Hallo allemaal!
Ik heb 1 gezonde zoon van 1,5 jaar. En we wilden graag een tweede kindje, ik werd zwanger maar helaas toen we na 3 maanden een echo lieten maken kregen we te horen dat het fout was en dat het vruchtje met 7 weken gestopt was met groeien.Veel verdriet en veel gehuil ik voelde me zo leeg. Het ergste was nog dat we het iedereen hadden verteld. Al die goedbedoelde adviezen, ohh en je heb al een kindje dus het komt wel goed, je kan in ieder geval zwanger worden etc. etc. Nu ben ik 4weken en 5dagen zwanger en ik moet heel eerlijk zeggen ik ben harstikke bang en ik heb een naar gevoel dat het nu weer niet goed zal gaan. Volgende week heb ik een afspraak met de huisarts en dan een doorverwijzing voor een echo, en ik weet eigenlijk niet of ik wel durf ben echt doodsbang.
Heel veel succes allemaal met jullie zwangerschap en hoop dat alles goed zal gaan!

hallo

Ook ik heb net een miskraam achter de rug!! Ik was ook maar net 7 weken ver maar voelde me heel erg zwanger! Ik ben nu razend bang om opnieuw een kindje te verliezen! Weet er iemand wanneer je opnieuw kan beginnen?
Mijn dokter zei je lichaam zal dat wel aan geven...
Ik zou kiefst zo vlug mogelijk weer zwanger zijn... we kijken zo erg uit naar ons eerste kindje... maar zijn er gelukkig niet te obsesief mee bezig!

Zwanger zijn is prachtig... maar ééntje verliezen is het omgekeerde ... neit te omschrijven!!!


xxx

Hallo Selma,
Ik heb ook een miskraam gehad (week 10) in dec 2003, nu ben ik weer zwanger (week 30).
Ook mijn zwangerschap verloopt niet vlekkeloos, zo heb ik vijf weken in het ziekenhuis gelegen i.v.m. overmatig spugen en afvallen.
Ook op mijn werk (ook in de zorg) reageerden ze zo van "kom op meid, je kan toch wel werken".
Maar ik had ook zoiets van "nee mijn kind gaat nu voor alles".
Ik geef je groot gelijk dat je nu voor jezelf en de baby kiest, het schuldgevoel dat je hebt wordt je aangepraat. Probeer er zo min mogelijk aandacht aan te geven en zet jezelf op de eerste plaats.
Ik wens je een fijne zwangerschap toe en veel genot alvast toegewenst voor jou en je partner.
Groetjes Charissa

Hallo
Een paar weken terug heb ik ook een miskraam gehad.
Ik was toen precies 12 weken zwanger,maar bij de 2de echo bleek het hartje gestopt te zijn met kloppen dat het 8 weken en 4 dagen oud was.
We hebben het ook helemaal niet aan zien komen,want ik had geen last van bloedverlies of buikpijn.
Het kwam dus als een doffe klap aan,want mijn buik bleef gewoon groeien.
Ik kon kiezen voor curretage of dat het op een natuurlijke manier eruit zou komen.
Ik heb toen voor het laatste gekozen,want het idee van curretage stond me niet echt aan,omdat ik in het verleden ooit eens een abortus heb gehad.

Twee dagen nadat ik dus wist dat het overleden was kreeg ik in ene buikpijn en 2 dagen daarna begon ik bloed te verliezen.
Dat vond ik ook zo raar,net of mijn lichaam een seintje van mijn hersenen moest krijgen dat het niet meer leefde en dat ik daarom wel in ene ging bloedden enzo.

Uiteindelijk na een paar dagen bloedden en hevige buikkrampen kwam het vruchtje eruit,maar een uur later kwam er nog een vruchtje uit tot onze verbazing.
Ik was dus zwanger van een tweeling,maar dat was dus niet op de 2 echo’s te zien.
Het andere vruchtje was veel kleiner dan de andere,dus ook eerder overleden.

Het heeft ook wel even geduurt voor ik het allemaal kon beseffen wat er gebeurt was en ook het idee dat ik een tweeling had,want al die tijd ervoor dacht ik maar aan 1 kindje.

Ik voelde me ook behoorlijk in de maling genomen door mijn lichaam,omdat mijn buik gewoon bleef groeien en ging steeds dingen zoeken bij mezelf wat ik misschien fout had gedaan en hoe ik het had kunnen voorkomen.

Mijn moeder zei toen ook tegen mij "Ga nou niet jezelf de schuld ervan geven of dingen de schuld geven,want daar doe je jezelf alleen maar pijn mee en het is helemaal niet jouw fout geweest!"

Ik zie het nu als dat het gewoon de natuur is en dat het iedereen kan overkomen.
En wat mij ook wel troost is het idee dat het beter is dat ze overleden zijn,want als ze nog hadden geleefd dan hadden ze met een handicap geboren geweest.
Of dan hadden ze veelste klein geweest en het dan evengoed ook niet overleefd.

Mijn vriend,moeder en ik hebben ze begraven op een mooie plek,we hebben ze gewikkeld in zo’n katoenen luier die je zelf nog moet vouwen met daarbij 3 gedichtjes van ons voor de kleintjes en een klein knuffelbeertje erbij.
Zo hebben we toch nog op onze manier afscheid kunnen nemen en is er een plekje om naar ze toe te gaan om een bloemetje te leggen.

Het is nu zo’n 3 weken terug dat dit allemaal gebeurt is en mijn vriend en ik willen nog steeds dolgraag een kindje.
Eerst had ik zoiets van "Ik wil er mee wachten,want het voelt zo oneerlijk voor mijn twee overleden kleintjes" maar nu denk ik daar anders over en gaan we het weer proberen.

Aan de ene kant ben ik nog best wel bang ervoor,bang dat het weer fout loopt,maar aan de andere kant voel ik me nu wel beter voorbereid en ik denk ook wel dat ik heel wat voorzichtiger ga doen als ik weer zwanger ben,maar dat lijkt mij een logische reactie na een miskraam.

De afgelopen keer dat ik zwanger was,was ook helemaal niet gepland en het weg laten halen kon ik echt niet,na die abortus in het verleden,dus voor ons was het welkom en uiteindelijk begon ik er ook steeds meer van te genieten.

Het gevoel van zwanger zijn is echt niet te beschrijven,zo mooi!
Dus de volgende keer ga ik er extra hard van genieten!

Daarom wil ik iedereen heel veel sterkte toewensen en hoop ik dat het dit keer of de volgende keer helemaal goedkomt!
Probeer toch positief te denken en van je zwangerschap te genieten!
Dat ga ik in ieder geval wel proberen.

Veel liefs Car

hey allemaal
eind juni vorig jaar besloten mijn ventje en ik om aan gezinsuitbreiding te doen. Na mn pilstop werd ik de eerste cyclus niet zwanger, maar de 4 cycli erna wel. Jawel 4x na elkaar, en 3x na elkaar een miskraam op 5 weken. Normaal gezien zouden er onderzoeken gevolgd zijn, maar door organisatorische problemen tussen het ziekenhuis en mijn cyclus, besloten we om eens gewoon "foert" te zeggen en te zien wat de volgende cyclus gaf. Weer zwanger dus. Eerst met ingehouden adem zitten wachten tot de kaap van de 5 weken voorbij was. Maar een week later kreeg ik opnieuw een bloeding en dachten we al "nr 4..." maar een echo toonde aan dat alles nog ok was, dus platte rust. Nu ben ik 29 weken zwanger en gaat alles goed. Ons kindje zit zelfs voor op het gemiddelde!
Misschien dat sommigen onder jullie zich hier wat aan op kunnen trekken. Suc6 alvast!
groetjes!

Hoi Selma

Ik weet precies wat je door maakt, ik ben nu voor de vijfde keer zwanger. Dit is de eerste keer dat de zwangerschap goed gaat. Ik ben 29,5 week zwanger. De andere keren ging het bij 6 weken mis, dus ga ik er nu vanuit dat alles goed komt. ik wordt ook heel goed in de gaten gehouden door de gynacoloog.
Ik ben ook heel erg voorzichtig en als ik iets voel ben ik gelijk bang dat het weer mis gaat en ik denk dat ik pas gerust ben als ik in januari als alles goed gaat mijn kindje vast kan houden. Ik weet ook wel dat na een bevalling ook een kan bestaat dat het fout gaat, maar dat is met iedereen. Ons kan het ook overkomen als we naar buiten gaan en we krijgen een ongeluk. De mensen en familieleden die begrijpen niet hoe ik me voel omdat niemand dit heeft meegemaakt. Je krijg van de reacties waar je niet op zit te wachten. Van ach jo je bent nog jong, je kunt het beter met 6 weken verliezen als dat je je kindje heb gevoeld of vast heb gehouden. De volgende keer beter en als je dan zwanger bent en je vertelt het weer dan willen ze het niet weten omdat ze eerst zekerheid willen hebben dat alles goed is. En ik heb het nu pas vrij laat verteld tegen mijn leidinggevende en die snapte niet dat ik het nog niet verteld had, omdat ik de andere keren vrij snel vertelt had. Ik probeerde hem dat duidelijk te maken dat ik het nu later wilde vertellen omdat het al zo vaak mis was gegaan. Vanwege mijn rugklachten kon ik mijn huidige werk niet doen, dus moest ik vervangend werk doen en daar was hij niet blij mee, want dan wilde iedereen het. Ik liep bij de fysio en heb netjes gevraagd of ze precies op wilde schrijven wat er aan de hand was en toen die brief onder zijn neus gestopt en toen kwam het een beetje door dat ik het niet voor me lol binnen kwam werken. Ik werd niet serieus genomen. Er werd ook gedreigd met dat mijn contract niet verlengd zou worden als ik in de ziektewet bleef zitten. Ïk heb me dat heel erg aangetrokken, maar opdit moment denk ik ik en mijn kindje is nu het belangrijkste en de rest komt wel. Ik moet nog 5 weken werken en dan lekker met zwangerschapsverlof. Mensen die geen miskramen heeft gehad weten niet waar ze over praten, ze kunnen ons gevoel niet begrijpen en dat zal altijd zo blijven, en ik ben blij voor de mensen die het niet hebben mee gemaakt, want voor mij leefde het al en was het ons kindje wat ik verloor en ging vanalles denken, waarom ik, lig het aan mij, doe ik iets verkeerd, maar gelukkig is het onderzocht en het ligt niet aan ons maar aan de natuur. En aan de ene kant ben ik blij dat het eraf is gekomen want een kindje met afwijkingen is ook niet echt fijn en wat voor toekomst zou het hebben. Als ik straks een kindje met een afwijking zou krijgen dan ben ik er blij mee, maar ik denk ook de natuur grijp niet voor niks in. Momenteel zeggen de artsen dat ik een gezond kindje krijgt maar 100 % kunnen ze nooit zeggen.
Geniet van de zwangerschap en denk aan je zelf en aan je kindje dat is momenteel het belangrijkste. En laten de mensen maar denken.

Ik hoop dat je een goede zwangerschap verder heb gehad en een vlotte bevalling en dat alles goed is gekomen met je kindje en natuurlijk ook met jou.

Groetjes Angela

hallo allemaal wat ik hier lees vind ik echt erg.ik heb vorige maand ook mijn derde miskraam gehad en dat allemaal achter elkaar.mijn ventje en ik willen zo graag een kindje maar het loopt altijt mis.mijn gyny zegt dat het niet aan mij ligt maar aan de natuur.ik hoop dat het dan ook dat is.maar ik heb vorige maand een bloed onderzoek laten doen en heb nog altijt geen uitslag.ik zit heel ongeduldig te wachten want ben echt bang dat er iets mis zal zijn met mij.het kriebelt wel heel erg om al terug te beginnen.ik heb deze maand mijn menstruatie gehad dus heeft alles een beetje zijn tijd gehad om terug op zijn plaats te komen.ik heb het heel moeilijk gehad want ik ben heel kwetsbaar.kheb al 1 currutage gehad en eentje dat op natuurlijke wijze is afgekomen.bij het laatste had ik al een hartje horen kloppen dus vond ik het al moeilijker omdat ik al aan mijn drie maanden zat en weet dat het toch geleefd heeft.ik wens iedereen veel sterkte en hoop dat alles goed gaat met de kindjes.ik laat wel nog van mij horen als het zo ver is.ik duim voor iedereen.

dag allemaal, wij gingen vrijdag met een goed gevoel naar de gynaecoloog om een eerste echo van ons wondertje te krijgen.. jammergenoeg kregen we het slechte nieuws dat onze baby vorige week gestorven is. Het rare was dat ik de nacht voor ons consult opeens enorm ben beginnen wenen en roepen en dat mijn ventje mij met grote moeite heeft moeten troosten... ik wist hiervan de volgende dag niks meer.. misschien het onderbewuste die ons een seintje gaf?? ik weet het niet.. Een dag na het consult ben ik beginnen bloeden en zondag kreeg ik hevige krampen en weeën. De huisarts kwam en die vroeg me doodleuk of ik met iets bezig was??!! Tjah wat wil je he als je jou baby verliest... ik ga nooit meer naar haar. gisteren (maandag)naar de gynaecoloog voor een echo. jammergenoeg was nog niet alles weg, dus dan maar een curretage. De kamer die ik kreeg was in de kraamkliniek waar een bedje klaarstond, het badje,... het was zo'n zware beproeving om door te staan.. nu zijn we terug een dag verder en ben blij dat ik hier mijn verhaal eens kwijt kan. Jullie reacties doen enorm deugd en zonder jullie verhalen, mijn ventje en gynaecologe Dr Stroef (echt en lieve!) lag ik nu weg te kwijnen in de zetel. Veel succes en sterkte allemaal en we geven de moed niet op he!!!!

Beste allemaal,

Ook ik heb helaas 2 x een miskraam gehad bij 6 weken. De eerste keer was zo onverwacht maar met weinig pijn en 1 weekje bloedverlies. De 2e was 1 maand geleden en zeer pijnlijk en bij de 1e drup bloed wist ik het al.. dit gaat weer niet goed. Ik was behoorlijk van de kaart. En soms nog steeds.
Het probleem is dat ik nu nog steeds bloedverlies. Wel een inwendige echo gehad 2weken geleden maar alles was weg en zag er prima uit. Is er iemand die ook een maand bloedverlies heeft gehad? Wat zal ik doen? Afwachten tot mijn menstruatie komt? Of gelijk naar dokter stappen?

Liefs, Lot

Hallo Hendrika,
Ik weet heel goed wat je bedoeld, ik zie overal zwangeren rond mij na mijn miskraam .
Dit is nu 19 maand geleden en nog steeds ben ik niet terug zwanger, maar ik blijf hopen!
Ooit, ooit komt de dag, dat weet ik, daar wil ik in blijven geloven .

Ik wens je heel veel sterkte om eerst je verdriet te verwerken en later om ongedwongen terug zwanger te zijn .

Veel succes, het lukt je wel, dat weet ik zeker!!!

groetjes