 |
Donderdag 14 november 2002 |
De rompslomp van de spuiten begint me serieus tegen te steken. Gelukkig is Bart daar heel rustig in. Hij doet nu al verschillende dagen de voorbereiding helemaal alleen en ik neem de spuit nog juist over om ze in mijn buik te steken. Dat gaat de ene dag ook veel gemakkelijker en pijnlozer dan de andere… Zoals vandaag, phew! Ik geraakte precies ineens niet meer door mijn eigen vel?! Allé, het is uiteindelijk wel gelukt, hoor. Maar ik weet nog altijd niet goed waarom het vandaag moeilijker ging dan andere dagen. Misschien zat mijn pijnlijke bovenarm/schouder daar voor iets tussen? Ik weet trouwens niet hoe ik daaraan gekomen ben.
Eigenlijk heb ik al maandenlang last van mijn rechterschouder, soms is het weer over en dan duikt die pijn terug op. Sinds gisteravond heb ik er meer dan ooit last van. Bart heeft me al gezegd dat ik best eens naar de dokter zou gaan. Ik weet dat ook wel, maar ik heb de laatste tijd al genoeg dokters gezien. En het is op dit moment echt niet mijn grootste bekommernis, hoewel het vandaag wel erg pijnlijk is! Phew!
Ik denk dat ik, door die pijnlijke arm/schouder, mijn arm ook in een andere houding gehouden zal hebben om mij in te spuiten en dat het daardoor vandaag misschien niet zo vlot ging eerst…
Verder ben ik ook weer enorm moe. Ik had vandaag een halve werkdag op het werk maar heb deze namiddag niet veel uitgestoken. Wel ben ik nog eens naar de apotheker gegaan. Bart was gisteren de Menopur gaan bestellen. Maar wanneer moet een werkende mens erom gaan? Juist ja, na zijn werkuren! Dus ben ik die daarstraks gaan afhalen, hé?!
Ook heb ik nog wat gewassen. Ik was begonnen met strijken maar dat heb ik al na een paar zakdoeken moeten opgeven omwille van mijn pijnlijke arm! Gelukkig was mama hier om nog wat te helpen met andere huishoudelijke klussen en heeft zij nadien verder gestreken. Ondertussen heb ik verder gewassen en ik kan dus één van de dagen verder strijken…
Van pure vermoeidheid ben ik uiteindelijk om16.30 uur op de zetel gaan liggen en ik ben weer voor een uurtje ingedommeld. Ik heb altijd wel veel slaap nodig maar met al dat hormonengedoe zou ik precies altijd wel kunnen/willen slapen?!
Reacties:
hoikes linda en bart ,
die vermoeide dagen heb ik ook gehad en twas niet echt aangenaam omdat wij als zes kinderen hebben , ik zit nu al op dag +10 nog twee dagen en ik weet het of ik zwanger ben of niet dus ik leef op hoop
verder wens ik u nog veel succes en hou je taai
dikke kussen bianca
Door: kelly op 01/12/2002 @ 14:18 
Beste Linda en Bart,
ik wens jullie nog heel veel moed!
Ik heb ook een ivf-bevruchting ’ondergaan’ en heb vanmorgen moeten bellen voor de uitslag (dag +12). En... het is gelukt!!! Ik ben er nog niet helemaal gerust in, tenslotte is het nog geen 2 weken geleden! Volgende vrijdag moet ik opnieuw voor bloed. Als het dan opnieuw positief is, zal ik al iets geruster zijn. Ze hebben 1 vruchtje ingebracht, en dat was zelfs van niet zo’n goede kwaliteit (wat ze noemen een c-embryo). Maar: zover, zo goed. Achteraf bekeken viel de hele behandeling wel mee. Ik zal mijn vingers voor jullie mee kruisen! xxx
Door: tania phariseau op 07/04/2004 @ 10:02
ik heb al twee kinderen op gewoon manier gekregen en via de dokter heb ik mijn laten stiliseren voor te verkomen van baarmoederhalskanker na vier jaar heb ik en mijn man besloten om nog een kindtje via ivf te doen de eerste twee maal is misukt en de derde maal heb ik een miskraam gekregen van een tweeling toen dat ik meer uitleg vraagde aan de dokter dan zegt hij je blij zijn dat je nu al twee kinderen hebt er zijn mensen die geen kinderen kunnen krijgen en dat vonden een beetje verschikelijk nu in mei ga ik voor de vierde keer beginnen nu hoop dat de dokter eens eerlijk zal zijn.
