Mola-zwangerschap
Normaal gezien begint een eicel zich kort na de bevruchting te delen. Hierdoor ontstaan er 2 cellen die zich op hun beurt gaan delen. Zo gaat dit een hele tijd door en komen er steeds nieuwe cellen bij. Uit deze cellen vormt zich dan enerzijds het vruchtje en anderzijds de placenta.
Wanneer er tijdens of kort na de bevruchting iets fout loopt, kan het zijn dat alleen de cellen, waaruit later de placenta ontstaat, zich verder gaan ontwikkelen. Deze cellen vullen zich met vocht waardoor het geheel gaat lijken op een druiventros. Dit is dan ook het typische beeld van een mola dat men te zien zal krijgen tijdens een echografie (sneeuwstormbeeld).
Een mola-zwangerschap is gelukkig vrij zeldzaam en komt slechts 1 keer op 2000 zwangerschappen voor. Men is er nog niet achter wat de oorzaak van een mola-zwangerschap is en wie er mee te maken zal krijgen.
Hoe herkennen?
In het begin zorgt een mola-zwangerschap niet echt voor meer klachten dan een normale zwangerschap. Je kan wel wat meer last hebben van vermoeidheid en/of misselijkheid maar dit kan eveneens tijdens een gewone zwangerschap.
- Doordat het zwangerschapshormoon HCG gevormd wordt in de placenta, zijn de HCG-waarden in het bloed bij een mola-zwangerschap beduidend hoger.
- Door de vluggere groei van je baarmoeder zal je ook sneller een dikkere buik krijgen dan bij een normale zwangerschap.
- Naarmate de zwangerschap vordert neemt de kans op bloedverlies (vaginaal) toe. Dit bloedverlies en/of de vluggere groei van je baarmoeder (buik) zullen in veel gevallen de aanleiding geven om een echo te nemen. Wanneer men dan in de plaats van een vruchtje met een (al dan niet) kloppend hartje, ontelbare blaasjes ziet, dan is er in de meeste gevallen sprake van een mola-zwangerschap. Om na te kunnen gaan hoeveel placentaweefsel (die blaasjes dus) er aanwezig is, zal de HCG-waarde in je bloed nagegaan worden.
Behandeling?
Door middel van een curettage zal de gynaecoloog proberen om zoveel mogelijk van de mola-blaasjes te verwijderen. Het is meestal onmogelijk om alle blaasjes te verwijderen. Je lichaam ruimt in veel gevallen de achtergebleven blaasjes op. In het begin zal men wekelijks de HCG-waarden in je bloed controleren.
- Als deze mooi dalen, wil dit zeggen dat je lichaam netjes de achtergebleven blaasjes aan het opruimen is. Wanneer je HCG-waarden eenmaal normaal zijn, zal men je bloed nog enige tijd 1 keer per maand controleren. De eerste 6 maanden nadat je waarden goed zijn, wordt aangeraden om de pil te nemen zodat je niet zwanger wordt. Na die tijd mag je weer gewoon zwanger worden.
- Soms gebeurt het dat je lichaam de blaasjes niet opruimt of dat er zelfs weer bijkomen. Dit wordt ontdekt doordat de waarden niet of onvoldoende dalen. Men spreekt dan van een persisterende trofoblast. Dit is zoiets als een voorstadium van een kwaadaardige aandoening. Dan is een poliklinische behandeling met chemotherapie noodzakelijk.
Wanneer je bloedwaarden hierna terug goed zijn, wordt aangeraden om gedurende 1 jaar de pil te slikken. Als na die tijd alles goed blijkt te zijn, kun je weer gewoon zwanger worden.
Een volgende zwangerschap?
Na een eerdere mola-zwangerschap is de kans niet groter op complicaties of gezondheidsproblemen tijdens de zwangerschap. Ook wordt je er niet onvruchtbaarder door. Wel is er een licht verhoogde kans (1%) op een nieuwe mola-zwangerschap. Daarom wordt er aangeraden dat je tijdens je nieuwe zwangerschap al vroeg een echografie laat nemen.
Verhalen:
- Verhaal: Na regen komt zonneschijn...
- Verhaal: Mijn molazwangerschap (met chemo)
- Verhaal: Een volledige mola-zwangerschap
- Verhaal: Een partiële mola-zwangerschap.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.