Eén kindje en één engeltje...
Door Linde op 29/11/2004 - 12:58:
Bij ons begon het allemaal in maart 2004. Ik werd maar niet ongesteld, wat ik onmiddellijk wel "verdacht" vond. Anders kon je er de klok op gelijk zetten, zo regelmatig was ik. Ik besloot om toch nog een paar dagen te wachten met de test, maar ik vertelde het wel aan mijn vriend. Die dacht dat ik mijn regels wel nog zou krijgen. Ten slotte was ik nog geen maand gestopt met de pil!
Niet dus… Op 17/03 deed ik een test en die was negatief. Ik treurde niet want ik wist zeker dat ik zwanger was. Een dag of drie later: de tweede test. En ja hoor, er kwam een mooie roze streep in het raampje. Toen ik die test in de vuilbak gooide, zag ik die vorige liggen en die was intussen ook positief geworden.
Mijn vriend reageerde voorzichtig, voor hem was alles nog een beetje onwezenlijk. Het ging allemaal zo snel, hij had dit nog niet zo onmiddellijk verwacht. Maar toch was hij ook wel heel erg blij.
Op 7 weken hadden we een afspraak bij de gynaecoloog. Die kon ons vertellen dat we wel degelijk zwanger waren. Hij zei nog van: “Even kijken of het maar eentje is...”
En ja, het bleek een vruchtje te zijn.
Mijn vriend en ik gingen heel blij met onze eerste echo terug naar huis.
Toen begon het mindere leuke aan de zwangerschap. Ik was steeds ontzettend misselijk, deed bijna niets anders dan overgeven. Echt ellendig heb ik me gevoeld! Elke keer ik weer boven de pot hing, dacht ik: “Waarom ik?”
Ach ja, zoveel zelfbeklag hielp ook niets en dus probeerde ik me sterk te houden dat dit na 12 weken wel zou overgaan.
Toen ik goed 8 weken ver was, bijna negen, had ik op het werk een hele tijd last van krampen in mijn onderbuik. Ik wist me hier echt geen raad mee, want tegen de avond werd het alleen maar erger. Ik dacht dat ik gewoon niet tegen de pijn kon en het allemaal overdreef, dus ik belde geen dokter.
Thuis gekomen stopte mijn vriend me in bed. Ik kon niet slapen, zoveel pijn. Toen begon ik het ook te voelen in mijn onderrug. Toevallig belde mijn moeder me op en ze hoorde meteen dat er iets met me mis was. Ze is onmiddellijk naar me toe gekomen en heeft de dokter gebeld. Toen hij er een uurtje later was, dacht hij er iets met mijn appendix was. Dus verwees hij me door naar de spoed.
Hoewel hij niet van wacht was, was mijn gynaecoloog er ook meteen. Op de echo bleek alles in orde te zijn met het kindje, maar er was iets mis met mijn eierstok. Dat werd een operatie. Nog geen half uur later, kon ik onder het mes. Op dat moment kon me het allemaal niet veel meer schelen. Die pijn moest weg… Hoe ze het ook zouden oplossen, ik wou van de pijn af.
Toen ik ’s morgens vroeg wakker werd, kon geen enkele verpleegster me vertellen wat er nu eigenlijk aan de hand was. Verschrikkelijk vond ik dat want ik was ervan overtuigd, dat ze wel heel goed wisten, maar het me gewoon niet wilden vertellen. Gelukkig kwam mijn vriend al snel en hij kon me zeggen wat er nu eigenlijk gebeurd was. Blijkbaar was ik zwanger van een tweeling. Eentje zat goed op zijn plaats in de baarmoeder, maar eentje was blijven "hangen" in mijn eileider. Doordat het daar was gaan groeien, was mijn eileider gesprongen en ik bloedde inwendig heel hevig. Als we een uurtje langer gewacht hadden, zat de kans er dik in dat ik het niet zou gehaald hebben...
Het leek allemaal zo onwezenlijk, een tweeling... Mijn vriend heeft me ontzettend gesteund. En hoewel ik het nooit geweten heb dat ik zwanger was van een tweeling, was ik goed van slag.
Mijn vriend heeft me hier enorm in bijgestaan. Natuurlijk helpt het wel dat ik ook nog steeds in blijde verwachting ben, ondertussen 27 weken, van een jongetje.
Alles verloopt nu heel vlot. We zijn ondertussen ook op de tijd gekomen dat we naar de winkels gaan kijken voor de babyuitzet. Maar als ik een tweelingwieg of -buggy zie, is het altijd wel even slikken. Ze zouden allebei meer dan welkom zijn geweest.
We zullen ons engeltje nooit vergeten...
Linde
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: Anoniem op 29/11/2004 @ 14:05 
hallo linde,
wat een vreselijk verhaal zeg!
ik hoop dat je nu wel kan genieten van je zoontje in aantocht.je zal er ongetwijfeld vaak nog mee geconfronteerd worden....
ik hoorde laatst dat 60% van alle zwangerschappen met een tweeling begint!
nou ik wens je verder een hele goeie zwangerschap en bevalling toe!
ik ben zelf 19 weken zwanger en heb een schat van een dochter van 28 mnd.
groetjes van nance
Door: Anoniem op 29/11/2004 @ 14:20
Hoi Linde,
Zelf heb ik verscheidene ivf pogingen gedaan om zwanger te raken. Het zou ook een tweeling geweest zijn maar na enkele weken is er eentje afgestorven. Mijn zoontje werd 2 maanden te vroeg geboren en heeft het uiteindelijk ook niet mogen halen. Na 11 dagen is hij overleden. Wij hebben nu 2 Engeltjes
. Ik hoop dat het bij jou beter afloopt. Succes.Door: Kel op 29/11/2004 @ 17:24
Linde,
Een ontzettend fijne zwangerschap gewenst, heb je wel verdiend.
En Anoniem, wat een vreselijk verhaal, dubbel verdriet en hoe. Heel veel sterkte en ik hoop dat het geluk jullie snel toelacht.
Kel
Door: Linde (profiel) op 29/11/2004 @ 18:50
Halla, Even zeggen dat ik op 16/11 bevallen ben van een gezonde zoon, wel een weekje te vroeg, maar hij woog toch al 4.180kg en mat al 51cm.
Bedankt voor jullie lieve reacties!
groetjes
Door: Anoniem op 30/11/2004 @ 11:22
Proficiat met je zoontje.
Door: LIEVE op 30/11/2004 @ 19:34
hallo,ons tweede kindje is ook van een tweeling, op 3 maanden zwangerschap kreeg ik op mijn werk heel fijne pijn in de onderbuik, precies of ik mijn regels ging krijgen. toen ik thuis kwam vond ik bloed. toen vlug naar de arts, die me al voorbereide op een miskraam.
de dag nadien ben ik toch maar de genecologe gegaan en een onderzoek bleek dus dat we zwanger waren van een tweeling, maar eentje was niet gezond en kwam dus via een natuurlijke manier af,het ander vruchtje zat hoog genoeg en was dus gezond. na 1 maand goed rusten kon ik weer aan het werk en op de dag dat ik uitgeteld was werd onze kern gezonde dochter geboren.
proficiat met je zoontje
Door: renate op 01/12/2004 @ 22:53
hoii linde, gefeliciteerd met je zoontje !! ik heb pas een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad en jouw verhaal heeft veel indruk op me gemaakt, succes met alles. groetjes renate.
Door: Veerle op 03/12/2004 @ 15:01
Hey Linde,
Proficiat met je zoontje. Mijn eerste zwangerschap was ook van een tweeling maar na enkele weken zijn we er eentje verloren. Ons zoontje is ondertussen een flinke kerel van 18 maanden. Onlangs was ik terug zwanger van een tweeling maar helaas heeft geen van beidne het gehaald.
Door: Paty op 03/12/2004 @ 19:47
Linde,
Ik heb ongeveer hetzelfde gehad. Ik was 12 weken zwanger en toen zag de gyn dat ik zwanger was van een 2-ling, maar dat 1 vruchtje afgestorven was. Ik heb het hier vooral nu, nu mijn dochter al een paar maand oud is, heel moeilijk mee. Ik had 3 kindjes kunnen hebben ipv 2. Wat ik het ergste vind is dat je hier bij niemand begrip kunt krijgen. Ik krijg heel vaak het antwoord: wees blij dat je toch nog 1tje hebt.
heel erg gefeliciteerd met je kleine jongen. Hoe noemt hij trouwens?
Door: Linde (profiel) op 05/12/2004 @ 10:37
Hallo,
Mijn zoontje heet Senne, en is een fantastisch ventje. Ik vind het gewoon zalig om mama te zijn.
Wat je zegt Paty over het onbegrip van je omgeving klopt wel. Mensen vinden idd dat je dankbaar moet zijn, omdat je tenminste nog een kindje hebt... Dat ben ik ook wel, ik ben ziels gelukkig met Senne, maar zijn broertje of zusje zou natuurlijk ook wel heel erg welkom zijn geweest.
Tijdens mijn zwangerschap had ik een enorme buik. Ik had veel vruchtwater, en Senne was een behoorlijk grote baby. (geboren: 4.180kg, 51cm) Vaak kreeg ik dan ook van de mensen te horen: "amai, zo een buik! Ben je wel zeker dat het er geen twee zijn??!"
In het begin was dat dan even slikken en een flauwe glimlach, maar op de duur zei ik gewoon: "Het zijn er twee geweest"
En dan schrikken de mensen natuurlijk, en zie je zo hoe gegeneerd ze wel zijn! Ik weet dan zeker dat ze in het vervolg wel 2 keer zullen nadenken voor ze zo’n opmerkingen maken.
Ik wil jullie allemaal bedanken voor de lieve reacties, en ik wens jullie fantastische zwangerschappen, en wolken van babies.
Liefs,
Linde
Door: demeulenaere evi op 04/01/2005 @ 17:28
hallo iedereen,ik ben momenteel 36 weken zwanger van een jongentje!mijn oudste zoontje is 3 jaar,hij was ook van een tweeling,en ben bevallen van de tweeling aan 36 weken!jammer genoeg geeft tibo het niet gehaald doordat de navelstreng rond zij halsje zat!zo heb ik ook een engeltje!nu word het voor ons ook allemaal spannend, ben vanmorgen naar de gynicoloog geweest en het kindje weegt al 3 kilo; we mogen binnen 14 dagen gaan om de bevalling in te leiden,we gaan het op de natuurlijke wijze proberen te laten verlopen maar als er verwikkelingen zijn starten ze direct een keizersnede, daar zie ik enorm tegen op!we zouden zo graag eens een perfecte bevalling hebben,we proberen er niet te veel aan te denken maar dat is toch moeilijk hoor!!!!!!!!!voor de rest succes aan iedereen die zwanger is of die zwanger wil geraken!!!!!mijn eerste zwangerschap was trouwens een k.i zwangerschap en nu is het een i.v.f zwangerschap!!!groetjes evi!!!
Door: Christa op 18/01/2005 @ 09:53
Hallo Linde...
Proficiat met je zoon!! leuke naam!!
Ik ben momenteel ruim 34 weken in verwachting van ons 1 kindje...ook een jongen.
Mijn buik is enorm en inderdaad vraagt iedereen of het er echt wel 1 is.
Soms vraag ik me af hoe ik het mischien nog wel 8 weken vol moet houden met zo`n buik....ha ha ha!
Denk dat het net zo`n flinke knul word als de jouwe!
maargoed als ie maar gezond is.....dat is nog het aller belangrjkst!!
Succes ermee!!
Groetjes christa
Door: frauke op 19/02/2005 @ 14:46
hey, proficiat met jullie
nog veeeeeeeeeeeel gelukkige momenten met jullie schatje(s) en nog veeeeeeel succes, hele mooie naam vind ik wel hoor!!!!Door: chey op 26/06/2005 @ 15:04
hallo allemaal,
ik ben nu 8 weken zwanger, onze eerste zwangerschap is met 8 weken fout gegaan toen ik net als linde hevige buikpijn kreeg.
ik liep al bij een gyn, omdat ik 3 jaar geleden 2 buikoperaties heb gehad en het zwanger worden niet wou lukken. na een hsg onderzoek ben ik zwanger geraakt maar ze hadden ons gewaarschuwd dat het door verklevingen buitenbaarmoedelijk kon zitten en inderdaad. mijn eileider was al gesprongen en alles liep al in mijn buik, de eileider is verwijderd.
na de operatie nog 1 keer ongesteld geweest en daarna niet meer. en nu dus 8 weken.
volgende week krijgen we onze eerste echo, en aan de ene kant ben ik heel blij maar aan de andere kant echt heel onzeker.
ik heb totaal geen kwaaltjes dus heb ik ondertussen al 3 testen gedaan ,maar alle 3 positief, maar je blijft toch bang dat ze het weer weg moeten halen.
maar dinsdag middag weet ik meer.
jullie heel veel succes met de zwangerschap en probeer ondanks alles toch te genieten
Door: Linde op 03/08/2005 @ 21:23
Hey Chey,
Ik hoop dat het allemaal goed is met jou, en je bengeltje in je buik! Ik wens je zalige zwangerdagen toe, en een leven vol vreugde met jullie kindje!
Groetjes,
Linde
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.