 |
Maandag 11 november 2002 |
Dankzij deze feestdag hebben we een verlengd weekend en wees maar zeker dat het welkom is!
Gisteren hebben we bezoek gehad en het was heel tof. Op zo'n moment amuseer ik me ook goed en kan ik dan tenminste eens een paar uur leven zonder constant aan ons probleem te denken. Het was erg ontspannend. Er werd uiteraard wel over ons probleem gepraat maar in een open sfeer en met veel steun en begrip. Dat doet dan ook goed!
Het was ook de eerste keer dat ik mijn spuit moest zetten met bezoekers in ons huis. Ik heb Bart de hele voorbereiding laten doen, die vindt dat niet zo erg, en dan heb ik mezelf ingespoten. Deze keer zonder enig probleem. Oef! Zou de routine er dan toch in beginnen te komen?
Ik heb ook Bart zijn raad opgevolgd in verband met mogelijke oorzaak van de bloeddruppel. Je moet zo'n "bandje" vel van je buik bijeennemen - daar zijn mijn zwembandjes goed voor - en er dan de naald loodrecht insteken. Meestal hield ik mijn vel dan ook nog zo bijeen en dat moest niet echt volgens de dokter. Dus nu heb ik mijn vel losgelaten eens de spuit erin zat en kijk: zo goed als geen bloed meer te zien. Het zal dus wel oké zijn. Tja, alles went op den duur wel… Ook jezelf spuiten geven dus.
Eigenlijk zou ik me ook nog eens met wat administratieve rompslomp moeten bezighouden. Het is zo al niet erg genoeg met al dat geloop. Dat komt er dan ook nog eens bovenop: voor de ziekenkas, de hospitalisatieverzekering, het solidariteitsfonds,… Je moet maar weten of sommige dingen terugbetaald worden en zo ja, door wie en wat je daar dan voor moet doen?! Dus moet ik dringend alle paperassen eens bijeen zoeken en er werk van maken om ze in te leveren zodat we wat geld kunnen terugkrijgen. Het kost allemaal zo al genoeg!
Reacties:
hoikes linda en bart,
ik ben ongeveer gelijk gestart met ivf met jullie , de picj-up is gebeurd op 12 november en de terugplaatsing van de embrio is gebeurd op 15 november . ik had een overstimulatie en heb tot dag 19 moeten knokken om goede eitjes te hebben , ik kan u zeggen twas niet echt een lacherke hoor de pickup door de overstimuletie waren mijn eierstokken fel geiriteerd daardoor dat de pickup ook fel zeer deed , het prikken zelf heb ik niet gevoeld , maar na 7 eitjes hebben ze het zelf opgeven om verder te prikken (mijn eierstokken versprongen telkens ) dus hebben ze daar nog eens op mijn buik liggen duwen dat niet schoon was
.we zijn nu 20 november en dat embriotje zit er bij mij nog altijd in zaterdag 23 november moet ik terug gaan voor een eerste bloedafname maar dan weet ik nog niet of ik al dan niet zwanger ben , dat weet ik pas woensdag 27 november . ik zou zeggen hou je haaks en geef de moed niet op (ik had dat bijna gedaan ) . ik wens jullie veel strekte toe en duim met jullie mee voor een wolk van een baby 
veel succes nog
de groetjes en tot wederhoren
bianca en bob
Door: Anita op 20/11/2002 @ 13:27 
Hallo Linda en Bart,
Op 5 november ben ik bevallen van onze dochter Demi..
Demi is ook een IVF kindje, dus geef de moed vooral niet op.
Bij ons was het na de 2e poging raak en het mooiste van alles is dat Demi echt een valentijnskindje is,op 14 februari is namelijk de terugplaatsing geweest...!!!
Keep the faith..
Groetjes
Anita
Door: kirsten op 21/11/2002 @ 22:01
Hoi,ik heb jullie dagboek in 1 ruk uitgelezen!Ik hoop echt uit de grond van mijn hart dat het mag lukken!!
Ik wacht ongedulgig af op het vervolg van jullie dagboek.Dat klaarmaken van die spuitjes dat vraagt inderdaad een beetje handigheid en je leert dit maar door te doen,ikzelf ben verpleegster en soms staan wij ook nog te klungelen hoor!
Hou de moed erin en veel geluk
groetjes
Door: anne op 22/11/2002 @ 20:29
hey, ik heb jullie dagboek met veel belangstelling gelezen, en ik hoop dat je zo vlug zwanger mogen worden
Door: Sandra derckx op 05/12/2002 @ 17:23
Wij hebben 1 I,V,F, poging ondergaan, We hadden 18 follikels waarvan er 12 bevrucht waren, We hebben er 3 laten terugplaatsen niet zwanger,
Bij de tweede terugplaatsing weer 3 resultaat zwanger
wat een verrassing,Ons zoontje is nu 9 maanden een wolk van een baby, In september 2002 hebben we er weer 3 laten terugplaatsen helaas niet gelukt,Nu zijn we aan het overwegen om volgend jaar van voor af aan weer te beginnen met een behandeling,
In mijn hart wil ik het wel maar het is een zware en
psychische lange weg die je moet afleggen,Maar als het dan uiteindelijk toch is gelukt was het allemaal de moeite waard geweest, Groetjes uit Limburg,