 |
Dinsdag 3 december 2002 |
Om 07.45 uur hadden we een afspraak in de kliniek bij de gynaecoloog. Maar zoals gewoonlijk begon hij pas een half uur later en hebben we hem hoop en al 5 minuten gezien. Hij vroeg hoe ik me voelde en toen ik vertelde over die pijn in mijn borsten, zei hij: "Ha, da's een goed teken!"
Ik antwoordde: "Ja, er hebben mij nog al wat mensen gezegd dat het een positief teken zou kunnen zijn", waarop hij heel overtuigd antwoordde: "Niet alleen zou kunnen zijn! Dat is een goed teken!"
Ik vond dat een heel gewaagde uitspraak van hem! En Bart dacht er net zo over, hij deed zo net alsof we nu zeker konden zijn. Langs de ene kant wou ik het al geloven, maar mijn realistische ik zei: "Linda, wacht maar op het bloedonderzoek want dit zegt nog lang niks."
Ook heb ik gevraagd hoe het nu verder gaat. Als het resultaat positief is, moeten we nog eens een afspraak maken voor een eerste echo. Dan weten we normaal ook of het er 1 of 2 zullen zijn?! Indien negatief resultaat is, moeten we eerst de bloeding afwachten en dan terug een afspraak maken voor een gesprek.
Maar natuurlijk was ik benieuwd wanneer we de uitslag zouden weten! Hij zei: "Bel me maar op tussen 12 en 12.30 uur op dit nummer hier", en gaf me blaadje mee met telefoonnummer op. Ik: "Och, da's al snel, dat valt mee! Ik vreesde dat het een lange dag ging worden!"
Hij: "Ja, ik ben ook maar een mens, hoor!"
Waarmee hij wou zeggen dat hij de spanning begreep dus?!
Daarna trokken we naar de bloedafname. Daar kreeg ik de verpleger, die ik al dikwijls gezien had en waar ik schrik van had. Amai, een mens kan zich toch vergissen! Dat was de minst erge keer van al de keren dat ik in mijn leven al bloed heb laten trekken! Ik heb zelfs de prik niet eens gevoeld!
Verder was hij heel vriendelijk. Hij zag op het blad dat het naar Leuven moest doorgefaxt worden en wist dus dat het over IVF ging. En informeerde daarna heel vriendelijk of we al lang bezig waren, hoeveel eitjes ik had etc… En ook of ik al rare "goestingskes" had of zo en hij wenste me veel succes en zei dat hij zou duimen! Als het van al het duimen afhangt, is er geen probleem.
Die 2,5 uur dat ik "in afwachting" op kantoor zat, kon ik me moeilijk concentreren. Ik heb nog een mailtje gestuurd naar mijn steun en toeverlaat, die, ondanks zijn drukte op het werk, meteen een kalmerend en steunend mailtje terugstuurde. Ik wist wel waarom ik hem moest mailen…:
Om 12 uur heb ik natuurlijk meteen naar gynaecoloog gebeld. Hij was duidelijk met iemand bezig want hij zei: "Je mag je al op de weegschaal zetten."
Ik dacht al bijna dat het tegen mij was?! (als grapje?!)
Hij moest mijn geboortedatum en zo weten en dan op zijn computer invoeren of zo… Want het duurde wel even voor hij mijn resultaat voor hem had. Nu ja, wachten duurt lang, zeker in zo'n geval, hé. En dan zei hij: "Ja, mevrouw, proficiat!! Zoals ik u vanmorgen beloofd heb, hé. U bent zwanger. Proficiat!"
Ik was mijn kluts compleet kwijt!
En nu nog… Het is alsof het nog steeds niet doordringt. Ik durf het nog niet geloven en heb nog altijd zoiets in mijn achterhoofd van: "Ik mag nog niet te hard hopen. We zijn er nog lang niet!"
Langs de andere kant juicht alles hier vanbinnen! Ik zou liefst meteen de babykamer in orde brengen, namen verzinnen en een peter & meter kiezen…
Natuurlijk heb ik meteen na het telefoontje Bart gebeld. Hij heeft dus niet veel kunnen slapen. Vannacht moest hij werken, deze morgen was hij meegegaan naar de kliniek en om 12 uur belde ik hem alweer op. Hij had het zelf gevraagd, hoor. Hij wou het natuurlijk het eerst weten!
Dan heb ik SMS'jes gestuurd naar al die mensen die op de hoogte waren en gevraagd hadden iets te laten weten. Ook heb ik nog en paar korte mailkes gestuurd en dan even naar mijn ouders gebeld. Mijn schoonouders hadden al direct zelf gebeld na ontvangst van mijn SMS. Iedereen leeft erg mee en is heel blij voor ons. Laat ons nu hopen dat het vervolg even vlot verloopt!
Nu begint iedereen zich af te vragen of het er 1 of 2 is/zijn. Wel eerlijk gezegd, is dat het minste van mijn zorgen en ik zou bijna zeggen: "Ik hoef het niet te weten, we zullen wel zien!"
Als het/ze maar gezond is/zijn!! En jongen of meisje is mij ook eender. Eentje van elk zou ideaal zijn als het een tweeling is, natuurlijk… Een klein Bartje en een klein Linda'tje… Nu kunnen we echt lekker dromen… Zal ik nu beter slapen??
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Dino op 19/02/2003 @ 11:16 
Ik begon op 13 feb met puffen en 7 maart met spuiten, ik wil graag contact met iemand die ook dit jaar beginnen. Ik ben benieud.
Groeten
Door: Anoniem op 20/02/2003 @ 20:01
Ik ga in maart beginnen met ivf.heb wel verschrikkelijk veel angst,daarom als er vrouwen zijn die nog moeten starten zoals ik, dat ze even reageren.Het is niet makkelijk om erover te praten, je stoot tegen veel onbegrip.Dus dames reageren en laat ons weten wat jullie meemaken zodat we toch nog een beetje voorbereid mogen zijn. Groetjes
Door: Dino op 24/02/2003 @ 08:37
Beste anoniem van 20-2-2003, ik begin in maart ook met IVF. Ik verheug me erop want we willen dolgraag een kind. Dat is niet eenvoudig, daar moet je wel doorzetten, Ik ga op 3 maart naar het ziekenhuis in Middelheim, Antwerpen. Je mag mij email sturen of via chatten messenger. Ik vertel ook niks tegen familie en vrienden, wil ook graag met iemand erover praten over situatie. Groetjes
Door: Anoniem op 24/02/2003 @ 22:31
Beste Dino, ik vind het fijn dat ik er met iemand over kan praten.Van familie verwacht ik niets want moesten ze het weten dan verklaren ze me voor gek.(omdat ik 38j ben)Maar als ik dan bij familie kom en hoor dat in hun vriendenkring ene van 40j zwanger is dan zijn ze blij en opgetogenvoor hun, maar moest ik zwanger worden dan zou het niet mogen.Och, ik trek me niets meer van hun aan en ik en mijn man gaan onze weg, en hopelijk lukt het ook.Ik wens je veel sterkte en hoop dat je vlug zwanger moogt worden en dat jij en je man een mooie gezonde baby mogen kijgen.Ik begin de 26-03 met metrodin spuiten en 14 dagen nadien eventueel terugplaatsing.Ik had normaal gezien de 26-02 moeten starten maar omdat ik veel last had van de laparascopie van 22-01-03 heb ik 1maand uitgesteld, het leek ons beter want je moet je toch goed voelen? is het niet? Ik hoop nog wat van je te (Lezen) groetjes Giuly
Door: Dino op 25/02/2003 @ 10:01
Beste Giuly, ik ben blij dat je iets van jou laten horen. Ik ben zelf bijna 35 jaar. Ik heb al 2 kinderen (14-12 jaar)van mijn eerste huwelijk. Na geboorte van mijn jongste kind heb ik laten steriliseren, ( ovabloc= silconen in eileiders). Toen ik mijn huidige man leren kennen, 2 jaar geleden heb ik het laten verwijderen en arts zegt dat ik maar 50 procent kans op zwanger word. Dus na 2 jaar proberen lukten we het niet. Afgelopen december heb ik foto’s laten maken van eileiders, met vloeistof in baarmoeder om te zien of eileider wel een toegang hebben naar eierstok. Het blijft dat het vastgekleefd. Dus geen toegang in eileiders. Arts stelde IVF-behandeling. We nemen het een voorstel, want we willen samen graag nog een kind van ons samen. Dus arts heeft afspraak gemaakt met ziekenhuis in Middelheim. 3 feb gingen we naar toe en daar is geen wachtlijst dus ik mag meteen beginnen, 13 feb met puffen en 7 maart met Gonal spuiten, dus rond 20-21 maart pick-up en dan 3 dagen later terugplaatsen, we zijn zeer benieuwd. Het is voor ons eerste keer. We zullen elkaar iets laten horen over de behandeling in het ziekenhuis, oke.
Welke ziekenhuis ga je naar toe?
Veel sterkte en geluk in het toekomst.
Vele groetjes van Dino
Door: Anoniem op 25/02/2003 @ 13:06
Beste dino, Ik ben heel blij dat je me geantwoord hebt.Dus zoals ik al zei ik begin de 26-03-03 met spuiten.Het is in het ziekenhuis van Genk.Ze zijn daar heel vriendelijk en dat doet al deugd,he.Ik heb geen kinderen.Ik ben in 2000 geopereerd aan mijn eierstok, ze hebben mijn linkereierstok verwijderd omdat ik er een chocoladecyste op had, zo\\\’n cyste dat is gevuld met bloed.Het was zwaar zo\\\’n ingreep. Maar nu dat ik een kijkoperatie heb laten doen hebben ze gezien dat er verklevingen zijn aan de eileider en daardoor raakte ik niet zwanger.Nu maar hopen dat het lukt met IVF.Als je begint met spuiten laat nog wat van je horen hoe het met je gaat en vooral met je humeur, en de opvliegers en al wat er nog bijkomt. Ik wens jullie alvast veel succes. Groetjes Giuly.(Werk jij?ik als schoonmaakster uren van 17u. tot 21u.)Ciao
Door: Dino op 12/03/2003 @ 12:28
Beste Giuly, vorige week vrijdag ben ik begonnen met spuiten en het valt echt heel goed. En nu is mijn buik beetje opgezwollen en ik ga wel vroeger naar bed, moeheid en verder niks. Misschien komt nog in komende dagen en vrijdag moet ik weer terug naar het ziekenhuis. Ik denk misschien het beste dat we elkaar email sturen naar jouw adres, niet via www.9maand.be. Als je anoniem wil blijven, kun jij ook nieuwe emailadres laten maken en dan kunnen we elkaar meer te vertellen. Wat denk je hiervan? Mijn emailadres is ivf_dino@msn.com.
Groeten van Dino
Door: Ilse Marcelis op 16/03/2003 @ 18:23
Heb je verhaal in één ruk uitgelezen. Hoop dat het bij ons ook zo vlot gaat. Deze week begin ik met puffen. ben zowel nieuwsgierig, opgewonden als angstig voor wat komen gaat. Is dat normaal?
Aan iedereen veel succes gewenst.
Door: christel op 18/03/2003 @ 16:06
Wij proberen reeds 12 jaar om zwanger te worden. Na herhaaldelijke onderzoeken en inseminaties en reeds vroegere IVF-pogingen (twee pogingen in 1997), zijn we opnieuw begonnen met IVF, ik heb nu reeds de pick-up en de terugplaatsing achter de rug (5 eicellen, waarvan maar 2 bevrucht en teruggeplaatst op 16/03/03.
Sinds gisteren heb ik een lichte bloeding ervaren na een lichte huistaak (was insteken en ophangen + stofzuigen), ik heb eveneens een verhoging van mijn temperatuur. Toen de dagkliniek mij opbelde hoe het met mij was heb ik dit aan hun verteld. Ik kreeg de raad het rustiger aan te doen en indien nodig de rest van de week thuis te blijven. Aangezien ik deze morgen eveneens een lichte temperatuurverhoging had, ben ik dan maar thuis gebleven, sterk tegen de zin van mijn werkgever. Heeft U reeds ervaringen in IVF en kan je mij wat nieuws laten weten of dit allemaal wel goed gaat ? Graag een antgwoordje & alvast bedankt
Door: Dino op 31/03/2003 @ 09:48
Hier weer met mij, 2 embryo’s teruggeplaatst op 24 maart, en morgen (1 april) bloedonderzoek en 5 april ook bloedonderzoek, dan weet ik het pas, ik heb nu nog altijd last met mijn borsten. Hoe is het nu met Giuly?
En Christel? Laat mij iets van jullie weten. Groeten van Dino
Door: giuly op 31/03/2003 @ 14:05
hallo dino, met giuly, heb geprobeerd je te bereiken via je adres, maar blijkbaar geen gehoor. Ben de 26 maart gestart met de metrodin spuiten, het valt best mee tot nu toe(heb er 6 gehad).Moet morgen voor een echo gaan en bloedproef en moet dan bellen om te weten of ik verder mag met de behandeling.Hoe is het gegaan met je pick-up en de terugplaatsing?Ben benieuwd.Ik heb met de gyne overlegt om volledige verdoving bij de PU.Ik wens je het allerbeste en dat je zwanger zijt. groetjes Giuly
Door: Dino op 01/04/2003 @ 09:07
Hier met Dino, nu werkt mijn emailadres wel. Sorry.Ik wil verslag wel naar jou sturen over pick up, enz. Stuur je emailadres naar mijn adres, Oke, Groeten
Door: giuly op 06/04/2003 @ 20:12
Hallo dino, ik heb je een e-mail gestuurd maar blijkbaar is het weer verkeerd gegaan. Ik ben bijna aan het einde van mijn (spuiten)kuur, maar nu heb ik een probleem met mijn eierstok, ze is nl.gedraaid naar de baarmoeder toe, en de gyn. zegt dat hij misschien geen pu. kan doen.Ik vind dit heel erg.Ik ben deze morgen geweest voor een echo, en moet morgenvroeg terug gaan voor een andere echo te laten maken,om te zien of de situatie verbeterd is. Ik hoop van wel, we zullen moeten duimen.Ik hoop dat je een positief antwoord hebt gekregen.Laat ieste weten. Groetjes Giuly.
Door: lins op 18/04/2003 @ 13:39
ik ben een meisje van 23, en heb mijn 1ste ivf gedaan op mijn 19de. ik was zwanger, maar kreeg een buikvliesontsteking. een week nadien ben ik dan mijn vruchtje verloren! ik heb diep in de put gezeten, maar we zijn er toch door geraakt.
in oktober 2002 hebben we het nog eens geprobeert, alles ging zoveel beter, tot op de dag van de pu dan ben ik s’nachts opgenomen in spoed met een maagontsteking! dus weer niets! nu zitten er nog 9 eitjes in de diepvries, maar ondertussen zijn mijn vriend en ik na 7j uit elkaar. ik geef de raad maak ook tijd voor elkaar! groetjes en het beste voor iedereen die bezig is met een ivf behandeling.
Door: Carine op 25/04/2003 @ 15:00
Ben zelf zwanger geworden na een eerste poging ISCI. Ik ben ook door de hel gegaan door de behandeling met hormonen en de inspuitingen enzo. Begin februari ben ik bevallen van een gezonde tweeling
Wie vragen heeft over de behandeling met ISCI of wat te verwachten bij dit en dat, mag me gerust emailen.Veel sterkte toegewenst aan iedereen !!
Door: linda op 27/04/2003 @ 19:55
Ik ben altijd blijven kijken naar alle reakties enzo die hier binnenkwamen en ben dan ook nog maar eens in de pen gekropen en heb een ’verkort verslag’ van de voorbije maanden geschreven, hopelijk komt dit snel online, dan kunnen jullie het lezen en ook hierop reageren? Tot heel gauw! Linda
Door: ilse op 15/05/2003 @ 08:20
En alles goed? Lukt het een beetje?
Door: Sandra op 18/11/2003 @ 21:07
Hallo allemaal
Graag wil ik op jullie reakties reageren,ook wij zijn bezig met een icsi behandeling(ondertussen de negende)
Alles is achter de rug,maar nu dat afwachten op de uitslag (dat vind ik altijd t ergste)maar deze keer heb ik t anders gedaan ,daar ik voelde dat de pick-up elke keer meer zeer deed. Ik heb me dus onder narcose laten behandelen en ik moet zeggen t is me echt veel beter meegevallen deze keer.
Voor iedereen die eraan beginnen moet veel succes
PS We hebben wel een zoontje van drie (icsi-behandeling no 5)
Door: tania op 25/04/2004 @ 14:20
ik ben 34j we hebbben ook 2 kinderen op een natuurlijke manier gekegen over 5j ging ik naar de arts voor wat inlichting voor mijne man te laten steriliseren maar de arts had mij onderzocht en hij zegde dat ik me moeste laten steriliseren dat ik kans had op baarmoederhalskanker paar weken nadien heb ik me laten steriliseren als ik bij kwam vraag ik de ik nog zwanger konde worden en de arts zegde een op de duizend en als we nog eentje wilde wat staat ons te wachten en hij zegde dan is geen probleem dan halen we de klemmetjes er uit er zijn aan elke kant eentje in na een antaal jaren wil ik nog een babytje ja zegde de arts het is wel een probleem je zit met twee klemmen aan elke kant enik zeg tegen de arts je heb me gezegd dat geen probleem was awel zegd hij je kunt twee dingen doen dat ik hem vraag wat dan de eerste kunt een opratie doen van zes uren of ivf en ik heb hem gezegd dat ik eerst met mijn man ging overleggen wat we willen doen en mijn man zegde doe maar aan ivf voor de eerste keer was oktober 2003
20 inspuitingen en puffen 14 dagen aan de stuk
de eerste keer was de bevruchting gelukt maar de arts durfte niet terug plaasten de twee de keer was geen bevruchting de derde keer was alles goed de eitjes waren zeven keren gemingvuld en hij plaats ze weer in en de arts zeg dan tania proficiat je ben zwanger dan paar dagen moest wachte voor mijn bloed uitslag ik belde hem op voor te horen dat ik zwanger was de arts zegde tania je bent niet zwanger toen begon ik te huilen en belde mijne man op zegde hem het is weer mislukt en mijn man zegde meisje je heb nog drie kansen geeft niet op aub en laat u moet niet vallen dan paar weken later ging ik en mijn zus naar de arts
Door: Anoniem op 04/01/2005 @ 22:18
Hoi,
Na 3 jaar intensief proberen zwanger te geraken, hebben mijn man en ik beslist om dan toch eindelijk met IVF te beginnen. Ik heb al 10 jaar endometriose, ben reeds 5 x geopereerd en ben ook nog mijn linkereiertak kwijt dus dat maakt het er niet echt gemakkelijker op !
Na enkele gesprekken met mijn gyneacoloog in Middelheim te Antwerpen, ben ik op 24 december moeten beginnen met de neusspray Suprefact. Ik voel me tot nu toe nog heel goed en heb nog geen bijwerkingen, enkel een beetje bloedverlies. Ik hoop dat het bij dit blijft ???? Maar dat kan snel veranderen hoor ik ???
Op 20 januari moet ik dan voor de 1 ste maal komen voor de echo en bloedprik en daarna beginnen met Menopur spuiten. Daar zie ik wel wat tegenop. Maar waar ik vooral heel angstig om ben is die befaamde pick up.Jeetje, kan er iemand hier iets meer over vertellen? Waarom kan dit niet gewoon onder volledige verdoving en waarom afzien las het anders kan? Ik heb al zo veel afgezien door die helse cystes ?
Alle ervaringen zijn welkom !!!! Het zal me deugd doen om met lotgenoten een beetje te kunnen babbelen want buitenstaanders begrijpen toch niet echt in welke situatie je zit he ?
Ik hoop gauw iets te horen !!!
groetjes
