 |
Zondag 24 november 2002 |
Het optreden gisteren is goed meegevallen. Ik ben heel blij dat we geweest zijn. Er stonden hoge tafeltjes met barkrukken dus dat was ook al geen enkel probleem. Ik heb de ganse tijd gezeten en kan mezelf dus geen verwijten maken als er iets zou mislopen. Ik heb daar niet staan springen of zo.
Verder heb ik zelfs bij het drinken aan de mogelijke zwangerschap gedacht! Normaal drink ik altijd cola als we uitgaan maar al die cafeïne is zeker niet goed. Eentje zal wel geen kwaad kunnen maar een hele avond lang? Dus heb ik maar Fanta gedronken. Ik weet niet of dat zoveel gezonder is, maar daar zit toch al zeker geen cafeïne in. En een hele avond water drinken, is ook niks voor mij. Thuis drink ik wel zoveel mogelijk plat water. Trouwens buitenhuis heb je geen de zekerheid dat het geen kraantjeswater is en dat is ook al niet echt gezond.
Met onze vrienden hebben we nog even over de afgelopen week gepraat. Over 2 weken is er terug een optreden, hun eerste echte optreden want dit was maar "try out". En dan zijn we terug van de partij. We hadden het er ook nog over dat we tegen dan zouden moeten weten of het gelukt is of niet… Een paar dagen ervoor heb ik immers een afspraak bij de gynaecoloog en gaat er bloed getrokken worden. Dus misschien kan ik daar wel zeggen dat ik een (misschien zelfs 2, maar dat gaan we dan waarschijnlijk nog niet weten) extra fan bijheb. Dat zou tof zijn, hé! Ik hoop het echt!
Al weet ik echt wel dat ik realistisch moet zijn en me nu nog niet mag verheugen, want dan zou het wel eens heel dik kunnen tegenvallen. We hebben de laatste jaren zoveel tegenslagen moeten verwerken. En ik heb de indruk dat het de laatste tijd allemaal een beetje meer meezit… Hopelijk dus ook hierbij!
Die eeuwige twijfel en onzekerheid, dat is het vervelendste nu. Je kunt je nog niet goed voorbereiden omdat je eigenlijk gewoon niet weet waarop. Op het feit dat ik zwanger ben? Dan kunnen we eindelijk al die plezante dingen beginnen plannen en dan weet ik zeker waarvoor ik bepaalde dingen laat/doe (gezonder eten, etc). Of moet ik me op een teleurstelling voorbereiden? Maar dan heb ik nu ook geen motivatie om bepaalde dingen te laten. Dan moet ik mijn gewone leventje terug opnemen, verder doen en alles doen wat ik graag doe/wil doen? Jongens, jongens, erover nadenken, maakt me al zenuwachtig, dus ik probeer dat maar te vermijden. Laat ons maar "gewoon doen", alleen een beetje opletten en verder aan zoveel mogelijk aan andere dingen proberen te denken. Afleiding is nu weer erg belangrijk! Vorige week om de spanning voor de ingreep te vergeten, nu om de dagen naar het "uur van de waarheid" in te korten…
Het ziet er buiten schitterend uit, de zon schijnt. Het zal wel niet echt warm zijn maar ik ga Bart toch vragen om deze middag samen een wandelingetje te gaan doen, denk ik. Wat frisse lucht gaat me zeker goed doen en wat lichaamsbeweging ook. Goed induffelen en dan op het gemakske een blokje om lopen…
Reacties:
Door: Ellen S. (profiel) op 02/12/2002 @ 17:36 
Linda en Bart wat spannend; ik leef met jullie mee. En ik heb nog nooit zo duidelijk gelezen hoe ivf in zijn werk gaat! Heel goed uitgelegd en geschreven dus. Hopelijk hebben wij het zelf niet nodig (wij zitten nu in cyclus 5 met proberen).
Schrijf je snel weer?
Groetjes Elke
Door: bianca op 04/12/2002 @ 09:36
hoi linda en bart ,
het zijn inderdaad heel spannende dagen tot je aan dag 12 zit alle dagen die pilletjes moeten opsteken en maar afwachten of je al dan niet zwanger bent .
ik zit nu vandaag op dag +19 en moet deze middag terug bellen om te zien of mijn cijfers hoog genoeg staan , ik heb ook een seriueze hekel aan die pilletjes , maar het is voor het goede doel hé , we moeten toch zien dat onze bibo ( zo noemen wij onze embrio ) genoeg stoffen heeft om verder te kunnen ,
ik duim allesinds heel hard voor je en dat je zoveel geluk mag hebben als ik .
aan elke wil ik zeggen veel succes met het proberen om zwanger te raken ook voor jou steek ik mijn duim in de lucht
groetjes bianca
xxxxx
Door: margo op 04/12/2002 @ 11:02
spannend allemaal ik zit er nu zelf ook midden in
de laatste dagen worden wel heel spannend ben nu bij de 14 e dag dus nog een paar dagen wachten.
elk rug en buik pijntje voel ik
alllemaal veel geluk
Door: Willie op 04/12/2002 @ 12:20
Linda en Bart, ik leef met jullie mee. Voel de spanning van het wachten goed. Ik hoop dat jullie spoedig goed nieuws mogen hoor.
Ook voor de andere moedertjes natuurlijk!
Groetjes,
Willie
Door: melina op 04/12/2002 @ 14:30
Linda en Bart, ik heb jullie dagboek in één ruk uitgelezen en wacht vol spanning op het (positieve) vervolg. Ik duim met jullie mee en wens jullie alvast een zalige zwangerschap toe.
Veel goede moed in deze spannende dagen!!
Groetjes, Melina
Door: Kate op 04/12/2002 @ 15:53
Beste Linda en Bart
Mijn man en ik startten vorige maand ook met IVF. Ik kon mezelf dus zeer goed terug vinden in jullie verhaal. De angst, de onzekerheid, het afwachten. Maar vorige week zondag kwam bij ons het verlossende antwoord: "Proficiat, u bent zwanger" Het was fantastisch maar we leken het niet te vatten. Ondertussen zijn we dus al anderhalve week verder. We zijn zeer blij maar toch heerst nog altijd de onzekerheid. Er zijn dingen die je voelt in je buik waarbij je je afvraagt of het allemaal wel normaal is. Ook hebben we nog steeds het geloop van de bloedprikken die we tweemaal in de weken moeten laten doen. Maar dat nemen we er nu wel graag bij. Ik hoop dat jullie evenveel geluk hadden als ons en dat jullie binnen 9 maand een wolk van een baby krijgen.
Kate
Door: Anja op 06/12/2002 @ 09:30
Hallo Linda & Bart
Kom dagelijk eens kijken, hoop echt voor jullie op een positief antwoord.
Zit hier te
voor jullie.Groetjes
Anja