Een prachtig geschenk
Door Hayley op 26/02/2007 - 13:38:
Hey,
Ik ben nu 28 jaar en mama van een dochtertje van 4 maanden oud.
In juli 2005 was ik gestopt met de pil. Na 4 maanden oefenen, was ik nog steeds niet in verwachting. Mijn vriend werd al erg ongerust… Ik heb hem toen gezegd dat als hij niet zou stoppen met het me lastig te maken omdat we nog steeds niet in verwachting waren, ik terug zou beginnen met de pil.
Maar gelukkig, eind januari bleek het zover te zijn! Ik heb het hem een paar dagen later verteld bij een glaasje champagne.
Op controle bij de gynaecoloog was alles in orde en ik was uitgerekend voor 4 oktober 2006.
Na 5 maanden zwangerschap ben ik gestopt met werken. Ik heb een staande job en mijn bekken blokkeerde steeds weer zodat ik soms niet meer voor- of achteruit kon van de pijn. Eens thuis heb ik er bijna geen last meer van gehad, omdat ik dan meer kon rusten en niet zoveel moest doen als op het werk. Eens thuis kon ik ook meer genieten van het zwanger zijn.
Na 6 maanden zwangerschap zijn we verhuisd. We woonden op een appartement en het was daar met momenten niet uit te houden was van de warmte. Een terug op onze plek, konden we samen verder uitkijken naar de bevalling.
Verder had ik eigenlijk geen last gehad van zwangerschapskwaaltjes. Alleen als ik ’s morgens sinaasappelsap dronk dan moest ik naar het toilet lopen.
Op 5 september verloor ik ’s avonds een slijmprop. Ik was toen acht maanden zwanger en wist niet goed wat ik ervan moest denken. Dus belde ik de volgende dag naar de kraamafdeling en daar wisten ze me te vertellen dat dit niet echt kwaad kon. Maar die dag verloor ik heel traag mijn vruchtwater. Ik wist het niet maar was wel ongerust omdat men slip steeds een beetje vochtig was. Dus ’s avonds toch nog maar eens gebeld naar de gynaecoloog en ik moest naar de kliniek komen voor een monitor (de zoveelste al) en een test. Daarna moest ik nog even langsgaan bij de gynaecoloog. Die zei: “Wat denk je? Zie je het zitten?”
Het was dus wel degelijk vruchtwater want ik had een scheurtje in mijn vliezen.
“Ga maar naar huis, eet nog iets licht en kom dan naar het ziekenhuis. Morgenvroeg zetten we het verder in gang.”
Want ik had nog geen weeën.
De volgende dag waren we rond 10 uur in het ziekenhuis. Om 11 uur hebben ze dan een pilletje gestoken om de weeën op te wekken. Daarna is alles heel vlug gegaan en om 16.29 uur werden we de mama en papa zijn van een flinke dochter (3,070 kg en 51 cm), Hayley.
Een paar dagen later moest ze nog even onder de lamp en na 7 dagen mochten we eindelijk naar huis.
Ze doet het heel er goed. Het is een echte deugniet, niet te geloven. Ze groeit vlug, ze slaapt veel en huilt bijna nooit. Echt een droom van een kindje!
En voor de rest laten we de natuur zijn gangetje gaan voor een volgend kindje.
Groetjes!
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: beatrijs (profiel) op 26/02/2007 @ 15:02 
Hoi!
Ik heb een zoontje van ongeveer even oud! Geniet van je kleine wonder!
Ik heb het de eerste keer bij m'n dochter veel te weinig gedaan!Bé
Door: bollie (profiel) op 26/02/2007 @ 15:42
Geniet ten volle van jullie meid ! Onze Jarne is nu ook een dikke 4 maanden, en de tijd vliegt inderdaad ! Nu is hij volop aan het ontdekken dat hij zich ook zelf van plaats kan verleggen (draaien rond zijn as en omrollen van rug naar buik). En zijn grote broer kijkt vol trots toe ...
Geniet ervan !!!
Bollie
Hoi,
mooie naam Hayley
Mijn dochter is ook 4 maanden en heet Hailey 
Geniet van je meisje!
Groetjes Ursula
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.