 |
Dinsdag 26 november 2002 |
Amai, ik was de hele dag moe en had wat koppijn. Ik begin er lastig door te worden. Toch neem ik liever niets in als het niet echt nodig is. Als ik zwanger zou zijn, is het beter om zo weinig mogelijk medicatie binnen te krijgen. Dus zal ik nog wat op mijn tanden bijten.
Dan was er natuurlijk nog van alles dat in het honderd liep. Zo had ik zin in een milkshake. Ik had nog bananen liggen, dus ik dacht van een gezond en lekker dessertje te maken. Ik heb de keukenrobot uitgehaald, de bananen gesneden, ijs bijgevoegd en vervolgens een litertje melk bijgegoten. Ik gooi het lege flesje in de PMD-zak, kom terug bij het aanrecht en vraag me af vanwaar die witte plas op het aanrecht komt. Heb ik dan zoveel gemorst zonder het te zien? Raar…
Ik voel voor alle veiligheid nog eens en zie dat een stuk niet goed vastgeklikt is en dat alles er langs daar uitloopt. Dus ik dat goed vastgezet en ben nieuw flesje melk gaan halen… Ik doe hetzelfde zonder nadenken… En de melk loopt er weer uit! Stilaan begin ik te denken dat ik niet meer goed weet wat ik doe. Misschien ben ik wel zo stom geweest om een bepaald onderdeel er vergeten op te zetten of zo? Mijn goesting in milkshake is in elk geval over.
Ik kan wel de ganse keuken opkuisen. Die 2 liter melk bevinden zich zowat overal: ze lopen over de keukenkastjes en -laden. Zelfs in de laden zelf kom ik plasjes melk tegen. De moed zakt me in mijn schoenen. Ik heb al zo weinig energie om iets te doen. En ik was van plan op zijn minst toch één nuttig ding te doen vanavond, ofwel de afwas van potten en pannen ofwel de strijk! Maar na alles op te ruimen, heb ik me wenend in de zetel geploft en ben er niet meer uitgeweest. Alleen nog om een bad te gaan nemen en dan te gaan slapen.
Toen Bart thuiskwam, heeft hij de keukenrobot nagekeken. Blijkbaar zat een rubberen ring aan de binnenkant niet goed en is langs daar alles uitgelopen. Het lag dus niet gewoon aan mijn "stommiteiten". Toch nog iets positief want anders had mijn zelfvertrouwen weer een deuk gekregen.
