 |
Vrijdag 25 juli 2003 |
Vorige week vrijdag zijn we op controle geweest bij de gynaecoloog en alles was nog steeds normaal: hartslag baby, mijn bloeddruk, … Er werd ook nog een test gedaan die op 36 weken gedaan wordt namelijk een soort uitstrijkje, zowel vaginaal als anaal.
In week 37 doet men dan een stollingstest van het bloed, maar dat is nu nog te snel want afhankelijk van de anesthesist, moet dat dan toch overgedaan worden…
In de urine zat een beetje eiwit en dat ging dus naar labo voor verder onderzoek.
Vandaag zijn we terug op controle geweest bij de gynaecoloog (laatste voorziene/geplande afspraak) en nog steeds was alles normaal: een hartslag van 141slagen/min voor de baby en een bloeddruk bij mama van 11/7. De buikomtrek was ook nog gegroeid, dacht ik (omtrek is nu 100cm!) en mijn gewicht was met 1,3 kg omhoog gegaan sinds vorige vrijdag?! Het was dan ook de eerste keer deze week dat ik zelf tegen Bart zei dat mijn buik precies nog groeide. Het hoofdje ligt mooi naar beneden dus ook daar geen problemen te signaleren.
Het urineonderzoek van vorige week was blijkbaar verloren gegaan want hij had er geen uitslag van binnengekregen en dus ging de urine van vandaag terug naar het labo. Hij merkte op dat er weer een beetje eiwit in zat maar zei dat dit kon komen omdat ik nu "een losse vinger opening" had en dus de slijmprop begon te verliezen (!??). Hij zei ook dingen als: "De laatste loodjes wegen het zwaarst" en "Uw gebeden worden verhoord, het zal niet lang meer duren…"
Tja, we zullen wel zien.
Nu heb ik langs de ene kant zoiets van: ik ga liever niet meer weg want stel dat het begint? Maar langs de andere kant denk ik dan van: het kan evengoed nog 1 à 2 weken duren? Want toen Bart opmerkte dat hij liefst had dat het nog een aantal dagen zou duren omdat hij nog moet werken en pas volgende week verlof heeft, maakte de dokter daar precies ook geen probleem van. Dus voelde het net aan dat het nu ook weer niet zo snel zou gaan?
In ieder geval, als het tegen volgende vrijdag nog niks is, moeten we zien dat we tussen 10-12u terugkomen en aan het onthaal zeggen dat het zo met dokter afgesproken was en dat ze hem even moeten opbellen. Dan neemt hij me er wel even tussendoor want het is nu een enorm drukke periode (en zijn agenda staat dus goed vol?). Over zijn verlof heeft hij nog niet gesproken, dus dat zal ook dan nog niet zijn? Ik dacht altijd dat die meestal in augustus verlof had? Hopelijk NA onze bevalling dan… Want zou hem toch liefst zelf erbij hebben, hoor! Allé, we zien wel. Voorlopig was dat weer alles, denk ik…
Tot weldra. Of misschien ineens ook mét geboortekaartje?!
Groetjes,
Linda
