 |
||||
 |
||||
 |
Baby van mij, Vandaag heb ik Peter gehoord. Beiden waren we echt blij elkaars stem terug te horen. Morgen heeft hij zijn ingangsexamen voor internist. Ik hoop dat hij slaagt. Hij zou anders echt in de put zitten en het als een persoonlijke mislukking zien. Hij heeft wel iets positiefs nodig. Ik hoorde meteen aan zijn stem dat er een haar in de boter zit tussen hem en Michaël. Benieuwd of het opgeklaard geraakt maar ik vrees er echt voor. Met Peter kan ik echt spontaan over mijn gevoelens praten. Alhoewel, Jan komt nu ook verrassend uit de hoek. Behalve arts en vertrouwenspersoon wordt dit een intieme vriend. Ik ben heel blij dat hij de zwangerschap zal begeleiden. Hopelijk ook de bevalling. Die neem ik zeker op op video. Nog anderhalve maand en het is zover: dan insemineer ik terug en wie weet toch met het zaad van Peter. Ondertussen nog heel wat kandidaten donoren kunnen screenen maar niet één die tipt aan Peter. Hoe komt dit toch? Of ben ik nu zo sceptisch geworden? |
 |
||
 |
||||
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: op 11/10/2002 @ 14:24 
Ik zou ook wel willen weten hoe het met je gaat!!!!
Hopelijk horen wij nog iets van je
Door: Larissa op 14/10/2002 @ 16:14
Zelf heb ik twee dochtertjes en ze zijn fantastisch. Een leven zonder kinderen kon ik me nooit voorstellen. Moest ik mijn man voor mijn dertigste niet hebben ontmoet zou ik zeker ook een BAM geworden zijn. Nog veel geluk.Door: mieke op 25/10/2002 @ 08:37
Ik ben 2 jaar geleden ook een dagboek begonnen. Ik vind het heel dapper van je om je problemen zo te openbaren. Ik ben zelf 14 weken zwanger. Als koppel zijn we zeer ver moeten gaan om zwanger te worden. Maar enkel mijn ongeboren kindje zal weten hoe hij verwekt is. Ik zie zelfs het nut er niet van in om dit te delen met mijn omgeving, want enkel lotgenoten weten hoe ver je gaat om toch zwanger te worden.
Ik wens je in ieder geval het beste en mag er snel sprake zijn van een geslaagde inseminatie
Door: kirsten op 21/11/2002 @ 23:02
Hoi,hoe gaat het nu met jou?Alles goed hoop ik.Ben je al zwanger?Wel jammer dat je gestopt bent met je dagboek,ik vond het echt tof!Hoor je nog iets van Peter? Groetjes
Door: Marina op 04/12/2002 @ 18:10
Hoi, ook ik heb je dagboek in 1 keer uitgelezen. Ooit heb ik ook de beslissing genomen, na mijn echtscheiding, om BAM te worden. Ik was na een aantal maanden zwanger, maar kreeg na zes weken een miskraam. Heel normaal voor een eerste keer, kreeg ik toen te horen, maar voor mij was het een regelrechte ramp, want ook mijn donor was met de noorderzon vertrokken, toen ik hem vertelde dat ik zwanger was.Een tweetal maanden later, leerde ik mijn huidige man kennen. Ik hou zeer veel van hem, maar hij was een weduwnaar met drie kinderen (12,14 en 15 jaar) en hij vertelde mij dat hij geen kinderen meer wou. Toch heb ik beslist om met hem door het leven te gaan en na een paar maanden, kwam hij toch op zijn besluit terug. Ik heb nu een gezonde dochter van 5, een lieve zoon van 2,5 en ben 9 weken zwanger van onze volgende en laatste spruit. Ik vind het spijtig dat we niets meer van je gehoord hebben en leef heel hard met je mee. Misschien heeft je leven ondertussen ook al een heel andere wending genomen, net als het mijne. Hoe het ook met je gaat, ik hoop dat je je gelukkig voelt, want dat is het voornaamste. Met of zonder kinderen, geluk zit in je en vroeg of laat komt het naar buiten !
Laat alsjeblieft eens een keertje weten hoe het met je gaat, OK ?
Groetjes,
Marina
Door: Anoniem op 10/02/2003 @ 11:31
Veel succes aan iedereen die aan kinderen wil geraken; zelf kan ik jullie frustaties goed begrijpen! Zoveel koppels die kinderen vanzelfsprekend vinden en slechts enkelen die beseffen hoeveel geluk ze hebben!
De beste groetjes
Door: Anoniem op 25/02/2003 @ 14:17
Heel erg dapper van je om dit helemaal (of bijna helemaal) alleen te doen. Ik ben heel erg benieuwd of je misschien al zwanger bent of al een baby hebt. Ik hoop het voor je. Ik wens je heel veel succes.
Door: sjaak op 05/06/2003 @ 12:15
sja... wat kan ik zeggen he!Door: Anoniem op 30/07/2003 @ 23:59
als mijn vriendin en ik dit lezen dan kunnen we het alleen maar toejuichen!!!wij zelf hebben ook plannen in die richting, veel succes en laat je aub weten of je al zwanger bent of misschien al een trotse mama.groetjes van twee mama’s
Door: Anoniem op 24/09/2003 @ 20:55
Het is al weer een tijdje geleden maar ik heb nu pas u dagboek gelezen en ik ben ook heel benieuwd naar het vervolg ik hoop dat je ondertussen al zwanger bent en ik hoop voor mij hetzelfde dit is voor mij nog maar de tweede maand in spanning en ik hoop echt dat het gelukt is want ik verlang er echt naar en ik vind dit echt moedig van jouw dat jij kiest voor u kindje alleen groot te brengen en mischien zelfs zonder de vader te kennen
Door: anneke op 14/11/2003 @ 13:03
hey
Ik vind je verhaal heel boeiend en wacht op een vervolg . maar ik wou je ook vragen welke stappen je moet doen of onderzoeken voor dat je ,je zelf kunt insimineeren ? plaese laat het me weten
Door: karin op 18/03/2004 @ 12:47
het is net of ik een beetje mijn eigen verhaal zit te lezen. Fijn om te zien dat er meer meiden in de 30 zijn die heel bewust de keuze maken om alleen een kindje groot te willen brengen.
Ik heb zelf nu twee pogingen gedaan en mijn lijf neemt me nu wat in de maling maar ik hoop echt dat 3 keer scheepsrecht is
Door: Nanda op 02/08/2004 @ 12:39
Ik heb ook in één keer net je dagboek gelezen, en ik vond het ook jammer dat het ineens stopte.. Ik hoop dan ook zeker dat er nog een vervolg komt over hoe het nu met je gaat.. of je al zwanger bent.. en hoe het met Peter is gelopen..
Zelf ben ik ook bezig om alleenstaande moeder te worden.. Dit zou eerst via KI gaan maar omdat daar zoveel bij komt kijken ging ik eens kijken om een eigen donor te zoeken.. En dat is me gelukt.. Ik heb Woensdag en Vrijdag geinsemineerd en ben heel benieuwd.. Ik heb het idee dat ik al van alles voel maar dat zal wel tussen mijn oren zitten.. Ik kan 12 Augustus gaan testen.. tot die tijd afwachten.. Omdat ik er zelf mee bezig ben leefde ik ook helemaal met je mee tijdens het lezen.. Ik hoop dat ook jij het geluk hebt gevonden en dan toch eindelijk zwanger bent weten te raken.. Ik hou het hier in de gaten in de hoop nog eens te kunnen lezen hoe het nu met je gaat...
Veel sterkte aan alle alleenstaande moeders die deze wegen moeten belopen.. Bedenk jullie.. positief proberen te denken want voor jullie komt ook vast de dag ..!
Liefs Nanda
Door: Anoniem op 18/01/2005 @ 14:26
Ik vind het jammer dat je gestopt bent met je dagboek, terwijl ik het las leefde ik meteen met je mee. Ik hoop dat je binnenkort weer es verder schrijft. Ik ben nu zelf zwanger en in mijn 7e week, maar ik sta er niet alleen voor, ik ben nu 7 maanden met mijn vriend. Ik hoop dat alles goed gaat!
Liefs, Ikkuh
Door: Anoniem op 28/04/2005 @ 10:52
jammer dat je gestopt bent met je dagboek ik heb het in een adem uitgelezen ben eigenlijk wel nieuwsgierig of je nu al een kindje hebt ja of nee.
Door: Anoniem op 02/06/2005 @ 13:02
Hey, ik heb vandaag je dagboek gelezen, ook wij zijn aan het proberen zwanger te geraken en dat wil niet direct lukken. Ik zou graag weten of je nu wel of niet een kindje hebt gekregen en of het van Peter is of niet, laat ons iets weten, we leven met je mee
Door: kim op 06/07/2005 @ 12:45
Moedig en dapper de wens is en blijft moeder van de gedachte, laat je niet kisten, jaag je droom achterna, want weet een mooier geschenk dan het moederschap is er nier, ook al kent het zijn ups en downs de onvoorwaardelijke leifde overwint alles.
Door: angel op 17/10/2005 @ 11:38
dag iedereen,
is er iemand die weet hoe het is afgelopen? is die mevrouw dan toch nog zwanger geworden? zo ja, op welke manier? en hoe is het met die peter? als je van iets weet mag je me altijd mailen hoor
groetjes
Door: Anoniem op 14/06/2006 @ 11:06
Beetje vreemd om niets meer te laten horen!
Door: linda op 31/01/2008 @ 11:32
ook ik ben erg benieuwd hoe het met deze mevrouw gaat. het is alweer jaren verder maar zo te lezen blijft de interesse.
hoop dat er toch ooit nog bericht komt