 |
Maandag 28 oktober 2002 |
Gisteren heb ik niet echt veel geslapen. Dus ik had schrik dat ik er nu meer last van zou hebben, maar dat viel al bij al nog goed mee. Tja, om 3 uur je bed in en dan om 8 uur die wekker voor de puf. Dat valt niet echt mee, maar ik heb niet de gevreesde slaapkop gehad de ganse dag door of zo, dus op dat vlak viel het mee.
Het puffen op zich wordt nu ook meer een routine, maar ik begin ook wel steeds meer te merken dat ik echt emotioneel anders ben nu. Sommige momenten heb ik zin om gewoon te wenen, zonder enige reden! Of ook wel als ik, zoals nu op het werk, veel alleen zit, is daar een enorm gevoel van "eenzaamheid". Dat heb ik anders ook wel eens even maar niet in deze mate. Verder heb ik soms, op die momenten dat ik alleen ben, gewoon zin om iemand eens goed vast te pakken en mijn tranen de vrije loop te laten, met 2 troostende armen om me heen…
Vanavond moet ik de laatste (25ste) pil nemen en dan mag ik stoppen. Dan nog even wachten op het doorkomen van mijn regels dan en dan moet ik Leuven bellen. Zij gaan me dan vertellen wanneer ik met de spuiten mag starten. Ik veronderstel dat een bloedonderzoek zal moeten uitwijzen of ik er klaar voor ben? En dan zijn we pas echt vertrokken…
Dan worden de 3 x 3 pufjes vervangen door 6 x 1 pufje. Amai, ik zal mijn boekhouding en GSM-programma al maar bij de hand houden zodat dat niet verkeerd loopt. En dan moet ik regelmatig bloed laten nemen en een echografie krijgen om te zien met hoeveel en hoe groot de eitjes al zijn…
