 |
Zondag 17 november 2002 |
Ook vandaag heb ik er weer voor gezorgd dat ik afleiding had en dat is aardig gelukt. Heb ik even geluk dat mijn vrienden zo voor mij springen en direct afkomen als ik zeg dat ik graag bezoek krijg om me af te leiden van de spannende ingreep van morgen…
Zo wat familie of vrienden op bezoek, verricht wonderen! Om te beginnen omdat je nog maar eens je verhaal kan doen, ook al zijn ze er al wel grotendeels van op de hoogte. Maar ook omdat er dan over andere dingen gesproken wordt ook. Verder was mijn petekindje erbij en die is nu in de periode waar je al kan vragen: "krijg ik kusje?"
Dan komt ze afgelopen en legt haar hoofdje tegen het jouwe, héél lief! Op zo'n moment weet een mens ook weer waarom hij zich al die miserie van IVF op de hals wil halen.
Ook dit koppel was uiteraard echt steungevend en hebben ons bij afscheid goed vastgepakt en succes gewenst. Van hen hebben we ook een "succces-kaars" gekregen en die laten we vanaf nu elke dag even branden. Hopelijk brengt dat succes!
Het voelen hoeveel mensen er met ons meeleven, is echt overweldigend. Daarom ben ik ook erg blij dat ik zo open geweest ben tegen onze vrienden en nabije familie. Het heeft natuurlijk ook zijn nadelen. Als zou blijken dat we binnenkort zwanger zijn, is dat ook voor niemand een verrassing want ze volgen nu alles stap voor stap mee en vragen dan uiteraard ook al: "Een wanneer weet je dan dat je zwanger bent?"
Als het niet van de eerste keer lukt, hebben we weer steun nodig dus willen we op de vrienden kunnen terugvallen… Maar dan moeten we meteen ook het plezier met hen delen als het wel lukt, hé. Maar dat neem ik er graag bij.
Trouwens, ik denk dat ik sowieso heel wat voorzichtiger zal zijn tijdens een zwangerschap dan de courante zwangere vrouw. We hebben er moeite genoeg voor moeten doen en dus geen uitspattingen die het om zeep kunnen helpen. Daarom is het ook best dat de omgeving op de hoogte is en ze zullen er ook wel begrip voor kunnen opbrengen, veronderstel ik?!
Ook hebben we nog een telefoontje gekregen van een andere vriendin, alsook van onze ouders. Iedereen wenst ons succes en gaat voor ons duimen, een extra hart onder de riem dus!
