Wanneer komt nou die roze wolk?
Door Mama?? op 29/03/2005 - 18:15:
Hallo, ik ben 27 jaar en 17 weken zwanger van ons eerste kindje.
In alle verhalen hier op de site lees ik voornamelijk hoe iedereen op een roze wolk zit bij een goed lopende zwangerschap, maar ik mis dat gevoel dus een beetje. Het lijkt wel heel ver van me af te staan en ik kan me ook echt niet goed voorstellen dat ik straks een kindje heb en mama zal zijn...
Dat begon eigenlijk al bij de zwangerschapstest. Ik ben altijd vrij onregelmatig ongesteld. Begin september was ik ook een beetje ongesteld dus ik dacht dat er niets aan de hand was. Maar toen de ongesteldheid maar niet wou doorzetten, heb ik toch maar een test gedaan.
Ik had altijd gedacht dat er van alles zou gebeuren wanneer je zwanger was. Dat mijn hele wereld in één klap zou veranderen. Maar toen de twee streepjes op de test langzaam zichtbaar werden, veranderde er niets. Tuurlijk, ik was heel blij. Maar mijn wereld stond niet op zijn kop, en de klokken gingen niet luiden. Nee, het huis moest nog steeds schoon en de kat wou nog steeds eten, kortom mijn leven ging zijn oude gangetje.
Vervolgens een beetje in shock de dokter gebeld en een afspraak gemaakt. Ik heb het mijn vriend verteld en ook hij wist niet hoe hij moest reageren. We waren eigenlijk allebei een beetje van slag. Wel blij hoor, maar toch, van slag.
De dokter raadde ons aan een "bijbel" te kopen, een boek waar alles instond over zwanger zijn. Hij stuurde ons ook door naar een verloskundige, waar we 7 weken later op een afspraak mochten komen.
Na onze ontdekking zijn we een weekje op vakantie gegaan, maar de realisatie dat ik zwanger was, die kwam nog steeds niet. Ik voelde me alleen moe, maar meer veranderde er ook niet. Tijdens de vakantie realiseerde ik me dat alleen als ik aan het lezen was in mijn zwangerschapsboek, het echt zo was. Na de vakantie hebben we onze beste vrienden en familie ingelicht. Zij waren allemaal heel enthousiast en het leek wel of zij zich er veel meer bij voor konden stellen dan wij.
In mijn twaalfde week voor het eerst naar de verloskundige geweest. Ik dacht:"Als ik het hartje hoor, dan wordt het vast wel echt."
Maar ook deze keer… Ik hoorde het hartje wel, maar ik kon dit gevoelsmatig niet echt koppelen aan mijn buik en mijn kindje. Omdat ik nogal onregelmatig ongesteld ben, zijn we doorverwezen naar het ziekenhuis voor een echo om de leeftijd te bepalen. Dus ik ging ervan uit dat hier de realisatie wel zou komen, als ik het zag. Maar weer kon ik het beeld van dat springende dingetje niet koppelen aan mijn buik. Weer kon ik dit gevoelsmatig niet koppelen met mijn buik.
Natuurlijk weet ik dat het echt in mijn buik zit en ben ik heel blij en trots dat ik zwanger ben. Maar ik had verwacht dat het moedergevoel meteen zou komen en ik echt helemaal zou stralen en dat is niet zo. Het leven gaat gewoon zijn gangetje. Er is feitelijk nog niets veranderd in mijn wereld, en dat had ik nou net wel verwacht. Misschien als ik straks het kindje ga voelen...?
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Vroegere reacties:
Reacties:
Ik ben nu 21 weken zwanger en begin me nu pas echt te realiseren dat ik zwanger ben omdat ik hem nu begin te voelen, mijn buik aardig aan het groeien is en wat andere kwaaltjes krijg maar voor die tijd had ik dat gevoel ook niet echt ik had nergens geen last van en inderdaad alle dagelijkse dingen gingen gewoon door dus het verschilt per vrouw denk ik!!
Door: Ellen op 11/10/2005 @ 15:04 

Blij?? Ik was zo blij bij de eerste test die positief bleek te zijn. Maar ja zo pril, 7 weken.........
Heb een schoonmoeder die mij haarfijn heeft uitgelegd dat een miskraam niet geheel onwaarschijnlijk kan zijn... Ik pieker me suf. Ben ik nog wel zo blij??
Door: whoessy (profiel) op 13/10/2005 @ 10:03 

Hallo iedereen,
ik, schrijfster van het verhaal hierboven, ben nu onderhand al weer bijna 5 maanden moeder dus alles is helemaal goed gegaan. Roze wolken zijn gewoon niet voor iedereen weggelegd. Na de geboorte zeker niet. Hoe blij ik ook ben met mijn zoon, hij is geweldig! Neemt ook vaak vermoeidheid de overhand
.Probeer in iedergeval te genieten van die momenten dat je wel eventjes op de roze wolk zit. Ook tijdens je zwangerschap.
Ellen,
Maak je gezonde zorgen, niet te veel. De meederheid van alle zwangerschappen loopt nog steeds goed hoor!
Hallo allemaal,
Ik ben voor de 2 x zwanger en heb heel hard gegilt dat ik na mijn 1 zw.schap nooit meer een tweede zou doen. Deze 2 was wel gepland maar toch ben ik al vanaf week 20 het zwanger zijn meer als zat
Nou was ik dus 1 november uitgerekend en is de baby er nog niet ik heb er dus behoorlijk de pest in. Zelfs op mijn eigen verzoek leiden ze de bevalling niet in omdat het niet goed is de baby, ze houden helemaal geen rekening hier in nederland met de gevoelens en klachten van een zwangere vrouw
. Uiteindelijk wil ik gewoon zeggen dat er vrouwen zijn die stralend zwanger zijn en op een roze wolk alles beleven terwijl dat anderen een zwangerschap gewoon zien als iets wat je ervoor over moet hebben om een kindje te krijgen. Ik behoor dus bij de laatste categorie. Toen mijn eerste geboren was weet ik nog dat ik haar geeneens wilde hebben en zei geef maar aan mijn man. ik weet dat dit nu ook weer gaat gebeuren vooral omdat ik zo lang moet wachten en zowieso al de pest erin heb
Maar al met al komt het na een aantal weken meestal goed
en ben je de ellende van je zwangerschap weer vergeten. Dus voor diegenen die denken dat ze de enigen zijn met deze gevoelens wil ik maar zeggen er zijn heus meerdere vrouwen die er net zo overdenken alleen ordt dit vaak niet eerlijk gezegt,omdat de maatschappij
ervan uit gaat dat je blij moet zijn als je in verwachting bent
Veel sterkte allemaalHallo,
Ik ben nu 10 dagen over tijd. De zwangerschap op zich is heel goed verlopen. Op een roze wolk zat ik niet. Soms werd ik er helemaal gek van dat alles over baby's ging. Op een gegeven moment gaan mensen gewoon tegen je buik praten als ze vragen hoe het is. Ik vonde de echo's 'wel leuk' maar dolgelukkig en in de zevende hemel was ik niet. Ik dacht steeds; laat het eerst maar geboren worden en als alles goed gaat, zullen we wel zien. Soms twijfelde ik ook 'wil ik dit wel?' 'wat als ik het niet leuk vind?' Nu ben ik dus 10 dagen over tijd. Tegen de bevalling en de pijn zag ik niet echt op. Wel ben ik enorm bang voor het ziekenhuis. Het moet dus binnen nu en 3 dagen gebeuren. Ik ben knap zenuwachtig. Natuurlijk zal alles wel goed komen, maar voorlopig moet ik het wel allemaal nog ondergaan. Ik wens iedereen een zorgeloze zwangerschap en besteed iets meer aandacht aan jezelf. Jij moet het tenslotte doen en dragen hoor!
Groetjes
hallo,
ik ben 31 weken zwanger en ben heel blij maar een roze wolk heb ik nog niet gezien zoals je zegt het gewone leven met al zijn ongemakken gaan gewoon door.
groetjes stella
Hallo
Ik ben nu 34 weken zwanger en heb het wel gehad.

Ik heb een gezonde dochter van bijna 3 jaar.
Tussen mijn dochtertje en deze zwangerschap heb ik een miskraam gehad. Wat met 11 weken fout ging.
Daarna was ik eigenlijk gelijk weer zwanger.
tot zeker 20 weken heb ik alleen maar in onzekerheid gezeten. Bang om blij te zijn en dat het weer fout zou gaan.
Ik heb nu vol op leven en dat doet me wel goed.

De rose wolk is er voor mij ook niet iedergeval niet zo onbezorgt als bij mijn dochtertje.
Toch wil ik tegen alle zwangeren zeggen geniet er een beetje van.
Want als je bevallen bent ga je het gevoel ook weer missen het zwanger zijn!
Gr Wendy
Door: Christa op 04/05/2006 @ 17:49 

hallo!
Wat ben ik blij dit allemaal te lezen! Ik werd al zo verdrietig van mezelf, omdat ik al ging denken dat me kindje misschien wel dood in me buik zit omdat ik me niet echt zwanger voel. Heb wel kwaaltjes enzo hoor, maar voel me gewoon niet zwanger!
Ben nu 13 weken zwanger en dacht dat ik bij de echo van 10 weken me wel zwanger zou voelen. Nu is mijn hoop gevestigd dat als ik as dinsdag het hartje hoor kloppen bij de verloskundigre dat ik me dan zwnager ga voelen! Hoop het wel, maar ben al blij als het hartje klopt!
Het lijkt me ook dat als je teveel op de roze wolk zt dat het dan alleen maar tegen kan vallen na de bevalling! Misschien komt het ook omdat ik op een kinderdagverblijf verblijf werk en ik het allemaal al ken, al is een kindje van jezelf natuurlijk heel anders!
groetjes christa
Hoi,
het doet me ongelooflijk veel deugd om te lezen dat ik niet de enige ben. Ik ben 17 weken zwanger van de eerste, die zeer gewenst is. Op een roze wolk heb ik ook nog niet echt gezeten. Ik verwonder me wel over het leven dat in me groeit en het is leuk om het kleintje te zien bewegen op de echo en het hartje te horen kloppen. Maar met z'n momenten heb ik mijn emoties helemaal niet in de hand en zit ik dagen aan een stuk te huilen en als ik dan eens wist waarom... Ik word er soms gek van en hoop dan ook soms dat het kindje een maandje te vroeg wordt geboren om maar niet zo lang zwanger te moeten zijn. Pfff...en dan voel je je daar weer schuldig over. En bespreek het maar eens met iemand uit je omgeving, ze zullen je wel eens scheef bekijken.
Ik hoop dat de komst van een dikker buikje en stevige stampjes me iets roze wolk-achtiger maken...
Ik ben 20 weken zwanger. Heel blij maar ook erg overdonderd over alles wat er over me heen komt. Afgelopen donderdag heb ik de eerste echte trapjes gevoelt en dat was voor mij een hele grote mijlpaal. Ik heb 16 weken lang 24 uur per dag overgegeven en nu kan ik eindelijk genieten. Volgende week donderdag hoop ik het geslacht te horen en dan begint mijn feestje pas echt.
Maar de eerste 16 weken?
Hello,
Ben nu 12 weken ver en heb ook nog steeds geen roze wolk gezien, heb totaal niet het gevoel dat ik zwanger ben. Ik dacht dat gevoel ging komen bij de eerste echo maar niets is minder waar! Het ergste is dat de hele omgeving ouders,familie en vrienden zo blij zijn en ik heb soms het gevoel dat zij meer de zwangerschap ervaren als ikzelf en dat maakt mij verdrietig. zal ik een goeie moeder zijn.... ik zal moeten afwachten, ben uitgerekend op 25 december

het is jammergenoeg een heel bekend gevoel. Persoonlijk zit ik absoluut niet op een roze wolk, maar voel me constant misselijk, moe en uitgeput. Iedereen is veel gelukkiger dan mezelf, en familie heeft reeds babywinkels etc bezocht, maar zelf heb ik er nog geen stap binnengezet. Ik heb het gevoel dat ik abnormaal ben, en misschien nog niet klaar ben voor een kind (langs de andere kant heb ik reeds een 3*).
Hoop dat dit gevoel rap passeert, maar op dit moment wil ik gewoon af van die zwangerschap en terug eens niet ziek de dag doorbrengen! veel sterkte allemaal.
Het verhaal is al wat oud, maar inderdaad herkenbaar!
Ik ben nu 39 weken zwanger en het wordt allemaal heel spannend!
Maar ik ben dus veel sneller zwanger geraakt dan verwacht...ik vergat de pil regelmatig en dronk graag een biertje,sigaretje erbij en ik had een topavond...mensen om mij heen werden maar moeilijk zwanger en ik wilde voor mijn 30e toch wel graag een kindje...Dus, de pil weggedaan met de gedachte dat het wel een jaar zou duren zoals bij iedereen...Grapje!
ik was dus meteen zwanger!
zo heb ik me heel lang gevoeld, en nog steeds hoor, ik vind het zwanger zijn maar niks, ook al heb ik niks te klagen, behalve over die 20 kilo die ik erbij krijg! Tuurlijk, kleding, kamertje, wagen uitzoeken heel vertederend allemaal...maar ik ben er nu echt klaar mee! Laat die kleine maar komen! Ben ook heel benieuwd hoe ik dat ga ervaren het ,moeder zijn, kinderen van een ander heel leuk, maar dat ik er straks ook een heb...Ik vertrouw erop dat dat vanzelf komt!
Mensen om mij heen zeggen dat ik zo met de zwangerschap omga omdat we nooit hadden verwacht dat het zo snel al raak zou zijn, ik heb me nergens op voor kunnen bereiden en nooit de kriebels gevoeld van...zou ik dan deze maand wel ongesteld worden? Het was eerst een shock, toen acceptatie en nu is het al bijna zover en wordt ik gauw echt moeder...
We zullen zien, maar het is nu echt meer dan welkom!

Halleluja, eindelijk herkenning.
Liep het internet al af te struinen naar verhalen zonder roze wolk.
Ik ben nu 39 wk zwanger van mn 3e kindje.
Deze was niet gepland, onstaan in een relatie die nog geen 3 maanden duurde,abortus overwogen,maar uit liefde toch besloten dat dit kindje welkom was/is
We zijn nog steeds samen en dat gaat heel goed, maar we latten, ook ivm met onze beide kids.
En nu de bevalling zo dichtbij komt, ik heb plankenkoorts. Kan en wil ik dit wel.
Ik heb straks ineens een kindje.. waar komt die vandaan ? Weer in de luiers en gebroken nachten, tandjes krijgen en weet ik het allemaal.
Mijn kids zijn al wat ouder en al zo zelfstandig... ik krijg het er soms echt benauwd van, en hoop dat het nog een week of 3 blijft zitten.
Angst naar het onbekende bekende


haha ik ken dat! ben 18w zwanger en er heel gelukkig mee maar heb zo niet dat cosy roze babygevoel. tuurlijk is het leuk om de schopjes te voelen, maar het lijkt of m'n schoonmoeder meer zwanger is dan ik! zij heeft al verschillende spulletjes gekocht wegens "zo schattig". zelf ben ik gisteren de eerst keer op de babyafdeling van H&M geweest, nou leuk maar dat was het dan, ik zocht kleren voor mezelf, dus ik was er nogal vlug weg. m'n schoonma begreep zelfs niet dat ik op 8w nog niets gekocht heb... djesus, ik was toen meer bezig met al die kwaaltjes te omzeilen dan met het feit dat er echt een kleintje in m'n buik zat. het besef begint stilaan door te dringen, maar veel roze wolken zijn er hier nog niet komen hangen. pff we zien wel, ben dolblij dat ik zwanger ben, tis supergewenst maar al die heisa daarrond, ik ben daar gewoon veel te nuchter voor. voila, ieder z'n ding!
grtz
succes aan iedereen, met of zonder roze wolk

Door: Claudia (profiel) op 18/12/2007 @ 16:21 

Ik vraag me inderdaad ook af wanneer ik eens kan gaan genieten van mijn zwangerschap. Ik ben nu 16weken zwanger. Ik ben hartstikke ziek geweest tot nu toe van de zwangerschap. Elke dag misselijk..Ik voel me hartstikke dik. Zere borsten. Ik had het me ook heel anders voorgesteld. En de wereld om je heen lijkt wel harder te draaien dan dat jij mee kan komen. Ik ben zomaar bek en bek af. Toch ben ik heel blij met onse eerste kleine op komst. Elke keer als ik het op de echo zie of het hartje hoor kloppen ben ik weer zo blij met dat tekentje van het leven wat in mijn buik groeid. Maar het leven gaat ook gewoon door en die roze wolk is ver te zoeken. Ik heb inderdaad ook wel gezegd "van mij mag het wel juni zijn want ik vind zwanger zijn maar niks" Mijn omgeving vind het super en roept steeds dat ik maar van mijn zwangerschap genieten moet. Nou, misschien inderdaad als ik het straks ook ga voelen. Ik denk ook dat bij vele vrouwen die roze wolk weg blijft uit bezorgdheid. Zal het wel goed blijven gaan? Ze durven misschien "onbewust"niet te genieten. Laat het er eerst maar eens zijn gezond en wel. Dan kan ik terwijl ik me weer top voel zelf ook echt van mijn wondertje gaan genieten

[Deze reaktie werd gewijzigd]
Door: Nanny op 13/02/2008 @ 13:26 

Ha wat fijn om te lezen dat ook ik niet de enige ben zonder het roze wolk gevoel. Iedereen die om mij heen zwanger is loopt te stralen maar ik vind er niets aan. Ben nu 40,5 week zwanger van de tweede en ben er echt helemaal klaar mee maar dat was ik zo'n 35 weken geleden ook al. Al die kwaaltjes, misselijk, krampen, pijn in je rug, zwanger zijn is echt geen lolletje. Mijn moedergevoel kwam pas toen ik bij mijn eerste mijn leven weer op orde had, mijn eigen lichaam terug, geen vreemden in je huis (zoals de kraamverzorgster) zodat je lekker weer je gang kunt gaan. JE hebt geen hulp meer nodig voor als je tijdens je zwangerschap weer eens een rot dag hebt. Heerlijk, ik kijk er zo naar uit dat straks over een paar weken alles weer normaal is. Kan ik lekker met mijn grote dochter en het kleintje op stap gaan wanneer ik dat wil!

Door: Ikke op 13/05/2008 @ 16:39 

Heel herkenbaar allemaal, ik ben net als enkelen onder jullie ook te nuchter om zo'n roze wolk te ervaren. Steeds is er de angst dat er toch nog iets moet komen, waardoor het geluk verstoord zal worden.
Ikzelf ben nu 18 weken en heb het kindje nog niet gevoeld. De beide echo's waren goed. (het kindje is opgewicht en het hartje klopt krachtig) Maar ergens blijf ik voorzichtig...
Het doet me enorm deugd om de verhalen te lezen van jullie allen want het stelt wel gerust, gezien het in mijn geval mijn eerste kindje is. (héél erg gewild!!)
Aan alle zwangeren onder jullie, veel succes!
yo iedereen,
ik ben 18 weken zwanger van mijn zesde. Ja, ja ik zie zesde. We hebben van alles geprobeerd: spiraal, pil, andere pil, ... de baby's blijven maar komen. Wij vonden vier meer dan genoeg maar de gynae vond ons te jong om definitief alles te stoppen. Uiteindelijk zijn we na de shok van de zwangerschap van ons vijfde zeer gelukkig dat ze er is. Het is ons schatje. En ook nu weer. NA even te moeten slikken dat er 14 maanden na onze jongste nog maar ééntje bij zal zijn, ben ik wel blij hoor. Maar soms ben ik het zwanger zijn zat. Ik ben niet misselijk geweest. Geen enkele van de 6 zwangerschappen. Ben gewoon zo moe. En er is al zoveel te doen. Van de eerste zwangerschappen heb ik echt genoten (behalve de laatste 2 weken misschien), en ook nu heb ik soms dat gevoel van: jongens zo wonderlijk. Maar eerlijk gezegd vind ik het vaak lastig. Ben precies versleten. En het ergste moet nog komen. Ben 2 kilo aangekomen maar mijn buik ziet er al uit alsof ik 8 maand ben. Iedereen vraagt me al of 't voor binnenkort is en 'k ben nog niet halfweg. Zeker dat er daar maar ééntje is zit? ben ik ook al moe gehoord. Had dat bij de vorige ook al. Soms denk ik dan: mens laat mijn hoofd eens stil. En dat gezaag over ah meisje ik weet niet hoe je het doet! Soms denk ik dat ik me beter zou voelen als de mensen wat minder zo goed bedoeld bezorgd zouden doen
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.











