Voor ouders:

Vruchtbaarheid
Zwangerschap
De bevalling
De baby
Tweelingen
Peuter & kleuter
Vaderschap
» Actueel! »

 

Door ouders:

Verhalen
Columns
Uitspraken

 

< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Geen onbezorgde zwangerschap...

Ik ben Kim en de mama van een schat van een dochter van 18 maanden, Jitte.
Ik wil graag mijn verhaal vertellen om de mensen die mij gedurende mijn zwangerschap en de maanden daarna gesteund hebben, te bedanken. En ik wil andere, bezorgde (zwangere) mama’s een steuntje in de rug geven omdat meestal wel goed afloopt. Vertrouw op je gevoel!

Mijn zwangerschap begint zoals de meeste: moeheid, misselijk, ... Alles is dus in orde. Maar mijn hartje blijft mij influisteren dat er iets niet juist is. Mijn mama geeft aan dat ik dit uit mijn hooft moet zetten, maar het blijft knagen.
Alles gaat goed tot ik op 8 maart 2004 (ongeveer 21 weken zwanger) weer op controle mag.
De gynaecoloog bekijkt alles en alles ziet er goed uit (hartje, beweging,...). Maar dan bemerkt ze een zwart vlekje dat er niet moet zijn. Mijn wereld blijft een paar seconden echt letterlijk stilstaan! Een donderslag bij heldere hemel! Zelf kan de gynaecoloog niet uitmaken wat het is of van waar het komt.
Ik (samen met mijn vriend, mijn grootste steun) krijg onmiddellijk een afspraak in Leuven, bij een specialist. In diezelfde week krijg ik mijn kindje op speciale echo’s te zien. Maar ook deze dokter kan niet uitmaken of het aan een orgaan hangt of niet. De speculaties beginnen… Het zou een open ruggetje kunnen zijn (maar dan langs de binnenkant van de ruggengraat), het zou kunnen vasthangen aan de blaas, enz…
Deze gynaecoloog stelt een MRI-scan en een vruchtwaterpunctie voor. Vanaf dat moment is er een soort rust over mijn neergekomen (klinkt raar, hé). Ik moest rustig blijven voor mijn kindje, geen tranen meer.
Ik heb al die testen zeer rustig ondergaan. Als men nu vraagt: “Doet een vruchtwaterpunctie pijn”, kan ik alleen antwoorden: “Ik weet het niet!”
Na de punctie - je mag bekomen in een relaxzetel - voelde ik mij super rustig. Het onrustige gevoel van in het begin van mijn zwangerschap was weg, ik voelde gewoon dat het goed zou komen!
Ik heb rustig, zonder zenuwen de uitslag afgewacht (ik heb maar 2 dagen op de eerste resultaten moeten wachten, omdat ik al vrij ver was in de zwangerschap). De resultaten waren allemaal normaal.

Wel ben ik elke maand in Leuven op controle blijven gaan. Want ze wisten nu nog steeds niet wat het dan wel was. Het zwarte plekje bleef wel groeien en zou er dus na de geboorte uit moeten.
Een collega heeft mij op mijn laatste werkdag een zeer snelle bevalling toegewenst.
Dit is ook uitgekomen! Ik heb geen weeën gevoeld.
Ik heb mijn eerste perswee om 10.00 uur wel gevoeld (dit was mijn eerste pijn,een messteek). Vanaf 11.00 uur kwamen de weeën om de halve minuut. Om 11.30 uur ben ik met volledige ontsluiting in het ziekenhuis aangekomen. En om 12.10 uur hield ik mijn gezonde dochter in mijn armen.
Wanneer ze 3 maanden oud was, heeft ze de operatie waarbij het “teratoom:
goedaardig gezwel” werd weggenomen, ondergaan. Ook haar staartbeentje hebben ze weggenomen. Dit zou de boosdoener kunnen zijn geweest… Het gezwelletje bestond uit longweefsel en klierweefsel (onstaan door een verkeerde celdeling).
Mijn dochter is nu een meid van 18 maanden met een ijzeren willetje, en een littekentje op de beide kaakjes van haar billetjes!

Kim

Door: sasje op 12/01/2006 @ 14:26

Mijn dochtertje is ook 18 maanden, en ik ben erg blij voor jou dat alles is goedgekomen, de ongerustheid die je had heb ik ook ervaren. EN ik ook ik probeerde me erg rustig te houden. Op 32 weken lag ik in het ziekenhuis met weeen, gelukkig hebben ze ze kunnen tegenhouden, maar toch je weet dat dit voor het zelfde geld een bevalling wordt met een baby die nog veel te klein is en nog niet voldoende ontwikkeld....wat was ik bang en teglijkertijd ook rustig, ik heb veel tegen haar gepraat terwijl ze in mijn buik zat. Zoiets van; lieve mied, blijf nog maar lekker zitten, hier is het nog beter nu, binnenkort mag je ons allemaal zien, maar nu nog eventjes geduld hebben. Dat heeft me denk ik gesterkt....

alleszins nog veel succes daar, en ook hier kan ik meespreken over een ijzeren willetje hoor

Door: sana op 01/02/2006 @ 23:20

ik ben 25 jaar en ik ben nu 25weken zwanger van mijn tweede kindje,op de twaalfde week van mijn zwangerschap heb ik een echo gemaakt en er bleek dat mijn kindje een verdikte nekplooi had,het is 2.5cm dik.ik ben heel erg bezorgd heel veel trannen.mijn hart zegt dat het goed komt maar toch ben ik heel erg bang dat er iets mis zou gaan,dat kan ik gewoon niet uit mijn hoofd halen.
heb je dezelfde probleem of heb je het meegemaakt vertel aub zoveel mogelijk over.

Door: satie op 27/03/2006 @ 16:26

blij dat het goed is gekomen ik ben nu ongeveer 4 maand ver en ben elke keer dat ik naar de dokter moet bang dat ik het hartje niet zal horen. ik heb al eerder een kindje verloren en ik hoop dat ik het geluk mag hebben dat ik dit mag houden. kheb veel pijn * normaal zeggen ze maar toch* hopelijk kan ik hier over 5 maand zeggen dat men kleintje gezond en wel is

Door: Kris op 08/06/2006 @ 00:01

Hoi Kim,

Ik als toekomstige vader zit in hetzelfde schuitje !

Op 26w zwangerschap werd er een teratoom vastgesteld aan de stuit van onze baby (jongen)
Deze groeit enorm snel.
Nu, vandaag zijn we 32w ver en ligt mijn vrouw nog steeds in Leuven ... te wachten.
Om de twee dagen worden er controle-echo's gemaakt en alles is ok.
Er is ook een teveel aan vruchtwater wat alles nog lastiger maakt en dat men om de week ongeveer moet draineren. Nu zoekt met een oorzaak van het teveel aan vruchtwater maar het blijft gissen ...

We zitten nog met zoveel vragen en net zoals jij blijven we er opmerkelijk rustig bij.

Ik weet niet of het mogelijk is om ons te mailen maar het zou leuk zijn om wat info uit te wisselen.

Groetjes en veel succes met jullie dochtertje.

Door: K. Liang op 28/10/2006 @ 13:18

Beste Kim,
Fijn om te horen dat alles goed is gegaan. Bij onze dochter is bij geboorte ook een teratoom geconstateerd (een zogenaamde sacrofoggeal teratoom). Twee dagen na haar geboorte is ze geopereerd en is het teratoom weggehaald. Nu is onze dochter 16 maanden en helaas is er vreemd weefsel geconstateerd in haar blaas. Het begon met 2x een blaasinfectie en met haar voorgeschiedenis hebben ze besloten om nog een blaasfoto te maken. Op deze foto hebben ze toen vreemd weefsel gezien. We zitten op dit moment helaas weer in de ziekenhuismolen en de vraag is natuurlijk of dit te maken kan hebben met de teratoom bij geboorte. Helaas kunnen de artsen hier niets over zeggen totdat meer onderzoek wordt gedaan. A.s. week gaan we voor een kijkoperatie dus hopelijk weten we dan meer........................

Door: kaatje op 03/05/2008 @ 00:21

Beste Kim,

Ik ben een jongedame van 23 jaar, ben nu zelf ook zwanger, ong 7weken.
Maar bij mij zelf was het zelfde geval, Toen mij moeder van mij moest bevallen in 1984. Werd ik bij de geboorte niet meteen bij m,n moeder gebracht, in het ziekenhuis waar ik geboren was, wiste ze niet of het een openruggetje was of iets anders, omdat des tijds nog geen echo,s waren is het nooit van te voren geconstateerd. ben na m,n geboorte gelijk naar tilburg elizabeth ziekenhuis gebracht, De benigne teratoom, was onder aan m,n stuitbeen gegroeid en bestond uit haren beenderen en tandjes. Er is toen een stukje van m,n stuitje verwijderd. Na 2maanden mocht ik eindelijk naar huis. Ben nu 23 jaar en heb zover ik weet nooit geen last van gehad, alleen het litteken is niet zo mooi, maar toch wel netjes voor toen die tijd.

groetjes kaatje

Door: Erica op 20/06/2008 @ 23:19

Beste Kim,
Onze dochter van 15 jaar is ook geboren met een sacro-coccygeaal teratoom.
Bij haar was het een behoorlijk groot teratoom, het woog ongeveer 380gram. Met een zwangerschap van 30 weken, was het op een echo zichtbaar.Uiteindelijk via een keizersnede in het UMC geboren en de volgende dag geopereerd in het WKZ.Ik was toen ruim 37 weken zwanger.
Gelukkig ging alles verder goed met haar. Een vrolijke spontane meid.
Alleen sinds ongeveer een jaar of drie, zit ze heel erg met het feit dat ze erg lelijke billen heeft. Dit natuurlijk ook i.v.m. haar leeftijd. Momenteel zij we in het WKZ bezig voor eventuele plastische chirurgie. Maar hier is niet zomaar een oplossing voor. Haar zelfbeeld klopt totaal niet.Dus mede door de puberteit en haar billen valt het op het moment helemaal niet mee.Ze is hier erg opstandig door en probeert haar billen d.m.v. push-up broekjes te camoufleren.
Graag zou ik met kinderen die ook een sacro-cocc. teratoom hebben gehad in contact willen komen.
Groet, Erica

Door: simone op 22/06/2008 @ 22:45

hallo beste mensen,

eindelijk iets gevonden over een teratoom bij kinderen.
ons dochtertje van 16 maanden werd met ruim 7 maanden geboren met een geboortegewicht van 5 pond. het teratoom woog 3 pond en zat aan haar stuitje vast. ze heeft op de tweede dag een enorme operatie ondergaan waarbij zowel de rug- als buikzijde zijn geopend. dit oa.om de grote bloedvaten af te sluiten die er doorheen liepen.
het gezwel neeg naar kwaadaardig maar is gelukkig wel helemaal weggenomen.
het eerste jaar is er vaak bloedonderzoek gedaan om te onderzoeken of het gezwel terug kwam. gelukkig blijven de waarden dalen en mag ze nu 6 maanden wachten voordat we weer moeten prikken.
is dat bij jullie kinderen niet gedaan?
ons dochtertje is onder controle in het vumc amsterdam.
gelukkig gaat het heel goed met haar maar ik blijf toch best wel gespannen voor iedere uitslag na onderzoek!
en ook zij heeft een enorm litteken op haar billetjes, maar we vinden haar de allermooiste baby van de wereld! de reconstructie is goed gelukt maar is goed zichtbaar, ook buiten de luier.
weet iemand meer te vertellen over het zindelijk worden? er is mij verteld dat een bijkomend problem incontinentie voor zowel urine als ontlasting kan zijn.
allemaal veel sterkte maar ook heel veel plezier met elkaar.

Door: ethel op 13/07/2008 @ 19:57

ik nem erg blij dat je zwangerschap is goed gegaan! ik ben zelf 13 en had ook een teratoom die van mij was alleeen iets groter die was bijna 5 kilo. ik ging al bijna een halfjaar naar de dokter voor mijn dikke buik. eerst dachten ze dat er lucht in mijn buik zat maar later bleek er iets gigantisch in mijn buik te zitte ze zeiden dat het een kieste was maar volgenmij konden ze bij de operatie al zien dat dat geen kieste was. de uitslagen kreeg ik een week later en toen zeiden ze dat er tanden en haar en spieren en nog veel meer resten in zaten. eerst dacht ik van: ummm? wat praat jij nou weer man! maar later bleek hij het letterlijk te bedoelen. ik schrok wel en ging ook huilen maar gelukkig was mijn oma erbij en die heeft me getroost ik word nog nabehandeld omdat die van mij al in de 2e fase was en dat is de fase waar het kwaadaardig wordt. ik krijg pillen die de cellen die nog in mijn lichaam zitten dood maken. daar kan ik erg ziek van worden. ik vind babys erg lief. ik ben blij dat jullie nog een kindje hebben. bij mij is de kans groot dat ik ze niet meer kan krijgen. ik mis 1 eierstok mijn andere eierstok is nog goed maar mijn baarmoeder was helemaal verpletterd door dat ding. en mijn nier was ook helemaal verplettert. hoe dan ook ik kom er wel weer boven op heel veel sucses en xjes van ethel *)