 |
Augustus 2003 |
Vrijdag 1 augustus 2003
Om zeker op tijd te komen, vertrokken we al om 13uur naar het UZ in Brugge. Ook al was het maar een half uurtje rijden, we wilden zeker niet te laat komen.
Na een gesprek kregen we de arts te zien. Zowel de dokter als wijzelf waren erg teleurgesteld toen we te horen kregen dat de dokter niet eens op de hoogte was dat het om een TESA ging. Onze moed zakte weg. Maar na een telefoontje naar het Labo hebben ze die dan toch gedaan. Voor mijn man een pijnlijke zaak. Eerst werd hij lokaal verdoofd en daarna werd een naald rechtstreeks in de teelbal gestoken. Door een aspiratietechniek werden 4 tubes uitgetrokken met daarin de zaadcellen.
De uitslag van de test weten we pas maandag. Hopelijk is alles in orde zodat hij die test niet opnieuw moet laten gebeuren.
Maandag 4 augustus 2003
Om 10u gebeld voor de resultaten van de TESA. Daar hebben ze ons verteld dat het sperma van goede kwaliteit was, maar niet voldoend om het in te vriezen. Dat wil zeggen dat de TESA opnieuw zal moeten gebeuren op de dag van mijn pick-up.
We zijn met de kinderen naar zee geweest met de bedoeling ons gedachten even te verzetten. Het was een heel leuke, ontspannende dag, maar mijn gedachten zaten toch wel steeds bij die behandeling.
Dinsdag 5 augustus 2003
13 uur 30: afspraak IVF in Kortrijk
Een heel vriendelijke dame "Ellen" gaf ons alle uitleg over de behandeling.
Ik mag starten op donderdag 7 augustus 2003. Yes! Eindelijk!
Donderdag 7 augustus 2003
Start! Eerste verstuiving "Suprefact" aan beide kanten om 8 uur 's morgens. Normaal kan ik nooit zo vroeg uit bed, maar deze keer ging dat zonder enig probleem. Mijn gsm staat stipt ingesteld om 8 uur, 10 uur, 13 uur, 15 uur, 18 uur en 20 uur 30.
Ik voel me niet zo opperbest, liever huilen dan lachen.
Maandag 25 augustus 2003
Gebeld naar de Gynaecoloog en ik mag onmiddellijk gaan voor een eerste bloedafname en een echo. Alles is in orde. Ik werd ook nagekeken op cysten, maar die heb ik niet.
Op donderdag krijg ik de eerste "Menopur"-spuit. Brrr...
Donderdag 28 augustus 2003
Zenuwachtiger kon niet. Maar ik heb dan ook een helse schrik voor spuiten.
Om 19 uur 45 stipt ging de deurbel. Met een klein hartje deed ik de deur open… Ja, hoor, het Witgele kruis, pfff…
De prik zelf deed geen pijn, het inspuiten wel. Veel last heb ik er niet van ondervonden. Op naar de volgende!
