 |
Vrijdag 1 augustus 2003 |
Juist terug van het ziekenhuis… Het begint wel echt spannend te worden nu!
De gynaecoloog had ons vorige week vrijdag gezegd dat we vandaag tussen 10 en 12 uur terug moesten komen als het tegen dan nog niet gebeurd was. We moesten ons aanmelden aan de inschrijvingen en hem laten opbellen. Dat deden we dus ook en wat kregen we te horen: "U mag naar de kraamafdeling gaan om aan de monitor te gaan liggen."
Was me dat even schrikken! Wij hadden verwacht de gynaecoloog te zien en weer naar huis gestuurd te worden voor een week maar dit?
Dus wij naar die afdeling. Daar zaten nog verschillende mensen voor de monitor te wachten en er was ook een bevalling. Een vrouw die een tijdje na ons binnenkwam, kwam al voor de derde keer naar de monitor. Ze moest om de 3 dagen komen en was uitgerekend voor 12augustus. Het was wel haar tweede kindje. Ze was voorzien, ze had een boek bij. Ze vertelde ons ook dat ze haar koffertje nu wel bij had omdat ze stilaan begon te hopen dat ze mocht blijven.
De monitor zelf viel best mee. Dat doet geen pijn of zo, hoor!
Ze zetten 2 ronde spullen op de buik, eentje voor de hartslag van de baby en de andere om de contracties bij de moeder te meten. Daar moet je dan een hele tijd aan blijven liggen en alles wordt geregistreerd in een grafiekje en afgedrukt. Ik had één keer een echt pijnlijke contractie en die piek zag je dan ook duidelijk. Bart had het ook op het schermpje gezien, want dat cijfer was steeds rond 10, soms nog lager, en plots ging het naar 42. Ook zag hij aan mijn gezicht dat ik iets voelde. Nu ja, het deed zelfs even serieus pijn. Ondertussen vernamen we dat de gynaecoloog ook op de afdeling was. Er was een bevalling en inderdaad, we hoorden dan iemand (een vrouw) wat jammeren en huilen… En gelukkig, zo'n 20 minuten later, hoorden we duidelijk een baby huilen… Dat die goede longetjes had, daar moest je niet aan twijfelen!
Toen de gynaecoloog ons na de monitor zag zitten wachten, liet hij ons naar zijn gewone wachtzaal komen met de mededeling dat hij een serieuze achterstand had…
Wij hadden geluk want toen wij daar aankwamen, liet hij bijna meteen erna mensen buiten en mocht dat andere koppel dat ook van de monitor kwam, bij hem binnen. En meteen daarna mochten wij.
Mijn gewicht en maten (qua omtrek en zo) waren min of meer ongewijzigd en dat was positief. De baby zat nog 1 cm hoog en ik had een 3 cm opening. "Dit was positief want vorige week was het ongeveer 1 cm", zei hij nu. Hij verwachtte dan ook "dat de arbeid 1 van de dagen spontaan in gang zou schieten."
Mijn bloed en urine ook min of meer goed, alleen zaten er nu al een tijdje eiwitten in mijn urine en dat kon eventueel wijzen op een soort van zwangerschapsvergiftiging (wat veel vrouwen tegen het einde van de zwangerschap krijgen blijkbaar?!). Maar mijn bloeddruk was nog steeds normaal (11/7) en die zou dan moeten verhoogd zijn. Hij vroeg me ook of ik al kloppende hoofdpijn had gehad of flikkerlichtjes had gezien (precies kermisverlichting?) of een druk in mijn buik (lever) had gevoeld, want dat kan daar allemaal op wijzen. Als ik 1 van die 3 symptomen zou hebben, moet ik binnengaan want die wijzen mogelijk op hoge bloeddruk. En dat kan gevaarlijk zijn en dus dan ze de bevalling moeten inleiden. Hij zei dat hij dat nu eventueel ook al kon doen, maar dat hij daar niet echt voor was als het niet echt nodig is of er geen direct gevaar is.
Door dat eiwit in mijn urine moest ik nu wel een "24 uurcontainer" vullen. De volgende morgen (zaterdag) om 8 uur beginnen en tot zondagmorgen 8 uur alles bijhouden in die grote bidon. Die bidon zelf moesten we dan op zondag voor 12 uur binnenbrengen in het labo. Maandag mag ik hem dan bellen voor de uitslag.
Hij wil ons in ieder geval dinsdagvoormiddag terugzien… Als het ondertussen nog niet vanzelf verder staat?!
Hij heeft dan ook gezegd dat, als alles dan nog steeds hetzelfde is, hij mij volgende vrijdag wil inleiden… Dat wil dus zeggen dat tussen dit en een week de bevalling een feit zou moeten zijn!
Ik hoop echt dat alles goed verloopt en dat de bevalling tussen dit en enkele dagen op natuurlijke manier begint. We willen echter niemand verontrusten of zenuwachtig maken. Dus over het inleiden op vrijdag, verzwijgen we nu nog wijselijk tegen iedereen…
Dat we dinsdag terug op controle moeten, mogen ze wel weten, maar de rest verzwijgen we nog. Ik had trouwens tegen mijn ouders gezegd dat we deze voormiddag op controle moesten en mijn mama was al zenuwachtig omdat ze ons nog niet gehoord had. Ze zag mij daar al liggen en dacht al dat ze mij daar gehouden hadden voor de bevalling… Dus zal maar best zijn dat ze er pas van horen als de baby er is! Anders zijn ze nog zenuwachtiger dan wijzelf misschien?!
