Sjoekiesjoe
Door Sari op 28/06/2004 - 21:32:
Mijn naam is Sari en ik vertel jullie graag over mijn zwangerschap.
Ik ben 25 jaar en ben getrouwd op mijn 23ste. Ik woonde al samen met mijn vriend toen we trouwden. Ongeveer vijf maanden na ons huwelijk begon bij mij de drang naar een baby. Mijn man, Kevin, wou ook een kindje.
Ettelijke keren probeerde ik zwanger te raken maar, nee, het lukte niet. Na zeker twintig
keren proberen gaven we het op. We waren zelfs al van plan om een kindje te adopteren want ik durfde niet naar de dokter. Ik wou niet horen dat ik definitief geen kinderen kon krijgen. Kevin zei dat ik voor alle zekerheid moest gaan maar ik was eigenwijs en wou niet.
Op een ochtend werd ik heel misselijk wakker! Mijn buik deed ook pijn en ik moest overgeven. Dit heeft zo bijna twee weken geduurd. Uiteindelijk ben ik met Kevin naar de dokter gegaan want dit was echt niet normaal meer. Maar die stelde niet vast dat ik ziek was: ik was zwanger! Zwanger! Op dat moment ben ik van blijdschap in tranen uitgebarsten. Ik heb de dokter en Kevin wel tien keer gezoend! Zo blij was ik! Wel, je zou voor minder zo blij zijn!
Die avond heb ik de hele familie opgebeld om te vertellen dat ik zwanger was. Iedereen was
enthousiast, vooral mijn ouders die gunden het ons van harte. Ook mijn zus was heel blij dat ze tante zou worden, tante Kena.
In het begin was ik zeer bang voor een miskraam, maar na zes maanden was ik alweer gerust. Ik was niet bang voor mijn gezondheid, maar vooral voor de gezondheid van die kleine spruit in mijn bolle buik.
In de vijfde maand begon de kleine te stampen. ”Sjotterke is weer bezig”, zei Kevin altijd. Sjotterke was de troetelnaam van Kevin, maar ik noemde de kleine altijd “Sjoekiesjoe”. Een vreemde troetelnaam, vonden de mensen. Maar ik niet!
Na negen maanden wachten, was het eindelijk zover. Op negen april werd ik wakker met weeën. Mijn water was ook al gebroken. Kevin heeft me in volle vaart het ziekenhuis binnengebracht. Daar werd ik op een kamer gelegd waar Kevin ook kon slapen. Na een uurtje kwam de verpleegster. Ik werd aan een monitor gelegd en kreeg een infuus. We hebben ook nog even naar onze kleine spruit gekeken. Maar het duurde wel nog even voor hij (of zij, ik houd het spannend) wou komen.
Na twaalf uren wachten, had ik nog maar vier cm ontsluiting. De pijn viel nog redelijk mee. Ik wou geen epidurale, ik wou de pijn van een geboorte zelf meemaken, niet half verdoofd.
’s Morgens ging het opeens supersnel. Om half vijf begonnen de persweeën. De verpleegster stelde tien cm ontsluiting vast. Ik kon eindelijk beginnen!
Ze brachten me naar het verloskwartier. Kevin bleef de hele tijd bij mij. Van hem heb ik veel steun gekregen. Toen mocht ik gaan persen. Nog geen kwartier heeft het geduurd!
Eindelijk, eindelijk was de baby daar! Ze legden de baby op mijn buik. Dat is een zeer intiem moment tussen moeder en kind. Echt, een zalig moment!
Kevin heeft de navelstreng doorgeknipt. Allebei huilden we van geluk. We hadden een lief dochtertje gekregen: Floor “Sjoekiesjoe” De Winter. Echt een wolkje van een baby!
Floor De Winter, 10 april 2003, 3,850 kg en 50 cm... Sjoekisjoe is en blijft
ons wolkje!
Vele kussen van Sari
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: christel op 29/06/2004 @ 20:37 
Hoi,Sari.Je hebt je verhaal prachtig neergepend hoor.Zo zie je maar dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn.
Je hebt ook een pracht van een bevalling gehad.
Dat was bij mij ook zo.Twee maal persen en mijn zonen waren er ook.Zalig!!
Ik wens je in ieder geval veel plezier met je nieuwe dochter en dat je een lang en gelukki leven mag hebben.Jullie met zijn drietjes of komen er misschien nog kindjes?
Je weet maar nooit hé?Floortje is ook een klein wonder niet dan?
Vele groetjes
Hoi Sari, wat leuk om je verhaal te lezen! Ook wij hebben een wat vreemde bijnaam voor ons mannetje; poppetjepeetje..? Ach, dat groeit zo en nu heet zijn poppetje ook zo, hij weet precies waar het over gaat als we dit naampje uitspreken. En wanneer is onze Mats "poppetjepeetje" Verdonk geboren??? 10 april 2003
.. Wel na een keizersnee, maar ach, dat neem ik voor lief..En zelf heet ik Floor, dus ik kan wel stellen, dat jullie een mooie naam hebben gekozen voor jullie dochtertje
.Groetje, Floor "flopjedopje" Verdonk
Door: Sari op 07/07/2004 @ 11:41
We proberen een broertje of zusje te ’maken’ voor kleine Floor, we zijn op de goede weg...
Door: Emma De Bruijn op 18/04/2005 @ 20:38
Hallo,
Wat een prachtig verhaal zeg!
En wat een geluk dat je zwanger was!!
Leuk dat jullie een broertje of zusje voor de kleine proberen te maken!!
Groetjes : Emma De Bruijn
Moeder van ( bijna 4) vrolijke kids
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.