De laatste loodjes...
Nog 6 weken te gaan en dan is het zover, dan wordt onze Lowie verwacht! Dat kleine koddige wezentje dat ik nu alleen nog maar ken van in mijn buik. Ongelofelijk, ik kan het nu nog steeds niet geloven. Eindelijk zwanger van mijn eerste kindje en dan nog van een zoon, mijn geluk kon niet op!
Stilaan begin ik ook alle andere moeders, die altijd zo vol lof waren over hun zwangerschap en de eerste jaren dat ze hun kind zien opgroeien, te begrijpen. Want dat was iets wat ik nooit heb begrepen. Zwanger zijn leek me vroeger iets wat absoluut niet fijn kon zijn. Je werd ziek en dik en moest overal rekening mee houden. En dan verschijnt er 9 maanden later, na vaak een zeer pijnlijke bevalling, zo'n klein hoopje mens in je leven waar je het eerste jaar toch niks aan hebt, dat je 's nachts wakker houdt en alleen weent en slaapt en verschoond moet worden.
Wat was ik mis! Dit gevoel is onbeschrijfelijk… Ik ben nog geen moment ziek geweest, kan er alleen maar van genieten want er leeft een klein jongetje in mij, dat tot de dag dat hij geboren wordt, helemaal van mij alleen is. Ik verheug me nu al op de dag dat ik hem zal zien, hem vast zal kunnen houden, verzorgen en troosten als hij weent, al maakt hij me 's nachts om de 5 minuten wakker! Hoe een mens toch kan veranderen, hé!?!
Zijn papa is ook supertrots. Al begrijp ik wel dat het vaderschap voor hem pas echt zal beginnen als dat kleintje er eenmaal is, want hij kan niet voelen wat ik nu voel. Maar als we samen lekker in de zetel liggen, voelt hij bijna constant aan mijn buik om de bewegingen waar te nemen. Soms maakt hij er een spelletje van om te zien of de kleine hem volgt als hij zijn handen over mijn buik laat glijden. En soms wil dat wel eens lukken.
De voorbije 2 weken is hij met mijn vader op vakantie geweest. Ineens viel het me op dat ik nog maar heel weinig beweging voelde. Dat heeft geduurd tot hij terug thuis was en toen begon onze Lowie weer volop te bewegen en reageerde nu zelfs merkbaar op het stemgeluid van zijn vader. Net alsof hij hem ook gemist had!
Al deze dingen maken het zwanger zijn zo interessant en levendig. Zelfs op de dagen dat je je slecht, lelijk en dik voelt, zijn er momenten waarin je weer dolgelukkig bent om alles wat je overkomt. Ik hoop echt dat dit zo blijft duren.
Ook de bevalling zie ik het rooskleurig in. Ik heb besloten geen epidurale te nemen en ben daar rotsvast van overtuigd. Eerlijk gezegd heb ik meer schrik voor wat die spuit achteraf met mijn toch al zwakke rug zal doen, dan voor de pijn van de bevalling zelf. Tot nu toe kan ik me van die pijn nog maar weinig voorstellen. Misschien is het beter dat ik mijn verhaal na de bevalling nog eens herbekijk en vertel hoe dat nu precies gegaan is...
Wendi
Reacties:
Door: Anneke Weststrate-van Nes op 22/01/2004 @ 17:09 
Veel sterkte bij de bevalling. Ik heb een dochtertje (Anne) van 8 maanden en ben er dolgelukkig mee. Want kan een kind je vrolijk maken. Als ik een keertje mijn dag niet heb en ik zie Anne naar mij lachen en brabbelen dan is mijn hele dag weer goed.
Geniet van je klein wondertje. En de bevalling ben je vergeten als je je kindje vasthoudt.
Door: tiziana op 24/01/2004 @ 12:58
hoi ik ben mama van 3 zonen uit mn 1ste huweleijk en kan nu alle momenten bevallen van men 4 de zoon.heb vanacht hevige weeen gehad maar ben inslaap gevallen en s morgens weeen weg ,maar voel wel dat het voor alle dagen is.ja het gevoel dat ik ook nu heb ondanks dat dit mn 4de bevalling word en mn 4 de zoon das nog steeds hetzelfde onbeschrijfelijk.......................tis t mooiste dat er is ,je kind vastnemen na de bevalling,t enige waar ik het wat moeilijk mee heb is dat je 9 maand hebt kunnen genieten van je baby in je buik en dan plof moet je je kostbare bezit delen met iedereen.iedereen wilt dat dan pakken en koesteren en daar heb ik het dan weer wat moeilijk mee,maar dat hoord erbij he.wendi geniet nog van de laatste weekjes want het is snel voorbij hoor.groetjes
Door: Anoniem op 27/01/2004 @ 11:45
Hoi Wendi,
Het is inderdaad het mooiste wat bestaat op aarde! Ondertussen heb ik al een flinke dochter die in april al 2 kaarjes mag uitblazen. Ik hoop spoedig een broertje of zusje voor haar te mogen aankondigen.
Ik kijk al uit naar je zwangerschapsverhaal. Het gaat best zonder epidurale! Als je denkt dat het niet meer uit te houden is dan moet je er maar aandenken dat het echt niet meer lang zal duren dat je je zoon in je armen kan sluiten. Bij mij was het toch zo. Ik was ook overtuigd van het zonder epi te doen, op een bepaald moment kon ik echt niet meer en heb ik om een epi gevraagd maar ik kreeg er geen meer want wat bleek, het was tijd om te persen!
Ik wens je een zeer vlotte bevalling en een gezonde zoon!
Door: first missy op 17/02/2004 @ 18:17
hallo wendi,
op deze moment ben ik 33 weken zwanger en het is ook van mijn eerste kindje. Ik heb ook niet echt ziek geweest, en om eerlijk te zijn heb ik ook van mijn zwangerschap genoten zonder dat te verwachten. Nu begint de buik wel een beetje in de weg te zitten, maar we kunnen zachtjes aan beginnen aftellen. Mijn ventje begint wel wat ongeduldig te worden, en ik begin een beetje zenuwachtig te worden, maar dat hoort er allemaal bij nietwaar?
In ieder geval wens ik je een goede bevalling zonder epidurale (ik ga het ook zonder proberen), en laat maar eens horen hoe het afloopt!
Groetjes
Door: stefanie op 18/02/2004 @ 15:54
hoi Wendy,
net zoals jij ben ik ook zwanger van mijn eertse kindje. ook een zoontje. ons geluk kon niet meer op toen we het nieuws vernamen. de bevalling wordt verwacht op 2 april. het einde van mijn zwangerschap is al goed in zicht. ik verlang enorm naar de geboorte van mn zoontje, zo\\\’n klein, lief mensje dat van mij is. ik ben ook zeer curieus hoe het voelt als de weeën beginnen, hoe het voelt een baby te kopen. ik heb zeer veel last gehad van eindeloze moeheid de eerst 4 maanden. ook heb ik veel last van brandend maagzuur. voor de rest mag ik niet klagen hé. de buik die soms behoorlijk in de weg zit neem ik er graag bij.
ik heb ook besloten om geen epidurale verdoving te nemen; hopelijk lukt het me...
ook zal ik mijn zoontje borstvoeding geven. ik denk dat dit een ongelooflijk goed gevoel moet geven als mama, zo dicht samen zijn met je baby\\\’tje.
zwanger zijn vind ik zalig; bewegingen voelen in mijn buik, dat mini-mensje op de echo zien. zien welke enorme invloed dit geeft aan mijn vriend.
nog enkele weken en dan zijn we met z\\\’n 3\\\’tjes...
aan iedereen die ook zwanger is, het beste met het verdere verloop van de zwangerschap en een goede bevalling!!!
Door: Anoniem op 20/03/2004 @ 17:03
Tja, ik dacht er vroeger ook zo over, ik wou een kindje adopteren, ik vond dat de bevalling te pijnlijk leek.
Maar ondertussen heb ik zelf 2 kinderen: Emelien(2 jaar oud) en Koen(5 maanden oud) en ik geniet ervan!
Daag,
Anoniem
Door: Sien op 21/03/2004 @ 19:43
Ik heb 3 kinderen geadopteert, maar kom toch eens naar deze website want ik wil weten hoe ’t is om zwanger te zijn. Mijn man en ik konden geen kinderen krijgen omdat mijn man een afwijking had en dus hebben we 3 kinderen geadopteerd.
Li-Sook(meisje: 2 jaar geleden geadopteerd, is nu 3.), Kian(jongen: 1 jaar geleden geadopteerd, is nu 1 en een half en Mai-dong(2 maanden geleden geadopteerd, is nu 8 maanden. Ze komen allemaal van Viëtnam.
Ze maken het allemaal
.Veel sterkte bij de bevalling en rest van de zwangerschap,
Sien
Door: Anoniem op 02/05/2005 @ 21:35
Hallo
Door: Anoniem op 02/05/2005 @ 21:38
HOI,
ik zelf ben nu 37 weken zwanger en kan bijna niet meer wachten tot ons klein kindje wordt geboren, heb zelf ook totaal geen last van de zwangerschap gehad!
als de bevalling net zo gaat heb ik echt geen klagen!
wij hebben besloten om niet te willen weten wat het is dus als het straks geboren is zullen we het weten, ben zo benieuwd!
Iedereen heel veel succes en plezier met de wangerschap, bevalling en jullie kindje!!!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.