelegd. Ik had om de vijf minuten harde buiken maar echt pijnlijk waren die niet. Een half uurtje nadien kwam mijn gynaecoloog mij vertellen dat ik eigenlijk terug naar huis mocht: ik had weeën maar die waren nog te zwak om ontsluiting te geven. Hij kon de teleurstelling op mijn gezicht lezen, denk ik, want hij stelde ook een inleiding voor. Ik was direct akkoord, ik ging erin vliegen, was klaar voor actie.
Er werd een pilletje in mijn baarmoedermond ingebracht en een half uurtje nadien voelde ik de eerste wee. Alles viel goed mee. Mijn man en ik vulden nog het kruiswoordraadsel uit de krant in. Om drie uur had ik drie centimeter ontsluiting en om vijf uur braken ze mijn vliezen.
"Nu begint het echte werk": zei mijn gynaecoloog. En gelijk had hij...
Ik kon niet meer op bed liggen van de pijn. Ik liep rond, zat wat op een bal en lag voorovergebogen op bed terwijl mijn man constant op mijn rug moest wrijven. Om zes uur smeekte mijn man mij om een epidurale verdoving te nemen want hij kon het niet meer aanzien. Ik stemde toe en een half uurtje nadien had ik geen pijn meer behalve wat pijnscheuten in mijn linkerdij.
De gynaecoloog kwam nog even langs en vertelde me dat het wel voor de vroege uurtjes zou zijn.
Mijn man en ik deden verder aan het kruiswoordraadsel. Maar ik kon me niet concentreren want ik voelde meer en meer pijn.
"Bel de vroedvrouw": riep ik.
Ik had persdrang en ik voelde mijn kind duwen. Ik weet nog dat ik riep: "Het komt, het komt!"
De vroedvrouw voelde nog een keer en ik had volledige ontsluiting.
Ik werd naar de verloskamer gereden en mocht beginnen persen. Toen ging alles vlug, ik perste de ziel uit mijn lijf. De gynaecoloog vroeg de forceps aan de vroedvrouw maar voor ik het besefte werd er iets op mijn buik gelegd. Daar was ze, onze dochter Louise.
Maar het bleef stil terwijl ik weende van ontroering, inspanning en paniek.
"Waarom weent ze nu niet?!"
Ze lag gewoon op mijn buik te staren en haar oogjes draaiden weg...
Ze namen haar mee, mijn man volgde...
Na twee minuten van stilte, het leken uren, hoorde ik haar krijsen. De tranen bolden over mijn wang. Terwijl ik dit schrijf, voel ik weer een krop in mijn keel.
Alles was in orde met haar, ze was alleen geschrokken van die vlugge bevalling.
Ik heb die nacht geen oog dicht gedaan, ik bleef maar naar haar kijken!
Na vier maanden en een half heb ik afscheid genomen van de borstvoeding. Zalig was het om dat lijfje te voelen en haar te zien genieten van die heerlijke melk van mama.
Volgende week begin ik terug te werken en gaat zij naar de kribbe... Met een traan op mijn wang neem ik langzaam afscheid van die heerlijke tijd met mijn dochter.
Aan alle toekomstige mama's kan ik maar één ding zeggen: geniet van de tijd dat je thuis bent, het is zo vlug voorbij...
Lieve groeten van Amaury en een kusje van Louise...
Reacties:
Hallo Amaury,
ik ben sany. Ben net als jij ook verpleegkundige van beroep. Ik heb een dochtertje van drie maanjes en half.Ook voor mij zit de mooie periode van thuis zijn met mijn lieve schatje er spijtig genoeg alweer op. Ben zaterdag weer begonnen met werken. Ik miste mijn schatje vreselijk. Mooie tijden zijn altijd zo snel voorbij, hé. Ik geniet nu wel extra van elke vrije minuut met haar en besef nu pas echt heel goed hoeveel ik wel van haar hou.
Groetjes Sany en Jana.
Door: davina op 12/11/2003 @ 12:51 
Wat een mooi verhaal ik kreeg rillingen iop mijn rug mijn bevalling is ook ingeleid en je kan moeilijk beschrijven wat je allemaal voelt op zo een moment het is gewoon prachtig en je hebt gelijk geniet en zeker niet met maten ze zijn maar 1 keer klein mijn zoon is nu 5 jaar en we proberen al drie jaar voor een tweede.
Maar ja volgende maand ivf en dan zullen we wel zien hou het verder gaat met ons gezin .Veel liefde en geluk toegewenst voor jouw gezin en hou je goed groetjes Davina
Door: Sharon op 12/11/2003 @ 12:58
Hallo!
Ik ben Sharon, ben op 27 september bevallen van mijn dochtertje Aurély. Ik kan dus nog even genieten van het thuis zijn met mijn dochtertje... Ik moet op 16 december terug gaan werken, dat is wel veel vroeger dan verwacht. Normaal was het voorzien voor 5 januari? het is dus dik tegen mn zin, maar ja, mijn engeltje is 2 weken vroeger geboren, en dit is het gevolg. Ik zie er niet echt tegen op dat ik weer moet werken (ik ben 9,5 maanden thuis geweest. ik heb een risicoberoep) maar kmag er niet aan denken dat ik mn lieve meid moet naar de opvang doen. Nu ja, het zal wel wennen zeker?Ik werk snachts, en overdag moet ze naar de opvang, dus veel tijd samen hebben we niet, maar ik zal er wel dubbel zoveel van genieten!!
Groetjes van Sharon en Aurély{{blink
Door: Mieke op 21/01/2004 @ 23:30
Volgens mij is het zo dat als je baby eerder wordt geboren dan de uitgerekende datum, je toch recht houdt op je 16 weken zwangerschapsverlof. (WAZ-Wet arbeid en zorg). Maar misschien omdat je al langer verlof hebt dan die 16 weken kan het bij jou evt. ander zijn. Ik zou het in ieder geval even goed uitzoeken!
Door: natje (profiel) op 22/01/2004 @ 18:32
hoi amaury,
ik ben zwanger van mijn 5de kindje en das een jongen en nu komt mijn vraag we willen hem amaurry noemen! is dit nu een jongens naam of een meisjesnaam? jij bent een vrouw maar de naam stond ook bij de jongensnamen! ben je gepest geweest met je naam?
sorry dat ik het vraag hoor!!!
mooi verhaal!!!
groetjes natalie
Door: Anoniem op 24/03/2004 @ 16:42
Dag Natalie,
De naam Amaury wordt zowel voor een meisje als voor een jongen gebruikt.
Groetjes!
PS:Amaury, ik vond het een mooi verhaal! Ik ken je persoonlijk ook, ben per toeval hier opgeraakt. Toffe site!
Groetjes, de mama van Dries!
Door: Anoniem op 24/03/2004 @ 23:07
Hey Amaury (en mama van Driesje),
ik ken jullie beiden persoonlijk, ik denk zelfs nog vaak met een grote glimlach terug aan de hilarische wandelingetjes naar het station. k Was dan ook blij je onlangs nog eens terug te zien!
k Vond dit hier een heel mooi verhaal en ik wou u eigenlijk een dikke proficiat wensen met u ongetwijfeld prachtige dochter en ik wens u ook veel plezier met haar en alle broertjes en zusjes die volgen (k weet nie hoeveel ge er wilt hé).
Als ik ooit zelf een kindjes heb dan laat ik het u zeker weten, voorlopig moet ik het echter stellen met de mini-lieverdjes op mijn werk en met mijn allerliefste lieverdje Bram (jaja, Bert heeft een kindje van bijna 6 maand en ik ben meter!!!).
Geef een dikke kus aan Louise, en mama van driesje, geef hem ook een dikke kus van mij!
Groetjes, Nele
Door: inge op 25/03/2004 @ 12:27
Amaury,
ik ken je nog van op school! zin om te mailen, doe gerust!
ik ben 31 weken zwanger van de 2e... hebben al een zoon van 10/09/2002... mail me maar!!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.