Mijn lange zwangerschap
Ongeveer een maand voor ons trouwen ben ik gestopt met de pil met het idee van we zien wel wat er gebeurt.
Na 10 weken was ik zwanger. Ik was heel erg moe, eigenlijk was ik alleen maar moe. Ik vond er helemaal niks aan.
Maar na 14 weken begon ik aardig op te knappen en ik kreeg plezier in het zwanger zijn. Ik liet mijn buik goed zien want hij begon al mooi te groeien. Met ongeveer 17 weken begon het te kriebelen in mijn buik en ja, dat was mijn kindje. En dat gevoel werd steeds sterker.
Met 20 weken kregen we weer een echo en toen kregen we te horen dat we een zoon zouden krijgen.Het gevoel wat we toen allebei hadden, is met geen woorden te beschrijven.
Mijn zwagerschap ging verder. Ik had weinig klachten. Alleen een beetje rugpijn en zuurbranden maar dat nam ik voor lief.
Na 7 maanden begon de lol voor mij wel weer wat af te nemen. Ik kon er niet meer van genieten, mijn buik was heel groot en begon in de weg te zitten maar de bewegingen van de baby maakten heel veel goed. En de langste periode hadden we nu al achter de rug.
Ondertussen werd alles klaargemaakt. Ik wou heel graag thuis, in mijn eigen bed, bevallen samen met mijn man en verloskundige en zonder verdere poespas.
Toen de uitgerekende datum in zicht kwam, hadden mijn man en ik zoiets van dit kan niet lang meer duren. Ik ging er wel van uit dat ik over datum zou gaan en ja, hoor, ik ging een week over tijd en het werden er zelfs twee. Nu moest ik dus naar het ziekenhuis en dat vond ik heel erg. Ondertussen was ik zo zwaar, ik kon niet meer lopen, het was meer waggelen, en zitten ging eigelijk ook niet meer zoals het hoorde.
De gynaecoloog vond het niet meer verantwoord. Mijn buik was te groot en de baby was niet goed ingedaald, maar dat wisten we al. De verloskundige had ons dat ook al vertelt.
De gynaecoloog vroeg: "Wat wil je", en toen zei ik in tranen: "Ik ben het spuugzat."
"Nou, dan gaan we je inleiden."
Dus vertrokken wij de volgende dag met alle spullen naar het ziekenhuis met een idee van straks hebben we onze zoon. Maar de gel werkte niet bij mij. Ik heb twee dagen weeën gehad. Ze hadden mijn bed al op de kraamafdeling gezet maar er gebeurde niks. Ik was helmaal kapot en nog steeds had ik maar 1 cm ontsluiting. Mijn vliezen konden ze niet breken want mijn baby lag nog veel te hoog.
Toen hebben ze me een spuitje gegeven met een slaapmiddel om me weer wat op krachten te laten komen. Maar toen ik wakker werd, had ik totaal geen weeën meer en dus ik werd weer naar de zwangere afdeling gebracht. Nog vier keer kreeg ik gel, 2 maal per dag, maar dat deed helemaal niks. Mijn buik stond op knappen en glom als een spiegel maar de baby in mijn buik deed het nog steeds goed. Alleen kon ik echt niet meer… Ik was ondertussen op drie dagen na 43 weken zwager.
Ik had met de verpleegkundige afgesproken dat ik op zondag geen gel meer zou krijgen. Ik wou even één dag rust en zonder gelbehandeling. Ik mocht zelfs naar huis gaan en dan op maandag terugkeren maar dat wou ik niet.
Die zondag, 9 februari, kwam de gynaecoloog aan mijn bed, keek naar mijn buik en zei: "Wat dacht je van een keizersnede?"
Ik keek haar aan en zei: "Heel graag."
Drie uur later had ik mijn zoon Pepijn in mijn armen. Alles was goed met hem. Hij woog 5.328 gram en was 55 cm groot. Het hele ziekenhuis wist van de zware baby.
Ik ben heel blij dat ik niet natuurlijk bevallen ben want dat zou toch nooit zijn gelukt.
Carolien
Reacties:
Jeetje, ik zit hier vanachter mijn pc-tje helemaal met je verhaal mee te leven! Wat ben ik blij voor je dat je uiteindelijk een keizersnee gehad hebt. Anders had je alle weeën voor niks gehad. Pepijn is een slimme jongen, die liet de bevalling zolang op zich weachten tot er besloten werd tot een keizersnee
.Heel veel plezier met je grote brok liefde en plezier!!
Floor
Pfoe! Dat is met recht een lange bevalling! Gefeliciteerd met jullie zoon!
Door: inge op 07/12/2003 @ 07:20 
Dat ze jou zo lang hebben laten lopen. 43 weken!!
Ik vind dat nog al wat.
9 februari is de datum dat mijn twee kinderen zijn geboren. Grappig he.
Heel veel geluk met je kleintje.
Wow, wat een verhaal!
Als ik jou was, had ik al veel langer een keizersnede gevraagd! Hopelijk stel je het nu goed en is ook alles goed met de kleine (grote) zoon!!
Door: audrey op 15/12/2003 @ 19:33
wauw wat een lange zwangerschap ikben nu 3 dagen over tyd vind dit al lang zat zal zeker eerder vragen voor keizersnede ik verwacht een grote jongen hij licht ruim een week voor op groei .al het geluk met jullie zoon
Door: Lore op 17/12/2003 @ 16:40
Ik heb net hetzelfde voorgehad, zelfs geen centimeter ontsluiting kreeg ik, helemaal niets. Ik was 42 weken zwanger en ook enorm dik geworden. 25 kg was ik aangekomen. Op laatst had ik ook traantjes bij de gyn en ook hij zei me dan maar in te leiden. In tegenstelling tot jou heb ik maar een dag gelegen, van 07.00 h tot 23.00 h, maar uiteindelijk werd het ook keizersnee. Ik had nl al heel de dag hevige weeën, maar ontsluiting niets, helemaal niets. om 23h30 ben ik dan bevallen met keizersnee, eindelijk....... Mijn Fleurtje was 50 cm en woog 3kg740.
Door: Anoniempje op 20/03/2004 @ 17:10
Hey!
Ik ben nu 8 maanden zwanger van Petra, een meisje dus
Ik vind je zwangerschap heel erg verlopen!
Groeten,
Anoniempje
Door: An D. op 20/03/2004 @ 20:43
Amaai, wat een lange zwangerschap! Gelukkig is het goed afgelopen en heb je een flinke, gezonde baby! Ik ben nu 38 en een half weken ver en ben het ook al wat beu aan ’t worden. Mijn kindje is ook redelijk zwaar en ik ben een beetje bang voor een te groot gewicht. Maar zolang het een gezond kindje is, ben ik gekukkig.Dikke proficiat met je zoon !!!!!
Door: Anoniem op 18/05/2007 @ 23:32
hoi ik ben 27 weken zwanger en mijn verloskundige zegt dat mijn baby 2 weken voor uit loopt terwijl ik gewoon een normaal klein buik heb wie heeft er ervaring
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.