 |
Vrijdag 19 augustus 2005 |
We zijn de voorbije dagen op "verlof" geweest aan de Nederlandse kust. Ondertussen was ik ook gespannen omdat ik wist dat ik daar mijn regels ging doorkrijgen en ik had alle informatie en medicatie mee om te kunnen starten. Telkens ik naar het toilet ging, bestudeerde ik aandachtig mijn wc-papiertje.
En ja, woensdagmorgen had ik "prijs". Ik belde meteen naar Leuven om de opstart te regelen. Ze zeiden me dat ik vrijdag (vandaag dus) de eerste spuit Menopur moest zetten en dat ik volgende donderdag op controle moet gaan (echo en bloed).
Omdat Bart nog enkele weken verlof heeft, hebben we er samen voor gekozen om de spuiten 's morgens rond 8 uur te zetten. Hij doet de ganse voorbereiding en ik spuit in. Zo hebben we het deze morgen ook gedaan. Dat zelf spuiten, vraagt toch weer even doorbijten. Maar ja, het is voor een goed doel, hé?
Ik had eerst geprikt maar niet echt doorgestoken. Dan heb ik ze er maar weer uitgehaald en een centimetertje hoger terug gestoken, en dat was wel meteen goed. Het inspuiten zelf is dan niet erg meer. Wel had ik meteen erna enorme spierpijn in mijn rechterschouder en die pijn trekt door naar mijn nek. Een raar verschijnsel? Misschien door wat verkrampt te zijn voor het spuiten? Hopelijk is het na een goede nachtrust snel over.
Vandaag heb ik me veel moe gevoeld en het ene moment was ik zweterig en de andere had ik kou … Maar ik weet niet of dat het gevolg is van die eerste spuit of gewoon van mijn "natuurlijke" regels? We zullen wel zien hoe het evolueert. In ieder geval heb ik nu zoiets van: "Yes, we zijn vertrokken!". In mijn vorig dagboek ben ik gaan opzoeken wanneer de terugplaatsing ongeveer zou zijn (2weken) en wanneer we dan weten of het gelukt is (nog eens 2weken later). Kortom: binnen een maand zouden we moeten weten of deze poging dan wel of niet gelukt is. We gaan dus proberen om het zo lang mogelijk te verzwijgen, maar we zullen wel zien in hoeverre dat lukt. Ik ga straks in mijn bedje kruipen, want moe dat ik ben!
