Een dubbele zwangerschap
In de zevende of achtste week van mijn zwangerschap verloor ik telkens wat bloed. Meestal oud bloed, maar af en toe ook helder rood van rood. Het was niet direct verontrustend, maar toch gaf het me geen goed gevoel. Eigenlijk had ik al van het begin af aan een slecht voorgevoel. Ik ben toen naar mijn huisarts gegaan en heb hem verteld dat ik er niet gerust in was. Gewoon een slecht voorgevoel. Hij heeft een vervroegde echo geregeld.
"Hoogstwaarschijnlijk is er niets aan de hand, maar voor jouw eigen gemoedrust lijkt het mij verstandig om even te laten kijken", aldus de huisarts. Achteraf ben ik de man ontzettend dankbaar hiervoor. Dankzij deze positieve echo heeft de gynaecoloog een week later het zekere voor het onzekere genomen en een kijkoperatie gedaan.
Overigens was ik er na deze positieve echo nog steeds niet gerust over. Ik heb constant het gevoel gehad, dat er iets aan mijn zwangerschap niet klopte. Vreemd, maar volgens twee vriendinnen die beiden ook een miskraam hebben ervaren, maar niet onbekend.
Een week later kreeg ik namelijk hevige buikpijn. Ik kon niet zitten, liggen, staan of lopen. Alleen maar een beetje gehurkt over een kussen of op onze tafel hangen en diep ademhalen. "Een miskraam", dacht ik. Echter kwam er niets. Dus dacht ik dat ik misschien erge buikgriep had. Je weet toch niet goed wat je kunt verwachten tijdens zo´n eerste zwangerschap.
Na een slapeloze nacht werd het mijn man om 04:30 uur ´s ochtends teveel en hij heeft de huisartsenpost gebeld. Ik moest maar langskomen. Daar aangekomen, heeft een arts mij onderzocht en direct de gynaecoloog gebeld. Hij constateerde een inwendige bloeding, hoogstwaarschijnlijk door een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Echter paste dit niet in het plaatje aangezien ik een goede echo had gehad.
Om 06:30 uur lag ik onder het mes en heeft men een uur lang tijdens een kijkoperatie de buikholte gespoeld. Ik had geen half uur later moeten komen, want er was inmiddels ruim een liter bloed in mijn buikholte terecht gekomen. De eileider was gescheurd door het vruchtje, dat daar groeide. Dat hebben ze moeten verwijderen. Na de operatie heb ik de arts, die mij geopereerd heeft niet meer gesproken. Pas later heb ik bij een andere gynaecoloog navraag gedaan, wat hij nu precies had gedaan en wat er met het vruchtje/embryo aan de hand was. Dit bleek geheel omkapselt te zijn en niet herkenbaar.
De dag na de operatie heeft dezelfde arts die de eerste echo had gemaakt, opnieuw een inwendige echo gemaakt. Hij wist wat hij destijds gezien had en begon na het gebeurde te twijfelen aan zichzelf (althans, die indruk gaf hij me).
Wim en ik hadden een engeltje bij ons, want om 18:00 uur bleek dat het andere vruchtje er nog zat en goed functioneerde. Dit ondanks een volledige narcose en de pijnstillende middelen.
Anne is inmiddels acht maanden geweest en een gezonde, vrolijke meid. Een wonder en tevens een zeer dubbel gevoel: je bent verdrietig om het verlies en vrolijk om het goede nieuws.
De gynaecoloog heeft mij uitgelegd dat het niet direct uitmaakt dat ik nog maar één eileider heb. Dit gaf niet meteen minder kans op een mogelijk volgende zwangerschap vertelde hij.
Hoe het nu is gekomen dat één van de twee vruchtjes is "blijven hangen" om het zo te zeggen, weet men niet. De artsen in Doetinchem hadden zoiets maar één maal eerder meegemaakt en dat was bij een reageerbuiszwangerschap, waarbij er meestal meerdere bevruchte eitjes worden ingebracht. Op de natuurlijke wijze hadden zij het nog niet eerder gezien.
Inmiddels gaat het ons goed. De eerste maanden na de operatie dacht ik heel vaak aan alles wat er gebeurd is. Ik mis ons andere wondertje nog steeds wel eens. Een vreemd gevoel maar het is werkelijk een gemis. Op zulke momenten schrijf ik het meestal van me af. Ik heb destijds ook alles tot in de details genoteerd in een soort van dagboek. Dat lees ik heel af en toe nog wel eens.
In het ziekenhuis kreeg ik van mijn oudste zus een tekst op een heel klein briefje, dat ze in een heel klein sierdoosje had gestopt: "Het leven is een wonder en dit wondertje nog maar zo klein, maar hier of daar... Het zal altijd het eerste wondertje zijn. Zie je dit kleine doosje staan, dan weet je dat wondertjes bestaan."
Ik heb dit de eerste tijd veel bij me gedragen. Inmiddels heeft het een eigen plaats, bij een mooie foto van onze dochter in de woonkamer.
Sandra
Vervolgverhaal:
Na 4 maanden fikse bloedingen, kwam ons wonder
Reacties:
Door: peggy op 18/12/2003 @ 14:16 
sandra ik wens jullie nog veel plezier met jullie kleine spruit....Door: Laurence op 18/12/2003 @ 20:00
Dit is een geluk bij een ongeluk hé. Zelf heb ik 3 miskramen gehad. Ik denk dat vele mama’s bij een miskraam hopen dat er nog een wondertje in hun buikje groeit. Prachtig!
Door: sandra vergunst op 22/12/2003 @ 12:30
Dag, ik lees mijn eigen verhaal en wil even mijn reactie geven. Want nadat ik dit verhaal heb verzonden naar 9maand.com zijn er inmiddels al weer wat maandjes verstreken. Anne is gisteren 1 jaar geworden en ik ben, ondanks genoemde toestanden opnieuw zo’n 3 maanden zwanger. Gelukkig van 1 kindje. Er zijn nog wel wat spanningen ivm bloedingen, maar bij controles is gebleken dat het met de baby prima is. Dus even kalm aan doen.
Bij voorbaat dank voor jullie reacties. Groeten van Sandra
Sandra
Door: Judith op 22/12/2003 @ 12:50
Hier even een reactie, ook ik was zwanger en verloor tijdens de 6 en 10 weken regelmatig wat oud bloed en soms wat vers bloed wat wordt je daar onzeker van zeg, maar mijn huisarts stuurde mij niet door want hij zei in dit stadium kan het goed of fout gaan en dat kun je verder toch niet veranderen.
Na de 12 weken eindelijk op echo en daar bleek dat het er 2 waren, dus dat kan ook bloedingen veroorzaken.
Door: Sandra Vergunst op 23/12/2003 @ 12:41
Dag Judith,
Twee goede vruchtjes?? Wat een verrassing dan he? Ik heb inmiddels al 4 echo’s gehad, waarbij duidelijk was te zien, dat er eentje in de baarmoeder zit. Gelukkig op een goede plek. De bloeding zit ook niet bij de placenta in de buurt. Van een tweede buitenbaarmoederlijke zwangerschap was geen sprake. Dit heeft de gynaecoloog onlangs gecontroleerd door een inwendig echo, waarbij ik op mijn buik moest drukken aan de zijde waar ik nog een eileider heb. Dat was gelukkig wel een geruststelling. Ik hoop dat het goed met jou gaat.
Sandra
Door: Lisa op 10/06/2004 @ 03:28
hallo allemaal,
Het is inmiddels al weer een tijd geleden maar
wat verrassend om bijna exact mijn eigen verhaal te lezen! Ik ben 22 jaar, en vorige maand werd bij mij ook een buitenbaarmoederlijke zwangerschap geconstateerd. En ik had 5 dagen daarvoor een spontane miskraam gehad, dus ook hier ging het om een dubbele bevruchting, of een tweeling. Helaas hebben ze ook mijn ene eileider niet meer kunnen redden. Ook ik heb mijn arts niet meer gesproken, ik moet nog wel komen voor controle. Ik zit inderdaad ook met een hoop vragen, hoe was het met het vruchtje gesteld en wat voor verdere gevolgen heeft dit alles op mijn vruchtbaarheid. Het is gewoon vreselijk rot dat je even hebt mogen proeven van een zwangerschap, wat daarna zo abrubt tot een einde komt. Ik merk dat ik er nog de hele dag mee bezig ben, en mijn wens om kinderen te krijgen is alleen enorm versterkt, ook doordat je nu met je neus op de feiten bent gedrukt dat niet iedere zwangerschap verloopt hoe het zou moeten.
Dames, geniet er van !
Door: christel op 28/06/2004 @ 21:10
Dag Sandra.
Ik denk dat ik je ken.Ben jij niet de beste vriendin van mijn nichtje Wendy S?Zij heeft me ook zo een verhaal verteld en ik denk dat jij het bent.Je hebt nog een zus en zij heeft ook al twee kindjes is het niet?Zoniet heb ik iemand anders voor.Toch wens ik je nog veel geluk.En nog een gelukkige éérste verjaardag voor je kleintje.
Christel
Door: Sandra Vergunst op 24/10/2004 @ 17:47
Dag Christel,
Ik zag je berichtje staan van 28 juni en wil je toch nog even laten weten, dat ik geen Wendy S ken. Ondanks dat feit bedankt voor je reactie.
Het is al lange tijd geleden dat ik dit verhaal heb geplaatst en Anne is inmiddels al bijna 2 jaar. Aankomende december. Daarnaast ben ik in april 2004 bevallen van onze tweede dochter Merel!
Groet van Sandra
Door: sindy op 22/11/2004 @ 15:48
Hallo allemaal,hier zit ik dan 8 weken zwanger en op zoek naar alles wat te maken heeft met bloedingen tijdens een zwangerschap.De vorige zwangerschap begon jammer genoeg met bloedingen en werd een miskraam.jullie kunnen je voorstellen dat ik gek wordt van mezelf en bang om weer een miskraam te krijgen aangezien de vorige pas twee manden geleden was.Nu blijkt dat er van alles kan zijn ,een polipe?een tweeling??een gewone zwangerschap?NOu donderdag moet ik naar de echo en dan zien we wel weer ik hoop zo dat het goed gaat heb wel een beetje moed gekregen door jullie .duimen maar!!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.